[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  عــلــمــی   خواص گیاهان گوناگون

گياه سالادي آواکادو (رژيمي)

آواکادو ميوه اي است که حاوي همه مواد غذايي به غير از ويتامين C است. پروتئين اين ميوه کيفيت بالايي داشته و ويتامين A آن مقاومت بدن را در برابر عفونتهاي باکتريايي به طرز معجزه آسايي افزايش مي دهد و داروي خوبي براي رفع مشکلات کيسه صفرا مي باشد.


از آواکادو به سبب طعم لذيذ آن و همچنين تاثير آن در رفع مشکلات هضمي به صورت خام در سالادها و يا به شکل پخته در سوپها و خوراکها استفاده مي شود. اين ميوه سرشار از چربي بوده و به همين دليل سبب افزايش حالت اسيدي ادرار گشته و در نتيجه از تکثير و رشد بعضي ميکروبها و باکتريهاي مضر موجود در ادرار جلوگيري مي کند، ولي افرادي که غلظت خون بالايي دارند مجاز به استفاده از آن نيستند

[گياه سالادي اسفناج(رژيمي)]

گياه سالادي اسفناج(رژيمي)

در برگهاي تازه و خام اسفناج بهترين مواد آلي براي پاکسازي و ترميم تمام دستگاه روده اي وجود دارد. آب اسفناج خام مي تواند يبوستهاي شديد را ظرف چند روز برطرف سازد و درمان نمايد و اين بخاطر محتواي اسيد اگزاليک بالاي آن است. اسفناج مي تواند از سقط جنين جلوگيري کرده و ناتوانايي جنسي را برطرف نمايد و اين به دليل ترکيب ويتامين C و E موجود در آن مي باشد. اسفناج حاوي مقدار زيادي ويتامينهاي A و E، آهن، پتاسيم، سولفور (گوگرد) وکلر بوده و از نظر ويتامينهاي B و C و کلسيم نسبتا خوب است. اين سبزي از جمله سبزيهاي است که کمتر از 3 درصد کربوهيدرات دارد و محتواي ويتامين A موجود در آن حتي از روغن کبد ماهي نير قوي تر است. اسفناج به عنوان يک باز قوي عمل کرده و اثري آشکار بر درمان شب کوري دارد. مصرف آب اسفناج و آب هويج به همراه هم در سلامت لثه ها و دندانها اثر با ارزشي دارد. ويتامين A و کلروفيل بالاي اسفناج در اختلالات فشار خون، تقويت عصب بينايي و ماهيچه ها، رفع خستگي عصبي، کم خوني و اسيدوز کمک مي نمايد.
مصرف اسفناج خام بهتر از اسفناج پخته بوده و به صور مختلف از جمله: به صورت بوراني، در سالاد در سبزيجات خام خوردني و ... مصرف مي شود. خوردن اسفناج ديابت را برطرف مي سازد و مصر آب آن التيام دهنده زخم معده است.


طرز تهیه سالاد اسفناج و قارچ را می توانید در اینجا  ببینید

[گياه سالادي آويشن]

گياه سالادي آويشن

آويشن گياهي است که با مصرف آن شکم احساس آرامشي مي کند، سرفه متوقف مي شود و يک نوع احساس کلي خوب براي شخص ايجاد مي نمايد. استفاده از دمکرده آويشن همراه با ليمو ترش و شکر يا مصرف برگها و دانه آويشن تازه خرد شده همراه با کمي آبليمو و شکر جهت درمان بيماري آسم بسيار مفيد بوده و در خروج خلط از ريه و سرفه هاي شديد بسيار موثر است. آويشن در درمان تشنجات عصبي نيز به کار رفته و مصرف دم کرده آن به عنوان دارويي روح افزا و آرام بخش توصيه ميشود. برگهاي تازه و خشک شده آن به دليل وجود روغن معطر فرار آن که حدود 1 درصد گياه را تشکيل ميدهد و همچنين طعم تلخ آن براي افزودن طعم و مزه غذا مفيد بوده و موجب مزه خوشايندي در غذا مي گردد. آويشن اشتها آور نيز بوده و سبب ترشح شيره گوارشي مي گردد.


طرز تهیه ی سالاد آویشن و گوجه را می تونید در اینجا ببینید

[خواص دارویی گل میخک]

خواص دارویی گل میخک

درخت ميخك بومي جزاير اندوزي و اقيانوسيه است و به علت زيبايي خاصي كه دارد امروزه در بشتر نقاط دنيا به عنوان درخت زينتي پرورش داده مي شود. ميخك درختي است كوچك و مخروطي شكل كه برگهاي آنها هيچ وقت زرد نمي شود و در تمام طول سال سبز است.

ـ اسانس ميخك داراي اوژنول، كاربوفلين، الكل، بنزيليك، بنزوات دموتيل، فورفوول و اتيلن مي باشد اوژونول كه ماده اصلي ميخك مي باشد، آرام كننده و ضد عفوني كننده از آن در دندان پزشكي براي آرام كردن درد دندان استفاده مي شود.

ـ خواص طبيعي گل ميخك: خشك شده غنچه درخت از دو هزار سال بيش به عنوان ادويه به كار مي رفته است. از نظر طب قديم ايران ميخك خيلي گرم و خشك است و داراي خواص بسياري است.
ـ براي رفع دندان درد و گوش درد يك قطره از اسانس ميخك و يا روغن آن را روي دندان بماليد و يا در گوش بچكانيد.
ـ ميخك تقويت كننده مغز مي باشد و كساني كه حافظه ضعيف دارند بايد از دم كرده ميخك استفاده كنند.
ـ ميخك از سرطان جلوگيري كرده و حتي درمان كننده سرطان مي باشد.
ـ حالت تهوع و استفراغ را برطرف مي كند، بدين منظور مي توان 2 قطره از اسانس ميخك را در يك ليوان ريخت و نوشيد و يا از يك فنجان دم كرده ميخك استفاده كرد.

ـ براي رفع سردرد مفيد است.
ـ ضعف اعصاب را درمان مي كند.
ـ در برطرف كردن فلج و لقوه مؤثر است.
ـ براي رفع تنگي نفس مفيد است.
ـ جويدن ميخك بوي بد دهان را برطرف مي كند ولي مواظب باشيد كه با زبان تماس نگيرد زيرا باعث سوزش زبان مي شود.
ـ كساني كه مبتلا به بيماري وسواس هستند براي درمان آن بايد ميخك بخورند.
ـ مقوي معده و جهاز هاضمه است .
كبد و كليه را تقويت مي كند.
ـ سكسكه را برطرف مي كند.

ـ كساني كه قطره قطره ادرار مي كنند براي درمان آن بايد چاي ميخك بنوشند.
ـ براي درمان غذايي و تقويت رحم بايد از 4 گرم ميخك، هر روز به طور مرتب استفاده نمود.
ـ ميخك اشتها آور است و بدن را تقويت مي كند.
ـ ميخك ضد عفوني كننده بسيار خوبري است و مي توان از آن به عنوان كمپرس براي شستشوي زخم ها استفاده كرد.
ـ براي آسان كردن زايمان خانم هاي حامله بايد در ماههاي آخر بارداري هر روز چاي ميخك استفاده كنند و حتي در اتاق هاي زايمان نوشيدن چاي ميخك، زايمان را تسهيل مي كند.
ميخك تب بر و كرم كش است و داروي كرم كش داراي ميخك مي باشند.
ـ براي گردش خون و قلب مفيد است.
ـ اسهال و دل درد را درمان مي كند.
ـ براي برطرف كردن دردهاي رماتيسمي 3 تا 4 قطره روغن ميخك را با 5 گرم روغن بادام مخلوط كرده و روي قسمت هاي دردناك بماليد.

ـ براي درمان كمر درد، چاي ميخك و يا 2 قطر اسانس ميخك را با آب گرم و يا چاي مخلوط كرده و بنوشيد.
ـ استفاده از ميخك گرفتگي عضله را از بين مي برد.
ـ نوشيدن يك فنجان چاي ميخك بعد از غذا، گاز و درد معده را از بين مي برد. (براي تهيه چايي يا دم كردن ميخك مقدار 10 گرم ميخك را با يك ليتر آب جوش مخلوط كرده و به مدت 5 دقيقه دم كنيد.)

مضرات ميخك:
همانطور كه گفته شد ميخك بسيار گرم است، بنابراين براي گرم مزاجان مناسب نيست و ممكن است باعث ناراحتي كليه و روده ها شود. اين گونه افراد بايد ميخك را با صمغ عربي مخلوط كرده و بخورند.

[خواص دارویی گل گندم]

  خواص دارویی گل گندم

اين گياه قرنها پيش براي بيماريهايي كه در بيشتر موارد مربوط به چشم مي شود قابل استفاده بوده است. معجزه اي كه اين گياه در درمان ورم ملتحه چشم و پف كردن آن و همچنين درد چشم مي كند، توسط متخصصان گياه شناسي به خوبي شناخته شده است.
ساقه گل گندم درد سوزش ناشي از پارگي و بريدگي ها را التيام مي دهد. بهتر است قسمت انتهايي ساقه آن را اطراف نواحي آسيب ديده بماليد. همچنين از گياه مي توانيد براي كمپرس چشم استفاده كنيد. يك تكه پنبه را در جوشانده اين گياه خيس كرده و چشمتان را با آن كمپرس نماييد.
ـ جوشانده اين گياه براي ماساژ صورت و درمان جوش ها و آكنه نيز مفيد است. مي توانيد برگ ها و گل هاي اين گياه را بجوشانيد هنگامي كه در حال جوشيدن است حوله اي را روي سر خود بيندازيد و صورت خود را بالاي ظرفي كه گياه مي جوشد به مدت 15 دقيقه نگه داريد بعد از آن صورتتان را با آب سرد بشوييد متوجه مي شويد كه پوست صورتتان تغيير كرده است.

بادنجان




بادنجان خام داراى ويتامين (آ)، (فسفر) و (كلسيم) است.
اصل بادنجان از سروستان است و از آنجا به ساير نقاط عالم پراكنده شده است .
بادنجان به وسيله اعراب به اروپا برده شد و كشت گرديد. گياه بادنجان از خانواده سولانه است كه سيب زمينى ، گوجه فرنگى و توتون و مهرگياه نيز تعلق به اين خانواده دارد.
بادنجان در قرن پانزدهم شهرت بدى يافته است . چنان كه يكى از نويسندگان آن عصر درباره بادنجان مى نويسد ميوه اى است كه به شكل گلابى است و بزرگ مى شود ولى داراى خواص بدى است و به آن ملون جنا مى گويند!
نويسندگان ديگرى در همان عصر بادنجان را به نام (مالن زنا) نام برده و مى نويسند مصرف بادنجان باعث ايجاد تب و صرع مى شود!
تا سال 1760 بادنجان به صورت گياهان تزيينى بود و فقط در نواحى مديترانه به عنوان غذا مصرف مى شود و از سال 1870 در فرانسه و اروپا بادنجان را به چشم يك سبزى خوردنى نگاه كردند و در كتابهاى طباخى انواع غذا را از آن تهيه كرده و دستور طباخى آن را داده اند. با وجود اين هنوز بادنجان در نواحى مركزى و شمالى فرانسه كاملا شناخته نشده و مردم اين نواحى آن را سبزى مخصوص نواحى جنوبى فرانسه مى دانند.
در ايران بادنجان شهرت و معروفيت فراوانى دارد و بطورى كه نقل مى كنند در ناحيه بم كرمان بوته هاى بادنجان بلند شده و به صورت درختچه اى در آمده است . به همين علت ضرب المثلى در ايران معروف شده است كه مى گويد: بادمجان بم آفت ندارد.
در طباخى ايران بادنجان مصرف زيادى دارد. از آن خورش بادنجان ، بادنجان سرخ كرده ، كوكوى بادنجان ، دلمه بادنجان ، ميرزا قاسمى ، حليم بادنجان ، ته چين ، يتيم چه ، ترشى بادنجان درست مى كنند.

ارزش غذايى بادنجان
ارزش غذايى بادنجان خيلى پايين است و عملا هيچگونه خاصيت غذايى ندارد زيرا صد گرم بادنجان در حدود سى كالرى حرارت ايجاد مى كند. ولى اين سبزى براى رژيم لاغرى كه بايد كالرى كمى مصرف كرد جاى نمايانى دارد زيرا علاوه بر اين كه كالرى ندارد، اگر آن را با آب بپزند و سرخ نكنند و بخورند خاصيت ادرار آور دارد البته بادنجان آبپز مزه خوبى ندارد و بسيارند كسانى كه آن را دوست ندارند.
بادنجان را در اغذيه به هر ترتيبى كه مصرف كنند اغلب با روغن سرخ مى كنند و چون به اندازه حجمش روغن مى كشد پس از اين كه سرخ شد سنگين و ثقيل الهضم مى شود و مصرف كنندگان را به جاى اين كه مفيد واقع شود مضر مى گردد.

يك حكايت از بادنجان
سلطان محمود را در حالت گرسنگى بادنجان بورانى پيش آوردند خوشش ‍آمد، گفت بادنجان طعامى است خوش : نديمى در مدح بادنجان فصلى پرداخت چون سير شد گفت بادنجان سخت مضر چيزى است .
نديم باز در مضرت بادنجان مبالغتى تمام كرد.
سلطان گفت اى مردك نه اين زمان مدحش مى گفتى ؟
گفت من نديم توام نه نديم بادنجان . مرا چيزى مى بايد كه تو را خوش آيد نه بادنجان را.

خيار




براى طراوت پوست صورت و دستهاى خود از خيار استفاده كنيد.
با وسايل ارتباطى كه امروز در دست داريم و وسعت ايران و مناطق مختلف و گوناگون كه در كشور عزيز خود داريم خيار از سبزيهايى است كه تقريبا در سراسر سال در دسترس ما قرار مى گيرد. زيرا تا فصل خيار منطقه اى در كشور تمام مى شود منطقه اى ديگر موقع برداشت محصول آن است به اين ترتيب در چهار فصل سال تقريبا خيار را در دسترس خود داريم و اين مزايا نصيب كسانى است كه در حال حاضر زندگى مى كنند و در گذشته به علت عدم وسايل ارتباطى عصر حاضر از چنين مزايايى محروم بودند.

عناصر متشكله خيار
آنچه خيار را به وجود مى آورد عبارت است از ويتامينهاى آ و ب و ث گوگرد، منگنز، آهك ، موسيلاژ يا لعاب نباتى .

خواص خيار
خيار خنك است - خون را تصفيه مى كند. - اسيد اوريك را حل كرده و ادرار آور است . بطور ملايم خواب آور است .

خيار پخته
خيار را اگر بپزند و بخورند براى كسانى مفيد است كه تحريكات روده اى دارند. خيار پخته براى طبايع صفراوى و دموى نيز مفيد است .

خيار خام
خيار خام براى بعضى از اشخاص ثقيل و دير هضم است اين اشخاص براى اينكه خيار خام زود هضم مى كنند آن را قاچ قاچ كرده و نمك دريايى بر آن مى پاشند و بيست و چهار ساعت نى گذارند بماند تا آب آن خارج شود و بعد آن را مى خورند متاءسفانه با خروج آب خيار مواد اصلى و حياتى آن از دست مى رود.
بهتر است چنين اشخاص خيار خام را به صورت سالاد با روغن زيتون و سركه و نمك مصرف نمايند و يا با پوست آب آن را بگيرند و ميل كنند. آب خيار و پوست آن سرشار از ويتامين ث مى باشد زيرا ((دكترهاورز))غذاشناس نامى جهان طى مطالعات و تجربياتى كه درباره خيار به دست آورده ثابت كرده است پوست خيار داراى بيشترين مقدار ويتامين ث آن مى باشد.
دكترهاورز در كتاب (چه بايد خورد و چگونه بايد پخت ) نوشته است آب خيار به مزاق عده اى شايد بى مزه باشد و بايد آن را با آب سيب درختى و يا آناناس و يا هويج و يا كرفس مخلوط كرد. سالها است آب خيار را در معالجه كليه مصرف مى كنند زيرا خيار كليه ها را شستشو مى دهد و مفيد است .

نقش خيار در زيبايى خانمها
خانمهايى كه پوست صورتشان چرب است آب خيار را بگيرند و بجوشانند و بدون اينكه در آن نمك بريزند صورت خود را با آن شستشو و مالش ‍دهند.
خانمهايى كه مى خواهند از چين و چروك صورتشان جلوگيرى كنند بايد برشهاى گرد خيار را روى صورت خود بگذارند و مدتى آن را به همان حال نگه دارند تا مواد حياتى خيار جذب پوست صورت شده و از بروز چين و چروك صورت جلوگيرى كند.
جوشهاى قرمزى كه در پوست پيدا مى شود با محلول شير خام و خيار بايد آنرا مالش داد تا برطرف شود.
در شير نجوشيده ، يك خيار را گرد گرد ببريد و در آن بيندازند تا بخيسد بعد آن را مصرف كنيد.
خانمها و دخترهايى كه سوراخهاى بازى در پوست خود دارند بايد به اندازه مساوى تخم خيار، كدو و تخم خربزه را جدا جدا بكوبند و به صورت پودر در آورند بعد يك قاشق سوپخورى از هر كدام را با خامه تازه يا شير حل كرده و آن را به هم بزنند تا مخلوط يكسانى بوجود آيد، بعد آن را به صورت ماسك روى صورت خود بگذارند و نيم ساعت آن را به همان حال نگه دارند و بعد از نيم ساعت ماسك را برداشته و صورت خود را با گلاب بشويند. خانمها و دختر خانمهايى كه به طراوت پوست صورت خود علاقه دارند بايد هر شب صورت خود را با شير خيار پاك كنند.
براى تهيه شير خيار بايد پنجاه گرم بادام شيرين را پوست كنده و آن را در هاون بكوبند، وقتى خوب كوبيده شد دويست و پنجاه گرم آب خيار را كه جوشانيده ايد و سرد شده است كم كم روى آن بريزيد و با پارچه نازكى آن را صاف كنيد و دويست و پنجاه گرم الكل سفيد و يك گرم عطر سرخ را به آن اضافه كنيد و هر شب صورت خود را با آن پاك كنيد تا پوست چهره شما به طراوت و درخشندگى برگهاى گل در آيد.
اگر مى خواهيد پمادى داشته باشيد كه براى ترك لبها، و يا تركهايى كه در دست و پا پيدا مى شود از آن استفاده كنيد و زود هم موثر شود بايد:
آب خيار كه صاف كرده باشيد سيصد گرم . پيه گوساله صد و پنجاه گرم گلاب سه گرم بوم دوتولو نيم گرم (tolu ,de ,baume) را تهيه كنيد و همه اين مواد را در هاون چينى كه در داروخانه ها به كار مى برند بكوبيد و با هم مخلوط كنيد وقتى خوب مخلوط شد به صورت پمادى در مى آيد و آن را در قوطى مخصوص پماد جا دهيد و هر وقت به آن احتياج داشتيد از آن مصرف كنيد.

گوجه فرنگى




گوجه فرنگى چه خواصى دارد، در چه مواردى به كار مى رود و بهترين راه استفاده از آن چيست ؟ طرز تهيه چند نوع غذا، مربا، شربت و ترشى با گوجه فرنگى .
بيش از دويست سال نيست كه در دنياى تمدن گوجه فرنگى را شناخته اند و به خواص آن پى برده اند قبل از اين تاريخ هم گوجه فرنگى را مصرف مى كردند ولى مصرف آن تواءم با احتياط و ترس بود.
زيرا در قرون وسطى گوجه فرنگى را گياهى سمى مى دانستند و كيمياگران آن زمان از آن پمادى درست مى كردند و مثل مرهم بر روى زخم مى گذاشتند و يا وقتى مريضى احتياج به دواى قى آورى داشت برگ و جوانه هاى بوته گوجه فرنگى را خرد مى كردند و به مريض مى خورانيدند و همچنين وقتى احتياج به يك دواى سقط جنين داشت آن را به زنان حامله مى دادند تا بچه خود را سقط كنند.
مصرف ميوه گوجه فرنگى در كشورهاى متمدن اروپا وقتى معمول شد كه توانستند گوجه فرنگى را از صورت وحشى خودرو در آورند و آن را كشت و زرع كنند.
بسيارى از تاريخ نويسان عقيده دارند كه مورخين و گياه شناسان عصر قديم از زمانهاى بسيار قديم گوجه فرنگى را مى شناخته اند و به زراعت آن آشنايى داشته اند. آنها مى نويسند گوجه فرنگى در چين قديم ، در هند و چين و بعد از آن در مصر و عربستان كشت مى شده است و بعدها در ژاپن كشت آن معمول شده و انواع و اقسام مختلفى از آن به وجود آمده است . حتى خيال مى كنند كه خرمالو پيوندى از گوجه فرنگى و انار و به است كه امروز ما آن را به نام خرمالو مى شناسيم . بعضى از تاريخ نويسان دورتر رفته و به نوشته هاى ((پلين )) گياه شناس اشاره مى كنند و مى گويند: او از گوجه فرنگى اطلاعاتى داشته و ميوه آن را گاهى به نام فلفل و گاهى بادنجان اسم برده و آن را در آن رديف طبقه بندى كرده است .
((شارل پلينوس )) كه در سالهاى 1707 تا 1778 ميلادى مى زيسته است گوجه فرنگى را به خوبى شناخته و خواص آن را براى غذا و دوا شرح داده است و از زمان اوست كه گوجه فرنگى به خوبى شناخته شده و مصرف آن در دنيا تعميم يافته است .
در ايران هم گوجه فرنگى بيش از صد و پنجاه سال نيست كه شناخته شده و كشت آن تعميم شده است . در صد سال پيش به جاى گوجه فرنگى به آن بادنجان فرنگى مى گفتند و ((شليمر))در كتاب خود آن را بادنجان فرنگى نوشته است .
گوجه فرنگى سرشار از ويتامين ((آ)) و ((ب )) و ((ث )) و داراى آهن ، املاح معدنى بى شمار و مخصوصا فسفور و بروم است .
گوجه فرنگى اشتها آور و خنك است و بدن را در مقابل امراض عفونى و كمبود ويتامين ((ث )) حفظ مى كند.
چون گوجه فرنگى از غذاهاى ممتاز است و مصرف آن نيرو و نشاط مى بخشد بايد در فصل گوجه فرنگى آن را به عنوان عصرانه با نان و پنير به بچه ها بدهيد تا آن را خام و مثل سيب درختى بخورند و به اين ترتيب پوست و دانه هاى آن به هضم غذا كمك مى كند و مثل جارو مدفوعات روده ها را وادار به تخليه مى كند.
گوجه فرنگى خام كاملا نرسيده ، كمى ثقيل است و براى هر معده اى مناسب نيست ولى براى اين كه با خوردن گوجه فرنگى خام دچار دل درد نشويم بايد رسيده و شيرين آن را بخوريم .
توصيه شده است كه گوجه فرنگى را نبايد در روغن زياد سرخ كنيم و بپزيم زيرا سنگين مى شود و بايد در اين مورد آن را در آب جوش بپزيم و يا روى آتش زغال ، به سيخ بزنيم و كباب كنيم و اگر احتياج بود موقع مصرف كمى كره روى آن بگذاريم و بخوريم .
مدت زمان درازى گوجه فرنگى را براى اشخاصى كه مبتلا به رماتيسم ، نقرس ، سنگ كليه و مثانه بودند منع مى كردند چون معتقد بودند مقدار زيادى اسيد ((اوكساليك ))دارد ولى اخيرا با آزمايشهاى دقيقى معلوم كردند كه در يك كيلو گوجه فرنگى بيش از سه ميلى گرم اسيد اوكساليك وجود ندارد و اين مقدار به هيچ وجه قابل توجه نيست . اگر در روز چند ليوان كوچك آب گوجه فرنگى خام را بخورند ادرار آور مفيدى است و اگر آن را به اندازه مساوى با آب كرفس مخلوط كنند نوشابه اى مقوى و نيروبخش به دست خواهند آمد. گوجه فرنگى رسيده و خام به عنوان غذاى اشتها آور مصرف مى شود و شما مى توانيد آن را با خيار و سبزيهايى هم به صورت سالاد تهيه و مصرف كنيد.

هویچ؛ قارچ؛ چای سبز؛ از غذا هایی هستند که گذشتهاز اینکه فوائد زیادی دارند،  سیستم ایمنی و دفاعی بدن را تقویت میکنند  .

چند توصيه به آنها كه پياز را دوست ندارند
شايد بتوان گفت پياز، سير، تره فرنگي، موسير و پيازچه كه به گياهان خانواده زنبق يا سوسن سفيد تعلق دارند، يكي از پرمصرف ترين سبزيجاتي هستند كه از آنها به عنوان طعم دهنده در انواع مختلفي از غذاها استفاده مي شود.
به عبارت ديگر اين نوع محصولات حاوي نوعي ماده معطر و طعم دهنده هستند كه در بسياري از دستورهاي آشپزي به عنوان يكي از مواد اوليه مورد استفاده قرار مي گيرند و بنابراين به نظر مي رسد در اغلب موارد، پخت غذا بدون آنها امكان پذير نخواهد بود. در بين آنها، پياز گل  سرسبد است و بيشتر از انواع ديگر اين گياهان در پخت غذا مورد استفاده قرار مي گيرد و از آنجايي كه طعم اين ماده غذايي مي تواند نقش مهمي در به اصطلاح جا افتادن غذا داشته باشد، معمولا اضافه كردن آن به غذا در مراحل اوليه پخت غذا ضروري خواهد بود.
در اين ميان اگرچه بسياري از افراد از طعم و مزه پياز در سالاد يا غذاي خود هيچ شكايتي ندارند؛ اما در مقابل گروه ديگري هستند كه علي رغم اين كه محققان استفاده از پياز در رژيم غذايي روزانه آنها را به عنوان يك ماده غذايي مفيد، لازم و ضروري دانسته اند، هرگز راضي به خوردن آن نمي شوند. معمولا پياز طعم تندي دارد و همين موضوع سبب مي شود، بعضي از افراد به خاطر آن حتي از خوردن يك سالاد بسيار خوش  آب و رنگ كه به آن پياز افزوده شده است، خودداري كنند؛ اما جالب است بدانيد كم كردن تندي پياز پيش از افزودن آن به انواع مختلف سالاد كه معمولا در آنها از پياز خام استفاده مي شود، بسيار ساده است.
براي اين كار ابتدا بايد پياز را به قطعات دلخواه خود خرد كنيد. سپس آنها را در يك صافي ريخته و در زير شير آب سرد شستشو دهيد و روي يك حوله خشك پارچه اي يا كاغذي بريزيد و بگذاريد خشك شود. به اين ترتيب مقدار زيادي مايع ايجادكننده طعم تندي پياز كه در نتيجه خرد كردن آن به قطعات كوچك تر از آن خارج شده است، از بين خواهد رفت و در نتيجه پياز شيرين تر شده و خوردن آن براي افرادي كه به طعم و بوي پياز حساسيت دارند، آسان تر خواهد بود.
البته بايد توجه داشت كه همه انواع مختلف پيازها يكسان نيستند و بنابراين با توجه به ذائقه خود بايد در انتخاب آن دقت كنيد. پيازهاي سبز، پيازهايي هستند كه در مقايسه با ديگر انواع پيازها طعم ملايم تري دارند و بيشتر در تهيه غذاهايي نظير پاستا يا تركيب با حبوبات يا سالاد از آنها استفاده مي شود. پيازهاي شيرين همان طور كه از نامشان هم مي توان فهميد، داراي گوگرد يا سولفور كمتري هستند و بنابراين در هنگام خوردن آنها، شيريني اين نوع پياز را بخوبي حس مي كنيد. مي توانيد در فصل بهار و تابستان از اين نوع پياز به عنوان يك طعم دهنده براي تهيه انواع سالاد با پياز خام استفاده كنيد.
پيازهاي بهاره در حقيقت پيازهاي زرد، سفيد يا قرمز نارس هستند كه معمولان ميزان تندي آنها كمتر بوده و بنابراين شيرين تر به نظر مي رسند. اين نوع پيازها معمولا نسبت به پيازهاي رسيده بهاره كوچك تر هستند و در فصل بهار يا تابستان مي توانيد آنها را تهيه كنيد، اما اگر طعم و بوي پياز شما را ناراحت مي كند، هيچ گاه پياز قرمز نخوريد چون اين نوع پيازها تندترين انواع پيازها هستند، اما شستن قطعات خرد شده پياز قبل از خوردن بشدت ميزان تندي آن را كاهش مي دهد. حتي مي توانيد اين نوع پياز را پيش از خوردن براي مدت زمان كوتاهي در آب سرد قرار دهيد تا به اين ترتيب از شدت تندي آن كاسته شود

با عرض خسته نباشيد خدمت پلنگ كش عزيز .
 خاكشيرهم يكي از گياهان دارويي است كه خواص آن را به طور خلاصه مي نويسم:

خواص درماني :
خاكشير ازنظر طب قديم ايران گرم وتر است
1.   التيام دهنده زخم ها وجراحات است
2.   خاكشير ادرارآور است
3.   تب بر .
4.   براي رفع كرم مفيد است.
التهاب كليه را برطرف مي كند ، سرخك ومخملك را دوا مي كند ، صدا را باز مي كند ، براي ازبين بردن كهير والتهابات مؤثر است ، ازگل ها وبرگ هاي گياه  مي توان براي رفع بيماري ناشي از كمبود ويتامين C استفاده كرد.
سنگ كليه را دفع مي كند. براي دفع سنگ كليه  مي توان خارشتر، خاكشير وترنجبين را با هم مخلوط كرده وصبح ناشتا خورد.
براي برطرف كردن جوش هاي صورت كه به علت خوردن چربي  وشيريني زياد ايجاد مي شود بايد جوشانده يك قاشق ترنجبين را با دو قاشق غذاخوري خاكشير مخلوط كرده وهر روز صبح ناشتا  به مدت دو هفته خورده شود تا جوش ها ازبين برود. «منبع : دانشنامه رشد)
 خاكشير از نظرعوام:
1.   شربت خاكشير همراه آبليمو دفع كننده عطش در روزهاي گرم تابستان است.
2.   رفع كننده سنگ كليه است.(خاكشير،خارشتر و ترنجبين را با هم مخلوط كرده و صصبح ناشتا بخوريد)
3.   خاكشير زرد آب را رفع مي كند(خاكشير،نبات را با هم مخلوط كرده و صبح ناشتا بخوريد)
4.   از گلها و برگهاي گياه براي رفع بيماريهاي ناشي از كمبود ويتامين C استفاده مي شود.

آناناس:
آب آن را میل کنید. ضد انگل است؛خون ساز است وخون را صاف میکند.اشتها را باز کرده و به هازمه کمک میکند و برای تندرستی مفید است؛ناراحتی های گلو را بر طرف میسازد.
برگ آناناس:
آب جوشانده آن تب بر است و برای بیماری های آمیزشی استفاده می شود.

[خواص درماني بابونه]

خواص درماني بابونه
بابونه ازگياهان دارويي است كه خصوصاً درطب كودكان مورد مصرف زيادي دارد. دم كردة آن به مقداريك قاشق سوپ خوري دريك ليتر آب در رابطه با گريپ ، ناراحتي هاي معده ، روده اي يا اسهال بكار مي رود . خصوصاً اثر ضد عفوني كننده آن در ورم هاي مجاري ادرار مؤثراست . درمصارف خارجي ازبابونه براي تهيه كمپرس ها وحمام ها براي زخم هايي كه به سختي درمان مي شوند استفاده مي گردد.
اختلالات زمان يائسگي ، كم اشتهايي ، ميگرن ، تقويت معده ، بي خوابي ، كم خوني ، اختلالات هاضمه ، يرقان ، دردهاي عصبي و...استفاده مي شود.

آهن:
هر روز یک تکه آهن تمیز را روی آتش سرخ کنید بعد در آب بیندازید سپس آب آن را بنوشید .معده را تقویت میکند؛زخم روده را درمان میکند ؛گلبولهای قرمز را افزایش میدهد.

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

خواص درماني گلاب‌

گل سرخي كه از آن گلاب مي‌گيرند، مقوي قلب، معده، كبد و اعصاب بوده و براي قوه حافظه مفيد است و در بيماري‌هاي سل و اسهال‌هاي مزمن و گلو درد و سردرد و بيماري‌هاي اعصاب مورد استفاده قرار مي‌گيرد. طبيعت گلاب گرم است و بعضي از اقسام سرفه‌ها را درمان مي‌كند.نوشيدن و بوييدن گلاب براي درمان سر درد ناشي از استنشاق هواي كثيف و شنيدن جار و جنجال مفيد است. همچنين بوييدن گل محمدي، موجب آرامش و تمدد اعصاب مي‌شود و از استرس و فشارهاي رواني مي‌كاهد. از گل محمدي مربايي تهيه مي‌شود كه جهت خوردن در دوران نقاهت بسيار مقوي و مغذي بوده و غش و ضعف و بي‌هوشي را رفع مي‌كند.

 برگ‌هاي گل محمدي را وقتي با قند نرم بسايند، خميري ساخته مي‌شود كه آن را «گل‌قند» گويند كه مسهلي بسيار قوي است. روزانه نوشيدن دوغ مخلوط با كمي گلبرگ‌‌هاي گل‌محمدي براي تنظيم كار جهاز هاضمه بسيار نافع است.
جهت رفع بوي بد دهان كه ممكن است  در اثر جمع شدن صفرا در معده با نشانه‌هايي نظير تلخي دهان، كمي اشتها و زردي چشم باشد، بهتر است از روش غرغره گلاب با قدري سركه استفاده كنيد.