[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  گــــفــــتــــگــــو آزاد (مدير: elena)   عشق چيست؟

بارها ازخودم پرسيده ام آيا عشق گناهه وعاشق شدن يه جرم نبخشودني ..بياين با خودمون صادق باشيم . باشه ؟

سلام
همه علاقه ها رو میشه به عشق معنا کرد، شرط این کار اینه که یکم علاقه جدی باشه .ا
البته خیلی از جوونها عشق رو در بین ارتباط دو جوان (دو انسان)میبینن.
نکته اینجاست که عشق واقعی رو میشه نسبت به خالق عرض و سماوات داشت که از نظر بنده حقیر این محشر و هرچی داغتر باشه کما انسان رو نشان میده .
در هر صورت بیان کلمه عشق درجا ذهن آدم رو به سمت دوستی ,مهربانی,صمیمیت و علاقه میکشونه که خیلی خوبه.

گفتم به دل سلامی از جان به دوست دادن

        گفتا خوشـــــا جوابی از لعل او شـــــنیدن           

گفتم گذر زکویش ما را ســـــــعادت آرد

      گفتا کرم زایــــشان خواهد به ما رســـــیدن

 سلام.من فکر نمیکنم عشق و عاشقی گناه باشه.عشق یه نعمتی که خدا مثل تمام نعمت های دیگر در اختیار بشر قرار داده حالا چه عشق زمینی باشه چه عشق خدایی. به نظر من عشق لازمه زندگی هستش و فکر نمیکنم بدون عشق بشه زندگی کرد.عشق یعنی امید،یعنی طراوت باران،یعنی سفیدی برف،یعنی سازندگی،لبریز از خوشی و عشق یعنی زیستن.

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

نه عشق گناه نیست،اما اسم هر رابطه ای رو نمی شه عشق گذاشت!که البته این روزا همه ما کارمون شده همین تا از یکی خوشمون اومد میگیم این همون عشقه، در صورتی که این عشق نیست و با این کار بدتر قداست و پاکی و زیبایی عشقه که داریم از بین میبریم.

عشق قشنگ است نه هر عشقی

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

              
         زهی عشق،زهی عشق،که ما راست خدایا                       چه نغز است و چه خوب است،چه زیباست خدایا

آسمان بارامانت نتوانست كشيد
قرعه فال به نام من ديوانه زدند
 واين كوله بار عشق بود كه بردوش آدم گذاشتند  وآدم امانت دار عشق شد!!

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

بله کوله بار عشق رو گذاشتند بر دوش آدمها ولی چه فایده

                                                       که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها

بارها ازخودم پرسيده ام آيا عشق گناهه وعاشق شدن يه جرم نبخشودني ..بياين با خودمون صادق باشيم . باشه ؟

در عشق و عاشقي گناهي نيست اما ..........

اما چی؟
به نظر من برای عشق زمینی طرف باید لایق احساس پاکت باشه!
عشق خدایی که پاکترین و بهترین عشق "دوطرفه"اس!!!

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

من با حرف سحر عزیز  کم پیدا ،کاملا موافقم

بهر حال باید موارد زیر مشخص باشد تابتوان در مورد آن نظر داد:
آیا عشق بین دو انسان است یا انسان با چیزی مثل کتاب یا معنویات
آیا این عشق به چه چیزی میخواهد منتهی شود؟
تعیین قوانین بین عاشق و معشوق با کیست؟
آیا این عشق دوطرفه است یا یکطرفه؟

 

 

(هنگامیکه عاشق می‌شوید چه اتفاقی رخ می‌دهد)

عشق نیز مانند تمام چیزهای دیگر این جهان بدون دست کم مقداری شیمی‌و فیزیک نمیتواند وجود داشته باشد.

همانطور که یک بار دانشمندی با بد گمانی گفته بود: پیکان های کیوپید، خدای عشق، چنانچه ابتدا به ماده شیمیایی با نام غیر رومانتیک و نه چندان خیال انگیز فنیل اتیل آمین آغشته نمی‌شد، هرگز موثر واقع نمی‌شد.
بدون اکسی توسین نیز واکنش های بدن انسان هرگز به خلق تراژدی هایی همچون رمئو وژولیت نمی‌انجامید.

البته هورمون های استروئیدی نظیر استروژن ( estrogen ) و تستوسترون ( testosterone ) نقشی حیاتی ایفا می‌کنند و بدون آنها شاید هرگز وارد قلمرو پرخطر عشق واقعی نمی‌شدیم.

اما مشهورترین ماده شیمیایی مربوط به عشق همان فنیل اتیل آمین( phenylethylamine ) یا PEA است، نوعی آمین که به طور طبیعی در مغز تولید می‌شود.

PEA یک آمفتامین طبیعی، شبیه داروهای موجود در بازار است و میتواند موجب تحریکات مشابهی شود.

این همان ماده ای است که احساساتی همچون پرواز کردن در آسمان و بر فراز جهان بودن ناشی از کشش به سوی معشوق را در شما پدید می‌آورد و همان که انرژی لازم برای بیدار ماندن تا صبح و مغازله های تلفنی را تامین می‌کند.

عشق چیست؟ این ماده که در اصطلاح مولکول عشق نیز نامیده می‌شود در نتیجه یک سری اعمال ساده فریبنده همچون تلاقی دو نگاه یا تماس دو دست از مغز ترشح می‌شود. هیجانات سرگیجه آور، ضربان تند قلب و نفس زدن های بریده بریده و همه اینها متاسفانه چیزی جز نشانه های بالینی مصرف بیش از حد این ماده شیمیایی در بدن فرد عاشق نیستند.

ممکن است کسانی به این مولکول معتاد شوند. آنها به مقادیر زیاد مواد آمفتامین مانند دوپامین، نور اپی نفرین ( norepinephrine ) و فنیل اتیل آمین نیاز دارند.

 از آنجا که بدن نسبت به این مواد شیمایی مقاومت پیدا می‌کند، برای رسیدن به همان درجه از حال، مقدار مصرف این افراد رفته رفته افزایش پیدا می‌کند.

 از این رو برای برآوردن نیاز خود ناگزیرند روابطشان را مداوم تجدید کنند. از انجام بعضی فعالیت های پرتنش نظیر سقوط آزاد از هواپیما پیش از بازکردن چتر نجات یا با خوردن شکلات نیز می‌توان مقداری PEA دریافت کرد. شاید به همین دلیل باشد که شکلات هدیه مناسبی برای روز والنتاین ( روز عشاق ) به شمار می‌آید.

یکی از موادی که همراه PEA آزاد میشود ماده شیمیایی عصبی دوپامین ( dopamine ) است. پژوهشی که چندی پیش در دانشگاه ایموری انجام شد نشان می‌دهد که ول های ماده ( نوعی جونده کوچک ) در پاسخ به ازاد شدن دوپامین در مغزشان جفت خویش را انتخاب می‌کنند.

وقتی در حضور یک ول نر به آنها دوپامین تزریق می‌شود، بعدا در میان جمعی از نرها فقط او را انتخاب خواهد کرد.

عشق جدیدترین کشف، آرایش مولکول ها دراین ترکیب شیمیایی است و این تمام جهان را هیجان زده کرده زیرا اکنون همچون جادوگران زمان قدیم، ما هم میتوانیم معجون عشق بسازیم.

به عبارت دیگر انسان اکنون در ابتدای راه جداسازی این ترکیب شیمیایی و ساخت داروهایی است که میتواند موجب این واکنش ها در ما شوند. یعنی دارو را مصرف میکنید و بعد عاشق اولین کسی می‌شوید که می‌بینید.

تصور کنید جهان با چه افتضاحی روبه رو خواهد شد. اما دانشمندان می‌گویند در حال حاضر از این کشف میتوان در تنظیم بعضی واکنش های شیمیایی دیگر یا درمان بیماری ها یا پژوهش های سودمند تر دیگر استفاده کرد.

با این همه چه چیزی سودمندتر از آنکه بتوانید با خوردن یک دارو کسی که دوستش دارید را عاشق خود کنید؟

اما در حال حاضر پژوهش هایی که روی مولکول فنیل اتیل آمین صورت می‌گیرد، می‌تواند در ازمون مواد شیمیائی وابسته به بیماری های ذهنی از جمله بیماری پارکینسون فوق العاده موثر باشد.

آنچه در باره عشق می‌دانیم هنوز عمدتا خارج از کنترل ماست. برای مثال شیفتگی ظاهرا نخستین مرحله عاشق شدن است، کششی اجتناب ناپذیر به سوی معشوق. این جذبه موجب ترشح انفجاری مواد شیمیایی عصبی بسیار شبیه به آدرنالین می‌شود. با کمک فنیل اتیل آمین ( که سرعت جریان تبادل اطلاعات میان سلولها را افزایش می‌دهد )

عشق مثل یه تپه ای است که هر ..... از آن بالا می رود(عشق حیوانی)
زیباترین حس که می شود معبود را جستجو کرد(عشق الهی)