[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  گــــفــــتــــگــــو آزاد (مدير: elena)   هنر مند باشيد يك زن واقعي باشيد

در گذشته زن خوب کسی بود که تمام و کمال به زندگی خود می پرداخت و لحظه ای از
وظایف خانه داری و بچه داری غافل نمی شد. بر این اساس وقتی دختری ازدواج
میکرد، به او میگفتند: " همانطور که با لباس سفید از این خانه می روی، باید
با کفن سفید برگردی!" اما اکنون اصول اخلاقی و خانوداگی به سرعت در حال
تغییر است. آمار طلاق های ناشی عدم تفاهم! سر به فلک می زند. زندگی خود را
نجات بدهید. تا کی می خواهید همسر خود را مطابق میل و سلیقه خود بسازید؟
آیا هنوز عبرت نگرفته اید؟! این مقاله به هنر زن بودن می پردازد و
راهـکارهای مناسب حفظ زندگی خانوادگی را نشان میدهد.

1- همه کس شوهر خود باشید.

مارسیو آلوش ، نویسنده کتاب زندگی در کوبای انقلابی می گوید: " اگر می خواهی در
زندگی ات موفق باشی ، برای شوهرت یک مادر ، یک همسر ، یک دختر و یک دوست
باش."

معنای بسیار عمیقی در پشت این جمله نهفته است که باید به دقت با آن روبرو شوید.
هر کدام از چهار نقش بالا روزی در زندگی به کار می آید، بعضی نقش ها را
نیاز است که بیشتر داشته باشیم و بعضی دیگر را کمتر. به موقع برای همسر خود
مادر باشید، به موقع یک دوست ... ، اما دقت کنید که اگر نقشی را در جای
خود ایفا نکنید. فجایع زیادی را به بار میآورد که بخشی از طلاق های جامعه
ما به خاطر ایفای غلط نقش زن در خانواده است.

کافی است تا در زمانی که باید به ایفای نقش یک همسر بپردازید، نقش مادر را بازی
کنید! یا به جای ایفای نقش دوست، نقش دختر همسرتان را اجرا کنید! این کار
به غرور مردتان لطمه وحشتناکی را وارد می سازد که گاهی جبران آن ناممکن
خواهد بود و سرآغاز بسیاری از دعواهای خانوادگی خواهد شد.

"همسر من همیشه مثل مادرم مراقب من است. دیگه خسته شدم از بس که با دلسوزی
مادرانه و بکن نکن ، زندگی ام را تحت کنترل خود درآورده. من هم آدمم، من هم
برای خود شخصیتی دارم. نا سلامتی من مرد خانواده ام."  و
یا " هرگز نمی توانم دو کلمه حرف جدی با همسرم بزنم. بلافاصله مثل دختربچه
ها خودش را لوس می کند. بعضی وقت ها واقعاً از این کارهایش خسته میشوم. من
احتیاج به کسی دارم که بتوانم روی همدلی هایش حساب کنم ..."

اینها دو نمونه از صدها نمونه شکایات آقایان است. از امروز روی نقش خود در زندگی
تمرکز بیشتری داشته باشید. زندگی مانند صحنه تئاتر است. ایفای اشتباه
یک نقش در آن ، کل بازی های را زیر سوال میبرد!

حالا تو هی بیا بگو مردها پررو می شوند، زن باید سنگین و رنگین باشد، باید بیایند منت بکشند ببرندش با عزت.

من می گویم زن اگر زن باشد باید بشود روی عاشقیتش حساب کرد، که باید عاشقی کردن بلد باشد. که جا نزند، جا نماند، جا نگذارد.

هی فکر نکند به این چیزهایی که عمری در گوشش خوانده اند که زن ناز و مرد
نیاز. که بداند مرد هم آدم است دیگر، گاهی باید لوسش کرد، گاهی باید نازش
را کشید، گاهی باید به پایش صبر کرد حتی

من می گویم زن اگر زن باشد از دوستت دارم گفتن نمی ترسد. تو می گویی خوش به حال زنی که عاشق مردی نباشد بگذار دنبالت بدوند.

و من نمی فهمم این که داری ازش حرف می زنی زندگی است یا مسابقه اسب دوانی.

و
من نمی فهمم چرا هیچ کس برنمی دارد بنویسد از مردها. از چشمها و شانه ها و
دستهایشان. از آغوششان، از عطر تنشان، از صدایشان. پررو می شوند؟

خوب بشوند. مگر خود ما با هر دوستت دارمی تا آسمان نرفته ایم؟

مگر ما به اتکا همین دستها، همین نگاهها، همین آغوشها در بزنگاههای زندگی سرپا نمانده ایم؟

چرا
باید شوق من برای خوشحالی کسی - مردی- ، برای شنیدن صدایش ، نگرانیهایم،
دلتنگی هایم، آرزوهایم مرا کوچک کند؟ من راز این دوست داشتنهای پنهانی را
نمی فهمم.

من نمی فهمم زن بودن با سنگین رنگین بودن، با سکوت، با
انفعال چه ارتباطی دارد. من بلد نیستم در سایه دوست داشته باشم. من می
خواهم خواستنم گوش فلک را کر کند.

من می خواهم مردم ، دلش غنج بزند ازاین که بداند جایی زنی دوستش دارد.

من می خواهم زن باشم و مردی این حوالی دارد دوستت دارمهای مرا با خود می برد ...



اينها نوشته هاي زيباي يك زن بود كه به نظر من  معني زندگي و عشق و علاقه و زن بودن رو خوب فهميده براتون گذاشتم تا استفاده بكنيد .

ممنون سینا جان واقعا متن خوبی بود

خواهش ميكنم قابل نداشت البته پست تشكر نداشتم اينجا جوابتونو دادم اينم يك متن زيباي ديگه تقديم به خانمهاي گل سايت
دست خودت نیست ، زن که باشی گاهی دوست داری تکیه
بدهی ، پناه ببری ، ضعیف باشی ... دست خودت
نیست ؛ زن که باشی گاه حریصانه بو میکشی ، دستهایت را ... شاید
عطر تلخ و گس مردانه اش لابه لای انگشتانت باقی مانده باشد !

دست خودت نیست ، زن که باشی گاهی رهایش میکنی و پشت سرش
آب میریزی و قناعت میکنی به رویای حضورش ... به امید که او خوشبخت باشد . دست خودت نیست ، زن که باشی همه ی دیوانگی های
عالم را بلدی

چرا نمیشه تشکر گذاشت؟؟
ممنون مطلب جالبی بود.

زن ؛

هر روز متولد می شود

عاشق می شود

مادر می شود

پیر می شود

و

می میرد !

 دکتر علی شریعتی

[. . .می پرسی حال مرا هم از سر اجبار می پرسیانگار داری از در و ديوار می پرسیگل روی ميزت مي گذارم شب به شب امابی حوصله از علت اينکار می پرسیهر روز می گويم که می دانم تو صد در صداز سرخی چشمان من اين بار می پرسیتلويزيون هم فاصله مي آورد گاهیتا می رسی درباره ی اخبار می پرسیمن توی شعرم می نويسم باز دلتنگمموضوع را از کاغذ آچار می پرسیمي گويم آيا می شود صحبت کنيم امشب ؟با آخرين ته مانده ی سيگار می پرسی . . .آخر بگو از جان من ديگر چه می خواهی ؟!اين را پس از ( دست از سرم بردار! ) می پرسیبا حالتی مابين خشم و حسرت و ترديدبا يک سری رفتار ناهنجار می پرسیمن ميروم تا با خودم تنها شوم ، تنها( حالا کجا؟! ) را لحظه ای ناچار می پرسینه سال و اندی بی تفاوت زير يک سقفيمحس مرا در آخرين ديدار می پرسی !]

. . .می پرسی
   

حال مرا هم از سر اجبار می پرسی

انگار داری از در و ديوار می پرسی


گل روی ميزت مي گذارم شب به شب اما

بی حوصله از علت اينکار می پرسی


هر روز می گويم که می دانم تو صد در صد

از سرخی چشمان من اين بار می پرسی


تلويزيون هم فاصله مي آورد گاهی

تا می رسی درباره ی اخبار می پرسی


من توی شعرم می نويسم باز دلتنگم

موضوع را از کاغذ آچار می پرسی


مي گويم آيا می شود صحبت کنيم امشب ؟

با آخرين ته مانده ی سيگار می پرسی . . .


آخر بگو از جان من ديگر چه می خواهی ؟!

اين را پس از ( دست از سرم بردار! ) می پرسی


با حالتی مابين خشم و حسرت و ترديد

با يک سری رفتار ناهنجار می پرسی


من ميروم تا با خودم تنها شوم ، تنها

( حالا کجا؟! ) را لحظه ای ناچار می پرسی


نه سال و اندی بی تفاوت زير يک سقفيم

حس مرا در آخرين ديدار می پرسی !