[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  گــــفــــتــــگــــو آزاد (مدير: elena)   جملات و مطالبِ عشقولانه.عارفانه.قشنگانه شما‬

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

شاگردي از استادش پرسيد:

-       آيا چيز مهمتري از نماز وجود دارد؟

استاد نيز از او خواست تا به يك بوته‌زار در آن نزديكيها رفته و شاخه‌اي را از يك درخت بشكند. شاگرد نيز اطاعت كرد.

استاد پرسيد:

-       درخت همچنان زنده است؟

شاگرد گفت:

-       درخت همچنان زنده است همانند هميشه.

استاد گفت:

-       در اين صورت برو و ريشه‌اش را قطع كن.

شاگرد پاسخ داد:

-       اگر من اين كار را بكنم، آن درخت خواهد مُرد.

استاد گفت:

-       نمازها و عبادات شاخه‌هاي يك درخت هستند، كه ريشه‌اش ايمان نام دارد. امكان آن وجود دارد تا ايماني بدون عبادت وجود داشته باشد، اما عبادتي بدون ايمان وجود ندارد.

استاد مي‌گويد:

همه چيز در اطراف ما در حال تغيير مدام است. هر روز صبح خورشيد يك دنياي جديد را نوراني مي‌كند. آن چيزي كه ما آن را يكنواختي و روزمرگي مي‌ناميم، مملو از پيشنهادات و فرصتهاي جديد است. اما متوجه نيستيم كه هر روز با روز ديگر متفاوت است.

امروز در جائي، گنجينه‌اي منتظر شما مي‌باشد. مي‌تواند يك لبخند كوچك باشد و شايد يك پيروزي و فتح بزرگ. در هر صورت مهم نيست. زندگي پر از معجزاتِ كوچك و بزرگ مي‌باشد. هيچ چيز كسالت‌آور نيست. همه چيز در حال تغيير و تبديل دائمي است. هيچ كسالت و يكنواختي بر دنيا چيره نمي‌باشد. بستگي به آن دارد كه چگونه دنيا را ببينيم.

تي.اس.اليوت، شاعر معاصر مي‌نويسد:

«خيابانهاي بسياري را بپيما

به خانه بازگرد

                     و به همه چيز به گونه‌اي بنگر كه گوئي اولين بار است.»

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

جلسه محاكمه عشق بود

و قاضي عقل

و عشق تبعيد به دورترين نقطه مغز شده بود

يعني فراموشي

قلب تقاضاي عفو عشق را داشت

ولي همه اعضا با او مخالف بودند

قلب شروع كرد به طرفداري از عشق

آهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدن اونو داشتي

اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صدايش بودي

و شما پاها كه هميشه آماده رفتن به سويش بوديد

حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟

همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند

تنها عقل و قلب در جلسه ماندند

عقل گفت: ديدي قلب همه از عشق بيزارند

ولي من متحيرم كه با وجودي كه عشق بيشتر از همه تو را آزرده

چرا هنوز از او حمايت ميكني؟

قلب ناليد: كه من بدون عشق ديگر نخواهم بود

و تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار قبل را تكرار ميكند

و فقط با عشق مي توانم يك قلب واقعي باشم

پس من هميشه از او حمايت خواهم كرد حتي اگر نابود شوم .....

[عجایب هفتگانه جهان!]

عجایب هفتگانه جهان!

معلمي از دانش آموزان خواست تا عجايب هفتگانه جهان را فهرست وار بنويسند.
دانش آموزان شروع به نوشتن کردند. معلم نوشته هاي آن ها را جمع آوري کرد.
با آنکه همه جواب ها يکي نبودند اما بيشتر دانش آموزان به موارد زير اشاره کرده بودند:
اهرام مصر، تاج محل، کانال پاناما، کليساي سن پيتر، ديوار بزرگ چين و....
در ميان نوشته ها کاغذ سفيدي نيز به چشم مي خورد. معلم پرسيد:
'اين کاغذ سفيد مال چه کسي است؟' يکي از دانش اموزان دست خود را بالا برد.
معلم پرسيد: 'دخترم چرا چيزي ننوشتي؟' دخترک جواب داد: '
عجايب موجود در جهان خيلي زياد هستند و من نمي توانم تصميم بگيرم
که کدام را بنويسم.' معلم گفت:'بسيار خوب، هر چه در ذهنت است به من بگو
، شايد بتوانم کمکت کنم.' در اين هنگام دخترک مکثي کرده و گفت: '
به نظر من عجايب هفتگانه جهان عبارتند از :
لمس کردن، چشيدن، ديدين، شنيدن،احساس کردن، خنديدن و عشق ورزيدن.
پس از شنيدن سخنان دخترک، کلاس در سکوتي محض فرو رفت.
آري عجايب واقعي همين نعمت هايي هستند که ما آن ها را ساده و معمولي مي انگاريم.

[I love all the people of the world]

وقتی کوچک بودم می گفتن همه کس رو دوست بدار و هالا که بزرگ شدم و فقط یکی رو دوست دارم می گویند دوست داشتن ممنوع!!!!!!!!!!!!!!!!

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده كرد و گفت : اما من درخت

نيستم . تو نمي تواني روي شانه ي من آشيانه بسازي.

 

پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدم ها را خوب مي دانم . اما گاهي پرنده ها و انسان ها را

 اشتباه مي گيرم

 

 انسان خنديد و به نظرش اين بزرگ ترين اشتباه ممكن بود

 

پرنده گفت : راستي ، چرا پر زدن را كنار گذاشتي ؟

 

انسان منظور پرنده را نفهميد ، اما باز هم خنديد.

 

پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر نخنديد . انگار ته ته

 خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي كه نمي دانست چيست . شايد يك آبي دور ، يك اوج

دوست داشتني.

 

پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است .

درست است كه پرواز براي يك پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرين نكند فراموشش مي شود .

 

پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به يك آبي بزرگ

افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي

دلش موج زد.

 

آن وقت خدا بر شانه هاي كوچك

 انسان دست گذاشت و گفت : يادت مي آيد تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان

 هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي.

 

راستي عزيزم ، بال هايت را كجا گذاشتي ؟

 

انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس كرد . آن گاه سر در آغوش

خدا گذاشت و گريست !!!!!

عاقبت از عشق تو اهل کليسا ميشوم ميکشم دست از مسلماني مسيحا ميشوم آنقدر بر کشتي عشقت نشينم همچو نوح يا به عشقت ميرسم يا غرق دريا ميشوم


منتظر دیدار تو هستم، سهل است بگویم که گرفتار تو هستم، من در پی این حادثه غمخوار تو هستم، هر چند که دور از منی و من ز تو دورم، بر جان تو سوگند که دوستدار تو هستم


ميدوني بزرگ ترين درد دنيا چيه؟ اينه كه بفهمي پناه لحظه هات يه پناه گاه ديگه داره . . .


فکر مي کرديم عاشقي هم بچگيست... اما حيف اين تازه اول يک زندگيست... زندگي چيزيست شبيه يک حباب.. عشق آباديه زيبايي در سراب... فاصله با آرزو هاي ما چه کرد... کاش مي شد در عاشقي هم توبه کرد


سال ها پرسيدم از خود كيستم؟ آتشم؟ شورم؟ شرارم؟ چيستم؟ ديدمش امروز و دانستم كنون او به جز من ، من به جز او نيستم

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

وقت بعد 120 سال رفتي اون 2نيا وقتي خواستي از پل صراط رد شي و بهت گفتن يکي حلالت نکرده اون منم که به اين بهونه يه بار ديگه ميخوام ببينمت 



نیلوفر تنها گلی که برای زنده موندن باید دور یک گل بپیچه .... اجازه هست نیلوفر زندگیت بشم ؟ 



منتظر دیدار تو هستم، سهل است بگویم که گرفتار تو هستم، من در پی این حادثه غمخوار تو هستم، هر چند که دور از منی و من ز تو دورم، بر جان تو سوگند که دوستدار تو هستم 



زنها هرگز نميگويند تورا دوست دارم ولي وقتي از تو پرسيدند مرا دوست داري بدان كه درون آنها جاي گرفته اي 

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

 کسي در باد ميخواند تو را تا اوج مي خواهم

براي ناز چشمانت چه بي صبرانه ميمانم

دلم تنگ است و بي يادت در اين غربت نمي مانم

تو هستي در وجودم تو را هرگز نمي رانم
 



دیگر نگران نیامدن هایت نمی شوم نام تو در امتداد همه ی خطوط زندگی پیداست هنوز فاصله ها هستند اما ... ضرب آهنگ دلم به یاد آخرین دیدار هنوز آهنگ دیگری دارد.
 



زندگي گفت : رابطه ي من و تو چه احمقانه است !!! زنده کجا ، گور کجا ؟ دخمه کجا ، نور کجا ؟ غصه کجا ، سور کجا ؟ اما مرگ تنها گوش مي داد زندگي فرياد زد : ديوانه ، لااقل بگو چرا محکوم به مرگم ؟؟؟ و مرگ آرام گفت : تا بفهمي که تو و ديوانگي و عشق و حسرت چه بيهوده هستيد.
 



توي دنيا دو تا نابينا مي‌شناسم، يكي تو كه هيچ موقع عشقم رو نديدي، يكي من كه كسي رو جز تو نديدم .
 

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

روزگاري در جزيره اي دور افتاده تمام احساسها در كنار هم به خوبي و خوشي زندگي مي كردند

خوشبختي. پولداري. عشق. دانائي. صبر.غم. ترس...هر كدام به روش خويش مي زيستند .

تا  اينكه يك روز دانائي به همه گفت: هر چه زودتر اين جزيره را ترك كنيد زيرا به زودي آب اين  جزيره را خواهد گرفت اگر بمانيد غرق مي شويد

تمام احساسها با دستپاچگي قايقهاي خود را از خانه هاي خود بيرون آوردند وتعميرشان  كردند.
همه چيز از يك طوفان بزرگ شروع شدوهوا به قدري خراب شد كه همه به سرعت سوار قايقها  شدندوپارو زنان جزيره را ترك كردند. در اين ميان عشق هم سوار قايقش بود اما به هنگام دور شدن از جزيره متوجه حيوانات جزيره شد كه همگي به كنار جزيره آمده بودند و وحشت را نگه داشته بودندو نمي گذاشتند كه او سوار بر  قايقش شود.

عشق به سرعت برگشت و قايقش را به همه حيوانات و وحشت زنداني شده سپرد.

آنها همگي سوار شدند و ديگر جائي براي عشق نماند. قايقها رفتند و عشق تنها در جزيره ماند. جزيره هر لحظه بيشتر به زير! آب ميرفت و عشق تا زير در آب فرو رفته بود.

او نمي ترسيد زيرا ترس جزيره را ترك كرده بود. فرياد زد و از همه احساسها كمك خواست. اماكسي به کمکش را نرسید.

در همان نزديكي قايق ثروتمندي را ديد و گفت:ثروتمندي عزيز به من  كمك كن.
ثروتمندي گفت: متاسفم قايقم پر از پول و نقره و طلاست و جائي براي تو نيست.

عشق رو به (غرور) كرد وگفت: مرا نجات مي دهي؟

غرور پاسخ داد: هرگز تو درآب ترشدی و مرا تر ميكني.

عشق رو به غم كرد و گفت: اي دوست عزيز مرا نجات بده

اماغم گفت: متاسفم دوست خوبم من به قدري غمگينم كه ياراي كمك به تو را ندارم بلكه خودم احتياج به كمك دارم.

در اين حين خوشگذراني وبيكاري از كنار عشق گذشتند ولي عشق هرگز از آنها كمك نخواست.

از دور شهوت را ديد و به او گفت: آيا به من كمك ميكني؟ شهوت پاسخ داد البته كه نه!

سالها منتظر اين لحظه بودم كه تو بميري يادت هست هميشه مرا تحقير مي كردي همه مي گفتند  تو از من برتري ، از مرگت خوشحال خواهم شد

عشق كه نمي توانست نا اميد باشد رو به سوي خداوند كردو گفت :خدايا مرا نجات بده

ناگهان صدائي از دور به گوشش رسيد كه فرياد مي زد نگران نباش تو را نجات خواهم داد. عشق به قدري آب خورده بود كه نتوانست خود را روي آب نگه دارد و بيهوش شد.

پس از به هوش آمدن خود را در قايق دانائي يافت

آفتاب در آسمان پديدارمي شد و دريا آرامتر شده بود. جزيره داشت آرام آرام از زير هجوم آب  بيرون مي آمد و تمام احساسها امتحانشان را داده بودند

عشق برخواست به دانائي سلام كرد واز او تشكر كرد

دانائي پاسخ سلامش را داد وگفت: من شجاعتش را نداشتم كه به نجات تو بيايم شجاعت هم كه  قايقش از من دور بود نمي توانست براي نجات تو بيايد

تعجب مي كنم تو بدون من و شجاعت چطور به نجات حيوانات و وحشت رفتي؟

هميشه ميدانستم درون تو نيروئي هست كه در هيچ كدام از ما نيست. تو لايق فرماندهي تمام احساسها هستي.
عشق تشكر كرد و گفت: بايد بقيه را هم پيدا كنيم و به سمت جزيره برويم ولي قبل از رفتن  مي خواهم بدانم كه چه كسي مرا نجات داد؟

دانائي گفت كه او زمان بود.

عشق با تعجب گفت: زمان؟

دانائي لبخندي زد وپاسخ داد: بله چون اين فقط زمان است كه مي تواند بزرگي و ارزش عشق را درك كند

[از تو می گریزم]

با هوش باش زیرا آن هنگام که از تو می گریزم درست همان لحظه ایست که تو را عاجزانه می طلبم...مهربان ِ مغرور ِ شاد ...

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

 هرگز تو را فراموش نخواهم كرد حتي اگر مرا از ياد ببري و هرگز از تو رنجور نخواهم شد چرا كه تو را دوست دارم ديوانه وار عاشقت شدم چرا كه مهرباني را در وجودت ديدم با چشمانت وجودم را دگرگون ساختي و اگر تو نبودي هرگز عاشق نمي شدم نه تو از عشق من دست ميكشي و نه قلب من از عشقت روي گردان مي شود سوگند كه وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مژگانت اشاره اي كني فرسنگها راه خواهم پيمود چرا كه شب عشق بسيار طولاني است و قلبم در آرزوي تو مي سوزد آنگاه كه از برابر ديدگانم دور شوي خورشيد وجودت پنهان مي گردد و ابرهاي غم و اندوه مرا در بر مي گيرند و به دنياي غريبي مي برند هميشه در قلبم حضور داري و عشقت زندگي ام را گل باران كرده است تمامي اين دنيا را با قلبي پر از رمز و راز به دنبالت طي كرده ام محبوبم هميشه به انتظار بازگشتت خواهم ماند

[در اين باغ پر از عشق پاييز است]

سهراب گفتي:چشمها را بايد شست......شستم ولي !......... گفتي: جور ديگر بايد ديد.......ديدم ولي !.............. گفتي زير باران بايد رفت........رفتم ولي !............. او نه چشمهاي خيس و شسته ام را..نه نگاه ديگرم را...هيچ کدام را نديد !!!! فقط در زير باران با طعنه اي خنديد و گفت: " ديوانه باران نديده !! "

 

[دوثت دارم، دوصت دارم، دوسط دارم، دوثط دارم، دوصط دارم، دوست دارم. خلاصه همه جوره دوست دارم]

دوثت دارم، دوصت دارم، دوسط دارم، دوثط دارم، دوصط دارم، دوست دارم. خلاصه همه جوره دوست دارم

۱=0+1 تو 'يک' هستی و من 'صفر' ،من باشم يا نباشم تو يک هستی... ولی اگر تو نباشی من هيچم...!


بهترين لذت دنيا زمانيه كه اصلا انتظارش رو نداري و زيباترين اونا دوست داشتن است . پس حالا كه انتظارش رو نداري، دوستت دارم

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

عاشق آن نيست كه براي عشقش در سرما آتش روشن كند عاشق آن است كه كتش را بدهد به عشقش ، خودش سرما بخورد و 6 تا آمپول بزنه تا ديگه از اين غلط ها نكنه

 

[ما که در دوره خویش ، هیچ ندیدیم وفا ... بعد ما هر که وفا دید زما یاد کند]

ما که در دوره خویش ، هیچ ندیدیم وفا ... بعد ما هر که وفا دید زما یاد کند