[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  ادبـــی - مــذهــبــی   دیــــــــوان امام

مجموعه ی اشــــعار امام خمینی

دوستای ساده دلم شعرای دیوان امام واقعا لذت بخش و زیبا هستن.. برا همین خواستم برا شما هم بذارمشون...

به عنوان  اولین شعر این تاپیک شعری رو میذارم که خیلی دوست دارم و یا صدای محمد اصفهانی هم اجرا شده.. باشد که دوستان لذت ببرن...
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
انتـــــــــــظار


از غم دوست در این میکده فریاد کشم        دادرس نیست که در هجر رخش دادکشم

داد و بیداد که در محفل ما رندی نیست       که برش شکوه برم داد ز بیداد کشم

شادیم داد غمم داد جفا داد و وفا              با صفا منت ان راکه به من داد کشم

عاشقم عاشق روی تو نه چیز دگری        بار هجران و وصالت به دل شاد کشم

درغمت ای گل وحشی من ای خسرو من    جور مجنون ببرم تیشه ی فرهاد کشم

مردم از زندگی بی تو که با من هستی      طرفه سری است که باید بر استاد کشم

سالها می گذرد حادثه ها می اید             انتظار فرج از نیمه ی خرداد کشم

دیوان امام صفحه ی 154

جان جهان


 بتو دل بستم و غیر تو کسی نیست مرا
 جز تو ای جان جهان دادرسی نیست مرا

عاشق روی توام ای گل بی مِثل و مِثال
بخدا غیر تو هرگز هوسی نیست مرا

با تو هستم ز تو هرگز نشدم دور، ولی
چه توان کرد که بانگ جرسی نیست مرا

پرده از روی بینداز بجان تو قسم
غیر دیدار رُخت مُلتمسی نیست مرا

گر نباشی برم ای پردگی هر جائی
ارزش قُدس چو بال مگسی نیست مرا

مده از جنّت و از حور و قصورم حزی
جز رُخِ دوست نظر سوی کسی نیست مرا


دیوان امام صفحه ی 41

شهره ی شهر


به کمند سر زلف تو گرفتار شدم
شهره ی شهر به هر کوچه و بازار شدم

گر برانی ز درم از در دیگر آیم
گر بُرون راندیَم از خانه، ز دیوار شدم

مستی علم و عمل رخت ببست از سر من
تا که از ساغرِ لبریزِ تو هُشیار شدم

پیش من هیچ بِه از لذت بیماری نیست
تا ز بیماری چشمان تو بیمار شدم

نشود بر سر کوی تو بیابم راهی
تا ز بیماری چشمان تو بیمار شدم

نشود بر سر کوی تو بیابم راهی
از دم پیر در این راه مدد کار شدم

دامن از آنچه که انباشته ام برچیدم
تا که خجلت زده در خدمت خمّار شدم

دیوان امام صفحه ی 143

 باده ی عشق

 من خراباتیم از من سُخن یار مخواه
گُنگم از گُنگ پریشان شده گُفتار مخواه

من که کوری و مهجوری خود سرگرمم
از چنین کور تو بینائی و دیدار مخواه

چشم بیمار تو بیمار نموده است مرا
غیر هذیان سُخنی از من بیمار مخواه

با قلندر منشین گر که نشستی هرگز
حکمت و فلسفه و آیه و اخبار مخواه

مستم از باده ی عشق تو و از مستِ چنین
پندِ مردان جهان دیده و هُشیار مخواه

دیوان امام صفحه ی 177

بهار آرزو

بر در میکده ام پرسه زنان خواهی دید
پیر دل باخته با بخت جوان خواهی دید

نوبهار آید و گلزار شکوفا گردد
بی گمان کو تهی عمر خزان خواهی دید

مرغ افسرده که در کنج قفس محبوس است
بر فراز فلک از شوق پران خواهی دید

سوزش باد دی از صحنه برون خواهد رفت
بارش ابر بهاری بعیان خواهی دید

قوس را باد بهاری به عقب خواهد راند
پس از آن قوس قزح را چو کمان خواهی دید

دلبر پردِگی از  پرده برون خواهد شد
پرتو نور رُخش در دو جهان خواهی دید

دیوان امام صفحه ی 118

جلوه ی دیدار

پرده برگیر که من یار توام
عاشقم، عاشق رخسار توام

عشوه کن، ناز نما، لب بگشا
جانِ من، عاشق گفتار توام

بر سر بستر من پا بگذار
من دلسوخته بیمارِ توام

با وصالت ز دلم عقده گشا
جلوه ای کن که گرفتار توام

عاشقی سر به گریبانم من
مستم و مرده ی دیدار توام

گر کشی یا بنوازی ای دوست
عاشقم، یارِ وفادار توام

هر که بینیم خریدار تواست
من خریدارِ خریدارِ توام

دیوان امام صفحه ی 135

اسیر

فخر است برای من فقیر تو شدن
از خویش گسستن و اسیر تو شدن

طوفان زده ی بلای قهرت بودن
یکتا هدف کمان و تیر تو شدن

دیوان امام صفحه ی 230