[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  گــــفــــتــــگــــو آزاد (مدير: elena)   تیک تاک

سلام ساده دل های عزیز
امیدوارم بارسیدن سال جدید دلهای شما هم چراغونی شده باشه
طرف صحبتم اول ازهمه هم دوره ای های خودمن یعنی متولدین هفتاد به بالا
اینجا یه محیط مجازیه،شاید خیلی هامون تنها برای سرگرمی به اینجا میایم و یا به دلایل دیگه.ولی خلاصه هممون یه هدفی رو دنبال میکنیم و امکان داره این هدف درزمانهای مختلف فرق کنه مثلا من یه روز بیام توتالار چون دلم گرفته.یه روز به دلیل پیدا کردن یه مطلب..یه روز به خاطر همصحبتی با یه دوست و....
ولی اونچیزی که حتمیه اینه که مادانش اموزای گل درهرحال مهمترین دغدغمون همون درسه که گاهی ازش فرار میکنیم
شاید الان بگید این چه جای مطرح کردن این موضوعه...ولی من دوست دارم این حسی که مدتیه درمن به وجود اومده در همه به وجود بیاد تا کمه کمش خودمون احساس بهتری داشته باشیم
دوس دارم این تاپیک بشه یه مکانی که بچه محصلای سایت بیان و از دغدغه های روزمرشون از تصمیماشون از برنامه هاشون از موفقیتهاشون و....بگن .
چون هممون خوب میدونیم امکاناتامون توی شهرهای مختلف یکی نیست پس چه خوبه که اینجا در حکم دوست و همراه امکانات خودمون رو حداقل از طریق مجازی بالا ببریم
و با توجه به اینکه که اکثر کابرای سایت هم دوران دبیرستان و یا مدرسه رو گذروندند میتونن مشاورای خوبی باشن(فکرشو بکنین مشاور مجانی)
حالا برا چی من الان این تاپیکو زدم؟؟؟
برا اینکه توی این دو سه روز مونده به عید دیگه واقعا حسه درس خوندن زیاد توی بچه ها نیست و همه یه سستی مطبوع رو درخودمون احساس میکنیم ولی چه خوبه توی این چند روز بشینیم و فکر کنیم به برناممون به کاستی هامون

و اول از همه دوست دارم بزرگای سایت بیاین و از تجربیات و از خاطرات زیبای تحصیلشون بگن و بعدش اگه این تاپیک مورد توجه قرار بگیره شروع کنیم که  از برنامه هامون برا عید و بعد عید بگیم
حالا کیا حاضرن؟؟؟؟
راستی عنوان تاپیک رو گذاشتم تیک تاک که یادمون باشه گرچه شاید خیلی وقت داشته باشیم ولی همیشه زود دیر میشه.
دوستدار موفقیت شما (شبپره)

ممنون از همه لطفی که به این تاپیک نشون دادید
ولی من میخوام از نیمچه دغدغه های روزمرم بگم(البته درسیشون)
من امروز یعنی7/1/1390کلاس زیست دارم
یه کلاس خیلی قشنگ و پربار البته به شرطی که امتحان نداشته باشیما..
اما امروز امتحان داریم..اونم چهار فصل اونم چه سالی پارسال یعنی از زیست سال دوم...
کاش میتونستم یه صفحه از زیستم رو با نوشته هاش براتون بذارم که عمق فاجعه رو درک کنید..
در هرحال من یا نباید کلاس برم(که این ساده ترین راهه)
یا باید برم و الان درس بخونم تا لااقل به چند فصل برسم..
ولی از اونجایی که تمام این چند روز در سایر مراحل زندگی(جز درس)گذشته الان من چیکار کنم با سه فصل و نیم؟؟؟
اونم با چند ساعت وقت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
من ساعت چهار کلاس دارم الان ساعت یازده و دوازده دقیقست
وای
استرس اضطراب...خدایا کمک کن

[چه حکایت جالبیست :کلمه ی زندگی با زن آغاز میشود و مردن با مرد]

ممنون از همه لطفی که به این تاپیک نشون دادید
ولی من میخوام از نیمچه دغدغه های روزمرم بگم(البته درسیشون)
من امروز یعنی7/1/1390کلاس زیست دارم
یه کلاس خیلی قشنگ و پربار البته به شرطی که امتحان نداشته باشیما..
اما امروز امتحان داریم..اونم چهار فصل اونم چه سالی پارسال یعنی از زیست سال دوم...
کاش میتونستم یه صفحه از زیستم رو با نوشته هاش براتون بذارم که عمق فاجعه رو درک کنید..
در هرحال من یا نباید کلاس برم(که این ساده ترین راهه)
یا باید برم و الان درس بخونم تا لااقل به چند فصل برسم..
ولی از اونجایی که تمام این چند روز در سایر مراحل زندگی(جز درس)گذشته الان من چیکار کنم با سه فصل و نیم؟؟؟
اونم با چند ساعت وقت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
من ساعت چهار کلاس دارم الان ساعت یازده و دوازده دقیقست
وای
استرس اضطراب...خدایا کمک کن

وای وای من درکت میکنم (بخاطر همی نرفتم رشته ی ریاضی)از هر چی فاجه فاجعه تره.وحشتناکه.خدا به دادت برسه.البته عمق فاجعه رو باید فرنوش بگه چون اونم هم رشته ی تو.در هر حال من تو رو درک میکنم

وای وای من درکت میکنم (بخاطر همی نرفتم رشته ی ریاضی)از هر چی فاجه فاجعه تره.وحشتناکه.خدا به دادت برسه.البته عمق فاجعه رو باید فرنوش بگه چون اونم هم رشته ی تو.در هر حال من تو رو درک میکنم

ممنون از امیدی که دادی حالا فرض کن به اندازه ی همون کتاب ما مطلب داریم توش
من میرم درس بخونم برام دعا کنید

[چه حکایت جالبیست :کلمه ی زندگی با زن آغاز میشود و مردن با مرد]

ممنون از امیدی که دادی حالا فرض کن به اندازه ی همون کتاب ما مطلب داریم توش
من میرم درس بخونم برام دعا کنید

من بهت امید ندادم که  من باهات همدردی کردم.یعنی داشتم عمقشو اندازه میگرفتم.اما من برات دعا میکنم حتما

ممنون از همه لطفی که به این تاپیک نشون دادید
ولی من میخوام از نیمچه دغدغه های روزمرم بگم(البته درسیشون)
من امروز یعنی7/1/1390کلاس زیست دارم
یه کلاس خیلی قشنگ و پربار البته به شرطی که امتحان نداشته باشیما..
اما امروز امتحان داریم..اونم چهار فصل اونم چه سالی پارسال یعنی از زیست سال دوم...
کاش میتونستم یه صفحه از زیستم رو با نوشته هاش براتون بذارم که عمق فاجعه رو درک کنید..
در هرحال من یا نباید کلاس برم(که این ساده ترین راهه)
یا باید برم و الان درس بخونم تا لااقل به چند فصل برسم..
ولی از اونجایی که تمام این چند روز در سایر مراحل زندگی(جز درس)گذشته الان من چیکار کنم با سه فصل و نیم؟؟؟
اونم با چند ساعت وقت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
من ساعت چهار کلاس دارم الان ساعت یازده و دوازده دقیقست
وای
استرس اضطراب...خدایا کمک کن

غميت نباشه

منم رشته تجربي بودم

اصلا اضطراب نداشتم

فوقش امتحان را ميفتي دنيا كه به آخر نميرسه دوباره امتحان ميدي

مواقعي كه براي امتحان وقت كم هست بهتره كتاب را بندازيش دور

و از زندگي لذت ببري 

یا هدف یا مرگ/تنها با این تفکر است که ما به هدفمان می رسیم.

به نظر من ما دبیرستانی ها به خصوص ما هایی که در استانه ی کنکوریم باید فقط به هدفمون فکر کنیم و با عشق درس بخونیم اون موقع دیگه همه ی تلخی ها و سختی های این سالها واسمون بهترین چیزهای زندگیمون میشن
ما فقط فقط باید تلاش کنیم تا روز بعد کنکور باهر نتیجه ای که می خواد داشته باشه فریاد بزنیم و بگیم من همه ی تلاشم رو کردم.وباید مطمئن باشیم که خدایی هست که هیچ چیزی رو بدون نتیجه نمی ذاره حتی شب بیداری های مارو واسه درس خوندن و ساختن فردا.

موفقیت تصادفی و یکباره به وجود نمی آید همت میخواهد

همیشه راه های وجود داره که ما دبیرستانی ها گاهی اونها رو ترجیح میدیم..
شاید به نوعی مسئله ی کنکور باعث شده اینده نگریمون خیلی کم بشه..انواع و اقسام دانشگاه ها که ما مطمئنا وارد یکی از اونها خواهیم شد و به اسم با سواد مدرک میگیریم.
اما این نباید برای کسایی که هدف والاتری دارند راضی کننده باشه.ماها باید حسه کمال طلبی رو در خودمون تقویت کنیم....
دوست دارم از هدفهاتون به طور واضح برامون بگید...

[چه حکایت جالبیست :کلمه ی زندگی با زن آغاز میشود و مردن با مرد]

موفقیت تصادفی و یکباره به وجود نمی آید همت میخواهد

همیشه راه های وجود داره که ما دبیرستانی ها گاهی اونها رو ترجیح میدیم..
شاید به نوعی مسئله ی کنکور باعث شده اینده نگریمون خیلی کم بشه..انواع و اقسام دانشگاه ها که ما مطمئنا وارد یکی از اونها خواهیم شد و به اسم با سواد مدرک میگیریم.
اما این نباید برای کسایی که هدف والاتری دارند راضی کننده باشه.ماها باید حسه کمال طلبی رو در خودمون تقویت کنیم....
دوست دارم از هدفهاتون به طور واضح برامون بگید...

راستش شپره جون عزیزم حالا که دیگه خیلی اصرار میکنی فقط بخاطر تو ...
من قراره همین امسال ترک تحصیل کنم بابا تحصیل چیه ول ش کن .بالاخره بیکار که نمینونیم
اما راستش من امسال ثبت نام کنکور کردم بااین که هنوز سوم رو نخوندم اما به نظرم من باعث میشه ترس ادم بریزه
میدونی واقعا اطرفیان ما ها کنکور رو برامون کردن یه غول اما این طور نیست اینم هدف من

راستش شپره جون عزیزم حالا که دیگه خیلی اصرار میکنی فقط بخاطر تو ...
من قراره همین امسال ترک تحصیل کنم بابا تحصیل چیه ول ش کن .بالاخره بیکار که نمینونیم
اما راستش من امسال ثبت نام کنکور کردم بااین که هنوز سوم رو نخوندم اما به نظرم من باعث میشه ترس ادم بریزه
میدونی واقعا اطرفیان ما ها کنکور رو برامون کردن یه غول اما این طور نیست اینم هدف من

نه ساینا جان من منظورم این نبود..بیاید در نظر بگیرم کنکور فقط یهمرحله ی کوچیک ولی خیلی اساسی در زندگی ماست.مرحله ای که اگه یه خورده غیرت داشته باشیم باید براش بیشترین تلاش رو بکنیم...مگر اینکه هدف دیگری داشته باشیم.از قبیل دنبال کردن هنر یا حرفه ای
ولی اگه قصدمون نشستن توی خونست چرا خودمون دست به کار نشیم و بهترین هارو برای خودمون نخواهیم؟؟
منظور از هدف یه چیز مشخص بود...یه رشته ی دانشگاهی با مشخص کردن شهر مورد نظر و برنامت برای رسیدن به اون........
ترس از کنکور نشانه ی غیرت توست.من میدونم تو دختر درس خون و البته حساس به درس هستی.

میخواهم باشم....آنگونه باشم که خودم دوست دارم.........این روزها خیلی مهم هستند.......کاری میکنم که نگویم پشیمانم

امروز روز تحصیله بدی واسم بود تاحالا با یه همچین وضعی سر جلسه ی امتحان ننشسته بودم اونم امتحان نهایی دبیرستان که خودش یه پا کنکور.هنوز گیج گیجم

امروز دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم...کارم از گیجی و هنگ بودن گذذشته...سرجلسه زدم زیر گریه..معلما چپ چپ نگام میکردن..اینقدر بهم فشار اومده بود که قلبم داشت پدرمو درمیاورد...رگای دستم انگار داشتن متلاشی میشدن..
با گریه کاری درست میشد؟درست میشه/؟نه درست نمیشه........

چیکار باید کرد؟
من عقلم واقعا دیگه قد نمیده اصلا هیچی الان توی ذهنم نیست.....

هیچی هیچی

ساعت هفت صبح..
دیگه خوابم نمیاد بلند میشم.یادم میاد امروز باید برم مدرسه.دیشب از 12تا یک و نیم شب داشتم زیست میخوندم که یه چیزایی بدونم لااقل.
قصد میکنم دوساعته اول رو نرم.دوساعته اول شیمی داریم و ریاضی.میدونم اگه نرم و زنگ سوم برم بچه ها کلی سوال پیچم میکنند.ولی نمیرم....
میام توی نت...
میخوام فکر نکنم به وضع داغون درسم.
ساعت 10:35دقیقه مدرسه هستم..میرم توی دفتر.میدونم ساعت دوم هنوز تموم نشده.مدیرمون نشسته.و معاونمون.رو به معاونمون میگم کی زنگ میخوره.میگه یازده.مدیرمون میگه:نرجس ریاضی و شیمی نمیای کلاس.میگم نه...میگه داشتی خونه درس میخوندی؟هیچی نمیگم...چقدر لحنش ناامیده...ای خدا چطوری شد که نرجس درسخون اینطوری شد؟واقعا چی شد؟وای چقدر ذهنم رو درگیر چیزهای حاشیه ای کردم..
میرم طبقه ی بالا..فقط یه کلاس بالا خالیه...
زنگ میخوره..میرم سمت معلم زیستمون که تازه داره از کلاس میاد بیرون..منو میبه...از دور میگه چه عجب نرجس خانوم(اخه سه حلسه غیبت داشتم)میخندم......ولی توی دلم گریه میکنم...تا میام دلیل بگم و باهاش حرف بزنم بچه ها دورش میکنن.صبر میکنم.ولی بعدش مدیرمون میاد و میگه نرجس بیا توی کلاس باهاتون کار دارم..
میریم توی کلاس..
یه بخشنامه ی مسخره رو برامون تشریح میکنه...
"دیگه معلم مرد در سرار کشور حق درس دادن در دبیرستان دخترانه ندارد..."
مزخرفه...حرصم درمیاد..ولی هیچی نمیگم..بیخیالش.....
دلم گرفته...
از درس...
امسال کنکور دارم..
خدایا من چرا یه ساله اینطوری شدم؟
دبیر زیستمون میاد تو کلاس.میخواد امتحان بگیره.ولی من هیچی درست یادم نیست..توی دلم به خودم لعنت میفرستم.ورقه ها پخش میشه..شروع میکنم نوشتن دستام میلرزه..خطم داغون میشه...
پنج تا سوال.....
دبیرمون میگه من از اول سال که میام توی کلاس میتونم روانشناسی کنم که کی چه رشته ای قبول میشه...
دبیر خوبیه.به حرفاش تا حدی اعتقاد دارم...
نظرش درمورد من نباید زیاد خوب باشه.چقدر غیبت......
میام خونه.
هوا فوق العاده گرمه..
میرم توی نت
چندتا وبلاگ باز میکنم.شروع میکنم خوندن..وبلاگ یکی واسه یه دختر کنکوریه.....
دلم میگیره......
یه عالمه دلم از خودم گرفته
چرا اینطوری شد؟
چرا من دیگه برنامه ای ندارم؟
چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

[اخی یادش بخیر... ولی من دیگه حاضر نیستم به اون دوران بگردم...با این سیستم کنکورم کاملا مخالفم..دلم میسوزه برا هممون...البته از من که دیگه گذشته!(البته فک نکنید خیلی سال گذشته..من هنوز سنی ندارم!) راستش من دوران دبیرستان دوست داشتم گرافیک بخونم...ولی همون ماجرای همیشگی خونواده و مدرسه...بی انصافا نذاشتنالبته این رو هم بگم از اون بچه درس خونا بودم...منو اینطوری نیگا نکنید!! مث همه که میرن تجربی دکتر بشن(برای رضای پدر و مادر)!!!منم رفتم تجربی... تنها درسی که دوست داشتم شیمی بود....فقط شیمی...درصدامم همیشه بالای90بود...فقط یه مشکلی بودعربی نمی تونستم بزنم...یه بار زدم30درصد از خوشحالی گریم گرفته بود!!! تو دوران کنکور من هیچی نداشتم...نه دوست...نه تفریح...نه کامپوتر...نه گوشی.... فقط ارزوم بود داروسازی قبول بشم..میخوندم به عشق داروسازی... کنکور دادمرتبم شد3200تجربی!!!داروسازی پر...دیگم نخوندم...بی خیال...دیگه حسش نیس... الانم دانشجوی آواره و بیچاره رشته زبان انگلیسی!! ولی تصمیم گرفتم دوسال دیگه برم باز بخونم...همونی که آرزوم بود...ولی نه اونطوری..اون راهش نبود!!! باقدرت درس بخونید...بگیر حقتونو...مث من نباشد..]

اخی یادش بخیر...
ولی من دیگه حاضر نیستم به اون دوران بگردم...
با این سیستم کنکورم کاملا مخالفم..دلم میسوزه برا هممون...البته از من که دیگه گذشته!(البته فک نکنید خیلی سال گذشته..من
هنوز سنی ندارم!)

راستش من دوران دبیرستان دوست داشتم گرافیک بخونم...ولی همون ماجرای همیشگی خونواده و مدرسه...بی انصافا نذاشتن
البته این رو هم بگم از اون بچه درس خونا بودم...منو اینطوری نیگا نکنید!!
مث همه که میرن تجربی دکتر بشن(برای رضای پدر و مادر)!!!منم رفتم تجربی...

تنها درسی که دوست داشتم شیمی بود....فقط شیمی...درصدامم همیشه بالای90بود...فقط یه مشکلی بود
عربی نمی تونستم بزنم...یه بار زدم30درصد از خوشحالی گریم گرفته بود!!!

تو دوران کنکور من هیچی نداشتم...نه دوست...نه تفریح...نه کامپوتر...نه گوشی....

فقط ارزوم بود داروسازی قبول بشم..میخوندم به عشق داروسازی...

کنکور دادم
رتبم شد3200تجربی!!!
داروسازی پر...

دیگم نخوندم...بی خیال...دیگه حسش نیس...

الانم دانشجوی آواره و بیچاره رشته زبان انگلیسی!!
ولی تصمیم گرفتم دوسال دیگه برم باز بخونم...همونی که آرزوم بود...ولی نه اونطوری..اون راهش نبود!!!

باقدرت درس بخونید...بگیر حقتونو...مث من نباشد..