[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  ادبـــی - مــذهــبــی   =-=-==== دروغ ====-=-=

[کمی به سابقه ام دروغ می گویمبه دوستانِ مسابقه ام دروغ می گویماگر حقیقتم برایت تلخ استنرو ، به ایست... برایت دروغ می گویمفقط کمی، اندک... به قدرِ رفع نیاز به آن حقیقتِ قدیم... دروغ می گویمگران اگر می خرند دروغ مراچرا که راست؟ فقط دروغ می گویمبه آشنا و غریب و هر که می رسم که هیچبه قابِ عکسِ خویش ... دروغ می گویمبه آسمان و زمین این جهان ...حتیبه منشی دفترِِ شیطان دروغ می گویمدروغ که می گفتم دلم فقط می لرزیداگر بگویم راحت بود... بدان دروغ می گویمولی کنون عادت شد... دلم نمی لرزدچو آب خوردن راحت...فقط دروغ می گویماگر دروغی داری ولی دلت می لرزدبه من بگو که بگویم...که خوش دروغ می گویمآهای آهای مردم... زدم به مالِ خود آتشبرای یک لقمه نان...ِ قسم با دروغ میگویمدروغ می گویم ز راست خیلی بهتربیا بیا اینجا... که من دروغ می گویم]

شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .

کمی به سابقه ام دروغ می گویم

به دوستانِ مسابقه ام دروغ می گویم

اگر حقیقتم برایت تلخ است

نرو ، به ایست... برایت دروغ می گویم

فقط کمی، اندک... به قدرِ رفع نیاز

به آن حقیقتِ قدیم... دروغ می گویم

گران اگر می خرند دروغ مرا

چرا که راست؟ فقط دروغ می گویم

به آشنا و غریب و هر که می رسم که هیچ

به قابِ عکسِ خویش ... دروغ می گویم

به آسمان و زمین این جهان ...حتی

به منشی دفترِِ شیطان دروغ می گویم

دروغ که می گفتم دلم فقط می لرزید

اگر بگویم راحت بود... بدان دروغ می گویم

ولی کنون عادت شد... دلم نمی لرزد

چو آب خوردن راحت...فقط دروغ می گویم

اگر دروغی داری ولی دلت می لرزد

به من بگو که بگویم...که خوش دروغ می گویم

آهای آهای مردم... زدم به مالِ خود آتش

برای یک لقمه نان...ِ قسم با دروغ میگویم

دروغ می گویم ز راست خیلی بهتر

بیا بیا اینجا... که من دروغ می گویم


شعر از : فرامک سلیمانی

منبع: شعر نو

[هست دلگیری ام از یار دروغور کنم عشق تو انکار دروغمن دروغ تو بپندارم راستراست می گویی و انگار دروغآخر این لطف تو با من شوخیور دهی وعده ی دیدار دروغلاف حق می زدی عمری با منراست گفتی ولی این بار دروغشعر من حرف دلم بود به نظمگر نگویی بود اشعار دروغبود اصرار تو دیدار ولیحالیا این همه اصرار دروغبا الله این وعده نفس بود مراز چه رو کرده ای اظهار دروغحرف واعظ مشنو چونکه از اورو سپید است در انظار دروغصحبت واعظ و ناصح نا راستحرف مشکوة مپندار دروغ]

هست دلگیری ام از یار دروغ

ور کنم عشق تو انکار دروغ

من دروغ تو بپندارم راست

راست می گویی و انگار دروغ

آخر این لطف تو با من شوخی

ور دهی وعده ی دیدار دروغ

لاف حق می زدی عمری با من

راست گفتی ولی این بار دروغ

شعر من حرف دلم بود به نظم

گر نگویی بود اشعار دروغ

بود اصرار تو دیدار ولی

حالیا این همه اصرار دروغ

با الله این وعده نفس بود مرا

ز چه رو کرده ای اظهار دروغ

حرف واعظ مشنو چونکه از او

رو سپید است در انظار دروغ

صحبت واعظ و ناصح نا راست

حرف مشکوة مپندار دروغ


شعر از: توکل مشکوه {مشکات}

منبع: شعر نو

[در این بهار مژده باران دروغ بوددر صبح دشت عهد سواران دروغ بود هرساقه ای تبر شد و صد شاخه را بریدامید برگ و بار درختان دروغ بود افراسیاب حاکم این شهر مانده استافسانه های رستم دستان دروغ بود ! هر صبح و شام گرگ به این گله می زنداز بس همیشه هی هی چوپان دروغ بود ! تقدیر آدم از بهشت رانده گشتن استحتی اگر دسیسه شیطان دروغ بود "دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر"برگشت و گفت : خلقت انسان دروغ بود]

شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .

در این بهار مژده باران دروغ بود

در صبح دشت عهد سواران دروغ بود
 

هرساقه ای تبر شد و صد شاخه را برید

امید برگ و بار درختان دروغ بود
 

افراسیاب حاکم این شهر مانده است

افسانه های رستم دستان دروغ بود !
 

هر صبح و شام گرگ به این گله می زند

از بس همیشه هی هی چوپان دروغ بود !
 

تقدیر آدم از بهشت رانده گشتن است

حتی اگر دسیسه شیطان دروغ بود
 

"دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر"

برگشت و گفت : خلقت انسان دروغ بود


منبع: وبلاگ خلیلی

[ما که این همه برای عشقآه و ناله ی دروغ می کنیمراستی چرا در رثای بی شمار عاشقان-که بی دریغ-خون خویش را نثار عشق می کننداز نثار یک دریغ همدریغ می کنیم؟]

ما که این همه برای عشق
آه و ناله ی دروغ می کنیم

راستی چرا
در رثای بی شمار عاشقان
-که بی دریغ-
خون خویش را نثار عشق می کنند

از نثار یک دریغ هم
دریغ می کنیم؟

 
شعر از: قیصر امین پور

[زنی که عصر سه شنبه دروغ می بافدزنی که عصر سه شنبه عجیب میرقصد!!خیال پنجره های سکوت خورده ی شهرنگاه میکند آهسته در شب ممتد!!دروغ میشود اوضاع نا مساعد شبشلوغ میشود این قصّه ، یک نفر آمد ...سه شنبه میشود انگار هفته هفته ی اودروغ های پیاپی ، حدود صد در صد [%]برای دیدن دیوانه وقت لازم نیستبرای دیدن این مرد سالهای بد!!من از خودم نگرانم، چرا نمی فهمی؟؟[چگونه لحن دروغ مرا نمی فهمد!]برای گریه � و زاری زمان کم آوردمچه میشود که همیشه سه شنبه ای باشد؟-برای تو بنویسم دروغ از شعر استنه من ، که ول شده ام در هجوم جزر و مد!!]

شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .

زنی که عصر سه شنبه دروغ می بافد

زنی که عصر سه شنبه عجیب میرقصد!!


خیال پنجره های سکوت خورده ی شهر

نگاه میکند آهسته در شب ممتد!!


دروغ میشود اوضاع نا مساعد شب

شلوغ میشود این قصّه ، یک نفر آمد ...


سه شنبه میشود انگار هفته هفته ی او

دروغ های پیاپی ، حدود صد در صد [%]


برای دیدن دیوانه وقت لازم نیست

برای دیدن این مرد سالهای بد!!


من از خودم نگرانم، چرا نمی فهمی؟؟

[چگونه لحن دروغ مرا نمی فهمد!]


برای گریه � و زاری زمان کم آوردم

چه میشود که همیشه سه شنبه ای باشد؟-


برای تو بنویسم دروغ از شعر است

نه من ، که ول شده ام در هجوم جزر و مد!!



شعر از: امید صباغ نو

منبع: آوای دل

[هرگز فراموش نمی کنمسخنانی که از چشمان تو شنیدممی گویند چشمها هرگزدروغ نمی گوینداما من شیرین ترین دروغ ها رااز چشمان تو شنیدمآن هنگام که می گفتند:دوستت دارم….]

هرگز فراموش نمی کنم

سخنانی که از چشمان تو شنیدم

می گویند چشمها هرگز

دروغ نمی گویند

اما من شیرین ترین دروغ ها را

از چشمان تو شنیدم

آن هنگام که می گفتند:

دوستت دارم….

[بازیچه هر ایل و تباری شد عشقانگیزه هر خرابکاری شد عشقحافظ! تو عروج عشق را دیدی و مندیدم چه دروغ شاخداری شد عشق]

شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .

بازیچه هر ایل و تباری شد عشق

انگیزه هر خرابکاری شد عشق


حافظ! تو عروج عشق را دیدی و من

دیدم چه دروغ شاخداری شد عشق

به سه چيز تكيه نكن

آدمي با غرور مي تازد غرور


آدمي با دروغ مي بازد دروغ


آدمي با عشق مي ميرد عشق



دكتر شريعتي

[من فکر می کنم کسی که دروغ میگه به دو نفرتوهین می کنه اول به خودش و دوم به طرف مقابل ...چون اول وجدان خودش را باید زیر پا بگذارهتا بتونه ...دروغ بگه ...دوم با گفتن دروغ به طرف مقابل ...توهین بزرگی میکنه ... چون اون را لایق شنیدن دروغ میدونه!از حدود 5 ماه و نیم پیش دروغی شنیدم که هنوز در شوک هستم... هر لحظه بیاد اون دروغ میفتم و نمی دونم چرا ؟و اینقدر چرا های زندگی من زیاد شده ... که جایی برای اعتماد به نفس داشتن... تمرکز کردن ...و حتی لبخند زدن نمونده ...و سعی می کنم از دوستان ... فاصله بگیرم ...انگار که همه غریبه اند ... انگار جواب همه خوبیها... بدی شده ...از بی وجدانی و فرصت طلبی انسانها ... میترسمشاید اطرافیان فکر کنند ... من مغرورم ولی نه ...من از سنگینی دروغی که انتظارش را نداشتمشکستم ...به کنج اتاقم پناه آوردم ... و از شنیدن و دیدن دروغ بیزارم !]

متن زیر رو از وبلاگ شعر سکوت کپی کردم و نمیدونم نویسنده متن چه کسی هست ولی واقعا احساسش رو قشنگ بیان کرده ، کاش میتونستم به قشنگیه این دوستمون درونمو بنویسم.

شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .

من فکر می کنم کسی که دروغ میگه  به دو نفر

توهین می کنه اول به خودش و دوم به طرف مقابل ...

چون اول وجدان خودش را باید زیر پا بگذاره

تا بتونه  ...دروغ بگه ...

دوم با  گفتن دروغ به  طرف مقابل ...

توهین بزرگی میکنه ... چون اون را لایق شنیدن دروغ میدونه!

از حدود 5 ماه و نیم پیش دروغی شنیدم که هنوز در شوک هستم... 

هر لحظه بیاد اون دروغ میفتم و نمی دونم چرا ؟

و اینقدر چرا های زندگی من زیاد شده ... که جایی برای 

اعتماد به نفس  داشتن...  تمرکز  کردن ...

و حتی  لبخند زدن نمونده ...

و سعی می کنم از دوستان ... فاصله بگیرم ...

انگار که همه غریبه اند ... انگار جواب همه خوبیها... بدی شده ...

از بی وجدانی و فرصت طلبی انسانها ... میترسم

شاید اطرافیان  فکر کنند ... من مغرورم ولی نه ...

من   از سنگینی دروغی که انتظارش را نداشتم

شکستم ...

به کنج اتاقم پناه آوردم ... و از شنیدن و دیدن دروغ بیزارم !

روزی دروغ به حقیقت گفت :مـیل داری با هم به دریـا برویم وشنـاکنیم.

حقیقــت ساده لــوح پذیرفت وگول خورد.آن دوباهم به کنارساحل رفتند.

وقتی به ساحل رسیدندحقیقت لباسهایش را درآورد.دروغ حیلـه گـرلباسهای او را پوشید ورفت.

ازآن روزهمیشه حقیقت عـریان و زشت است. اما دروغ درلباس حقیقت با ظاهری آراسته نمایان می شود

[چیزی برتر از دروغ]

چیزی برتر از دروغ

امام على عليه السلام:

اَدَّبتُ نَفسى فَما وَجَدتُ لَها/// بِغَيرِ تَقوَى اللهِ مِن اَدَبِ

فى كُلِّ حالاتِها وَ اِن قَصُرَت /// اَفضَلَ مِن صَمتِها عَنِ الكَذِبِ

وَ غيبَةِ النّاسِ اَن غيبَتَهُم /// حَرَّمَها ذُوالجَلالِ فِى الكُتُبِ

اِن كانَ مِن فِضَّةٍ كَلامُكِ يا /// نَفسُ فَاِنَّ السُّكوتَ مِن ذَهَبِ؛


به ادب و تربيت نفس خود پرداختم و براى آن / ادبى بهتر از تقواى الهى در تمام حالاتش نيافتم

و اگر از پس اين امر برنيامد / براى آن چيزى بهتر از دم فروبستن از دروغ نيافتم

و از غيبت مردمان، همانا غيبت آنان را / خداوند با عظمت در كتاب ها حرام كرده است

ى نفس، اگر سخن تو / نقره است، سكوت طلاست

(اعلام الدين، ص 273)

************////////////************************

امام عسكرى(سلام الله علیه):

جُعِلَتِ الخَبائِثُ في بَيتٍ وجُعِلَ مِفتاحُهُ الكِذبَ.

همه پليدى‏ ها را در خانه‏ اى نهادند و كليد آن، دروغ است.


ميزان الحكمة- ح 17410

*************************************

داستایوفسکی:

کسی که به خودش دروغ می گوید و به دروغ خودش گوش می دهد ، کارش به جایی خواهد رسید که هیچ حقیقتی را نه از خودش و نه از دیگران تشخیص نخواهد داد.

[ترس و لرزه باشد از غیری یقین هیچ کس از خود نترسد ای حزینآن حکیمک وهم خواند ترس را فهم کژ کردست او این درس راهیچ وهمی بی‌حقیقت کی بود هیچ قلبی بی‌صحیحی کی رودکی دروغی قیمت آرد بی ز راست در دو عالم هر دروغ از راست خاستراست را دید او رواجی و فروغ بر امید آن روان کرد او دروغای دروغی که ز صدقت این نواست شکر نعمت گو مکن انکار راست]

..........

ترس و لرزه باشد از غیری یقین                 هیچ کس از خود نترسد ای حزین

آن حکیمک وهم خواند ترس را                  فهم کژ کردست او این درس را

هیچ وهمی بی‌حقیقت کی بود                 هیچ قلبی بی‌صحیحی کی رود

کی دروغی قیمت آرد بی ز راست             در دو عالم هر دروغ از راست خاست

راست را دید او رواجی و فروغ                  بر امید آن روان کرد او دروغ

ای دروغی که ز صدقت این نواست            شکر نعمت گو مکن انکار راست

..........



مولوی » مثنوی معنوی » دفتر ششم

[با من دروغ...بي من دروغ...از من دروغ و از خود دروغ...از او دروغ و ازهمه ي دنيا، دروغ گفته ايتو بگو آتش بوسه ي تو که لبم را سوزاندچه بودست؟ دروغ ؟ديگر دروغ هم باور ندارد تو را ، دروغگوچه بسا رفتن و آمدن تو هم دروغ بوده است ......]

با من دروغ...
بي من دروغ...
از من دروغ و از خود دروغ...
از او دروغ و ازهمه ي دنيا، دروغ گفته اي
تو بگو آتش بوسه ي تو که لبم را سوزاند
چه بودست؟ دروغ ؟

ديگر دروغ هم باور ندارد تو را ، دروغگو
چه بسا رفتن و آمدن تو هم دروغ بوده است ......