[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  ادبـــی - مــذهــبــی   شعر هاي خنده دار

[دانلود کن، حالشو ببر (ساده دلا بيان تو)]

اينجا ميخوايم شعر هاي خنده دار بگيم اول خودم ميگم بعد نوبت شما ببينم چي كار ميكنيد

بني آدم اعداي يكديگرند !
كه در جامعه ، بد از بدترند
چو عضوي به در آورد روزگار
جهنم ! دگر عضوها را چه كار ؟

[دانلود کن، حالشو ببر (ساده دلا بيان تو)]

در مدرسه از نشاطمان كم كردند
از فرصت ارتباطمان كم كردند
هرگاه به هم عشق تعارف كرديم
از نمره ي انظباتمان كم كردند

[دانلود کن، حالشو ببر (ساده دلا بيان تو)]

خری آمد بسوی مادر خویش بگفت مادر چرا رنجم دهی بیش

برو امشب برایم خواستگاری اگر تو بچه ات را دوست داری

خر مادر بگفتا ای پسر جان تو را من دوست دارم بهتر از جان

ز بین این همه خرهای خوشگل یکی را کن نشان چون نیست مشکل

خر از شادمانی جفتکی زد کمی عرعر نمود و پشتکی زد

بگفت مادر به قربان نگاهت به قربان دو چشمان سیاهت

خر همسایه را عاشق شدم من به زیبائی نباشد مثل او زن

بگفت مادر برو پالان به تن کن برو اکنون بزرگان را خبر کن

به آداب و رسومات زمانه شدند داخل به رسم عاقلانه

دو تا پالان خریدند پای عقدش یه افسار طلا با پول نقدش

خریداری نمودند یک طویله همانطوری که رسم است در قبیله

خر عاقد کناب خود گشائید وصال عقد ایشان را نمائید

دوشیزه خر خانم آیا رضائی به عقد این خر خوش تیپ در آیی

یکی از حاضرین گفتا به خنده عروس خانم به گل چیدن برفته

برای بار سوم خر بپرسید که خر خانم سرش یکباره جنبید

خران عرعر کنان شادی نمودند یونجه کام خود شیرین نمودند

به امید خوشی و شادمانی برای این دو خر در زندگانی

[دانلود کن، حالشو ببر (ساده دلا بيان تو)]

ميازار موري که دانه کش است
که جان دارد و جانم به قربانت ولي حالا چرا عاقل کند کاري که باز آيد به کنعان غم مخور
کلبه احزان شود روزي ز سر سنگ عقابي به هوا خواستن توانستن است

[دانلود کن، حالشو ببر (ساده دلا بيان تو)]

سهراب سپهري ورژن 2006:
هر کجا هستم، باشم به درک! من که بايد بروم! پنجره، فکر، هوا، عشق، زمين، مال خودت!
من نمي دانم نان خشکي چه کم از مجري سيما دارد!
تيپ را بايد زد! جور ديگر اما... کار را بايد جست. کار بايد خود پول. کار بايد کم و راحت باشد!
فک و فاميل که هيچ... با همه مردم شهر پي کار بايد رفت!
بهترين چيز اتاقي است که از دسته چک و پول پر است!
پول را زير پل و مرکز شهر بايد جست!
سيد خندان يه نفر

[_-*-_-*-_ تور 4 روزه برای کاربران تالار گفتمان ساده دل _-*-_-*-_]

الاهی تو بمیری من بمونم

سرقبرت بيام روزه بخونم

الاهی سرخک و عريون بگيری

تب مالت و فشار خون بگيری

اگر بردی از اينها جان سالم

الاهی درد بی درمون بگيری


============================


ای دوست ای دوست

به جهنم که مرا دوست نداری

از بهر تو هرگز نکنم گريه و زاری

اگر روزی بجز من يار بگيری

الاهی تب کنی فرداش بميری

الاهی تب کنی فرداش بميری

[دانلود کن، حالشو ببر (ساده دلا بيان تو)]

شاهنامه   
    
   
به نام خداوند ويروس گارد

كنون رزم Virus و رستم شنو دگرها شنيدستي اين هم شنو
كه اسفنديارش يكي Disk داد بگفتا به رستم كه اي نيكزاد
در اين Disk باشد يكي فايل ناب كه بگرفتم از Site افراسياب
چنين گفت رستم به اسفنديار كه من گشنه نون سنگك بيار
جوابش چنين داد خندان طرف كه من نون سنگك ندارم به كف
برو حال مي كن بدين Disk, هان! كه هم نون و هم آب باشد در آن
تهمتن روان شد سوي خانه اش شتابان به سوي رايانه اش
چو آمد به نزد Mini Tower اش بزد ضربه بر دكمه ي Pawerاش
دگر صبر و آرام و طاقت نداشت مر آن Disk را در Drive اش گذاشت
نكرد هيچ صبرو نداد هيچ لفت يكي List از Root ديسكت گرفت
درآن Diskديدش يكي File بود بزد Enter آنجا و اجرا نمود
كزان يكDemo شد پس از آن عيان ابا فيلم و موزيك و شرح و بيان
به ناگه چنان سيستمش كرد Hang كه رستم در آن ماند مبهوت و منگ
چو رستم دگر باره Reset نمود همي كرد Hang و همان شد كه بود
تهمتن كلافه شد و داد زد ز بخت بد خويش فرياد زد
چو تهمينه فرياد رستم شنود بيامد كه ليسانس رايانه بود
بدو گفت رستم همه مشكلش وز آن Disk و برنامه خوشگلش
چو رستم بدو داد قيچي و ريش يكي ديسك Bootable آورد به پيش
يكيToolkit اندر آنDisk بود بر آورد آن را و اجرا نمود
همي گشت Hard,Toolkit اندرش چو كودك كه گردد پي مادرش
به ناگه يكي رمز Virus يافت پي حذف امضاي ايشان شتافت
چو Virus را نيك بشناختش مر از Boot Sictor برانداختش
يكي ضربه زد بر سرش Toolkit كه هر Byte آن گشت هشتاد Bit
به خاك اندر افكند Virus را تهمتن به رايانه زد بوس را
چنين گفت تهمينه با شوهرش كه اين بار بگذشت از پل خرش
دگر باره اما خريت مكن ز رايانه اما تو صحبت مكن
قسم خورد رستم به پرر نگيرد دگر Disk از اسفنديا

[دانلود کن، حالشو ببر (ساده دلا بيان تو)]

بی تو آنلاین شبی

بی تو آنلاین شبی باز از آن Room گذشتم.
همه تن چشم شدم. دنبال ID تو گشتم.
شوق دیدار تو لبریز شد از Case وجودم.
شدم آن User دیوانه که بودم.
وسط صفحه دسکتاپ، ROOM ياد تو درخشيد
DING صد پنجره پيچيد
شکلکي زرد، بخنديد
یادم آمد که شبی با هم از آن Room گذشتیم.
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم.
تو همه راز های Hack ریخته در Booter های سیاهت.
من همه محو تماشای PM هایت.
Talk صاف و Room آرام، بخت خندان و زمان رام.
منو تو (و بقیه) همه دلداده به آواز روی Voice.
یادم آید تو به من گفتی از این عشق حذر کن.
لحظه ای چند بر این Room نظر کن.
Chat آیینه عشق گذران است.
تو که امروز نگاهت به ای میلی نگران است.
باش فردا که دلت با ID دگران است.
تا فراموش کنی چندی از این Room سفر کن.
با تو گفتم حذر از Room ندانم...
ترک chat کردن، هرگز نتوانم، نتوانم
روز اول که emailام به تمناي تو پر زد
مثل spam، توی Inbox تو نشستم
تو Delete کردي ولي من نرميدم، نگسستم
باز گفتم که تو يک Hacker و من User مستم
تا به دام تو در افتم Room ها رو گشتم و گشتم
تو مرا Hack بنمودي، نرميدم، نگسستم
Roomي از پايه فرو ريخت
Hackerي، Ignore تلخي زد و بگريخت
Hard بر مهر تو خنديد
CPU از عشق تو هنگيد
رفت در ظلمت شب، آن شب و شبهاي دگر هم
نگرفتي دگر از User آزرده، خبر هم
نکني ديگر از آن Room گذر هم
بي تو اما، به چه حالي من از آن Room گذشتم!

[زن را مزن اما چو برستیزد چنان زنش که از جا بر نخیزد]

زن را مزن اما چو برستیزد                       
                                     چنان زنش که از جا بر نخیزد

درد دل یک تحصیلکرده

"در ایامی که صاف و ساده بودم"                                       به فکر درس و مشق افتاده بودم

همیشه جــــزوه ای انــدر بَرَم بود                                         سرم لای کتــــــــاب و دفترم بود

همـــــــه درها به رویم بسته بودم                                         ز خرخــــوانی شدیداً خسته بودم

ز خواب و از خوراک افتاده بودم                                         بـــــه بَربَچ پاســــخ رد داده بودم

خـــــریٌت کرده بودم بیش در بیش                                         پراندم از خــودم بیگانه و خویش

بــه عشقم اس ام اس دیگر نــدادم                                       جگــرخون می شوم افتد چو یادم

نمــــودم دَس بسر،عشق نهــــــانم                                        دلیـــــــــــــل این حماقـت را ندانم

موبایلـــــــــــم را همیشه آف کردم                                       حسابی خر شدم من گــــاف کردم

زدم بر کـــــــــامپیوتر چهار تکبیر                                       نمـــــــودم قهر با آهنگ و تصویر

نکــــــردم رایت آهنگ جـــــدیدی                                       شکستم رایتر و دستـگاه وسی دی

ز خود ضبط خَفـَن را دور کــــردم                                       به شدت خویش را سانسور کــردم

ز فکــــــــــرم دور شد لیلا و اندی                                       فراموشــــــــــم بشد آهنگ سندی

ز اینترنــت شدیداً دور گشتـــــــــم                                      چو خود می خواستم  مجبور گشتم

ز وبگـــــــردی نمودم ترک عادت                                      ز بیخوابی بکـــــردم خویش راحت

ز چت کردن نمودم توبه ای سخت                                     خیالــــــم  شد  کمی  آسوده و تخت

بکردم آی دی او را فـــــــــراموش                                     نمــــودم لامپ خود را باز خاموش

نکـــــردم هیچ ایمیلی دگـــــــر باز                                     خریٌت را نکـــــــردم باز آغــــــــاز

کشـــــــــاکش بود در اعماق جانـم                                     کسی  آگـــــــه  نمی شد  از نهانـــم

خـــــلاصه خویش را محدود کردم                                     ره ابلیس را  مســـــــدود کــــــــردم

سر ساعت به پـــــای کــــــار بودم                                    ز صبح تــــــــا نیمه شب بیدار بودم

نمـــــــــــودم در شگفت افراد خانه                                    ندادم  دست خویشــــانم بهـــــــــانه

دگـــــــر بهر غذا کی داد کـــــــردم                                      برای شــــام کی فریـــــــــاد کــردم

هرآنچه مــــــادرم می پخت خوردم                                    دگـــــــر من آبـــــــــرویش را نبردم

همــــــــــــه گفتند بَه بَه چه جوانی                                    خـــــــــدا قسمت کنــــــد در زندگانی

خوشـــــــــا بر حال شخص مادر او                                  زده این بچٌه تـــــاجی بر ســـــــــر او

چگــــــــونه یکشبه این گونه گشته                                 چـــــــــه بـــوده اینچنین وارونه گشته

همه اندر شگـفت از کـــــــــار ایٌـام                                  چگــــــونه  گشته  اسب سرکشی رام

خلاصه کار مـــــا  درس و دعا بود                                  به تست و نکته فکــــــــــرم مبتلا بود

نمــــــــودم دوره هر درسی فراوان                                 خـــــــــریدم  جزوه از آینده ســــــازان

شدم درتست، حــاذق چون قلم چی                                   شدم  دکتر پس  از آن نسخــــه پیچی

چو تــــــابستان شد و هنگام کنــکور                                هــزاران بـــــــــــــار  رفتم تا لب گور

ولی ما امتحــــــــــان را خوب دادیم                                  به خود مــــــــــا وعدۀ مطلــوب دادیم

پذیرفتــــــــــه شدم در رشته ای ناب                                 نمی دیــــــدم چنین چیزی بجز خـواب

درآمـــد اسم من در روزنـــــــــــامه                                 زدند عکس مــــــــــــــرا در هفته نامه

درآوردم ســـــــــــری در بین سرها                                 به رویــــم بـــــــــاز شد آن بسته درها

بگفتــــــــــــــا دختر همسایه تبریک                                 به من تقـــــدیم شد یک هدیــــۀ شیک

پـــــــدر برمن بگفتــــــــــــــا آفرینا                                  نمـــــــودی رو سفیـــــــــــــــدم نازنینا

دگـــــــــر مادر نگو با شور و شادی                                بگفتــــــــا پاسخم را خــــــــــوب دادی

به پــــــا بنمود جشن بـــــا شکوهی                                 ز دوش خویشتن برداشت کــــــــــوهی

شـــــــدم وارد به دانشگـــــاه تهران                                نمودم سعی و کوشش ها فـــــــــراوان

گــــــــرفتم مدرکـــی با نمـــرۀ خوب                                 خریدم بهر آن یک قــــــــــاب مرغوب

نمودم قاب یعنی مــــــــــــــا فلانیم                                    مهندس گشته ایــــم و  شادمــــــــانیم

به کـــــــــــار خویشتن مغرور بودم                                 ز ژرفـــــای حقــــــــــــــایق دور بودم

چو بگذشت زین قضایا چند مـــاهی                                 ز دانشگــــــاه بگرفتم گـــــــــــــــواهی

شدم مشمول و دیدم چاره ای نیست                                در این دنیاچومن بیچـــــــاره ای نیست

شدم سربـــــــاز و گشتم من نظامی                                 شدم  مــــــــــامور بخش انتظـــــــــامی

شدم افسر ولی تـــــــاجی نه برسر                                  شدم عـــــــــــــاشق ولی یاری نه دربر

بمـــــــا بگذشت بیهوده دوسالــــــی                                 پز  عـــــــالی ولی با جیب خـــــــــــالی

گرفتـــم کارت در پایــــــــان خــدمت                                 شدم راحـــت از آن زنـــــــــــدان نکبت

سپس در جستجــــــوی کـــــار بودم                                  چو خیـــــل دوستـــــان بیکـــــــار بودم

بهر جـــــــــایی که شد، گشتم روانه                                   بــــــه شرکت یا محــــل کــــــــــارخانه

هـــــــــــزاران وعده و پیمان شنیدم                                    ولـــــــــی از آن همـــــــه خیری ندیدم

نه مـــــن وابسته بودم بر نهــــــادی                                  نه شرکت کـــــــــرده بودم در جهـــادی

خلاصه هرچـــه من سگدو زدم بیش                                 نبردم کــــــــــــــاری آخـر بـــاز از پیش

در این اوضـــــــاع و احوال پریشان                                  بدیدم من یکـــی از قــــــوم و خویشان

که بــود او آشنا با کـــــــــــــار بازار                                   شگـــــرد اصلیش قاچــــاق سیگــــــار

به من گفتـــــا چرا بیکـــــــار هستی                                  چـــــرا چون  دیگران سربـــــار هستی

بیا اینجـــــــــــــا به نزد دوستان باش                                    نخواهــــــم  کـــــــرد اسرار تورا فاش

بـــداد آن خویش گوشی را به  دستم                                   ز تحصیـــــــلات طرفی مـــــــن نبستم

بدیدم مــــــایه در بــــــــــــازار باشد                                   فقط ابلــــــــه به فکــــــــــــر کار باشد

پشیمــــــان گشته ام از کردۀ خویش                                  نبرده  علــــــم کــــــــار بـــنده را پیش

ز کـــــــار خویشتن من شرمســـارم                                  نمــــودم شعـــــــــــر ایـــرج را شعارم

بگویم بـــــــــــــــا رها با مدٌ و تشدید                                 "کـه گــُــه خوردم غلط  کردم ببخشید"

ندیــــــــــدم روی خوش در زندگـانی                                  اگـــــر  چـــــه  رفته ایــٌــــام جــــوانی


از سایت 40 تیکه

 

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

من این شعری که در مورد خر گفتین کاملش رو دارم خییییلی بامزست

باید یه فرصتِ مناسب گیر بیارم تا تایپش کنم.

اسمشم خرنامه هستش 

[بابایِ لیلی:]

بابایِ لیلی:

زنگ زد بابای لیلی روز پیش

از طریق گوشی همراه خویش

گفت خواهم پیک چالاکی عمو

پیک تند و تیز  و بی باکی عمو

یک دوساعت بعد پیکش در رسید

نیچ وی وا گشت تا اورا بدید

 گفت باید تا بیابانی روی

 از پی گمگشته انسانی روی

عاشقی با نام مجنون گم شده است

بی قراری، سخت دلخون گم شده است

گفتم اورا از سر غفلت،  برو

من نخواهم داد لیلا را به تو

خود  پشیمانم از این گفتار خویش

از جواب رد و  هم  از کار خویش

زود  پیدا یش کن ای  چابک سوار

ترک خود بنشان  و  تهرانش بیار

چون که جز او خواستگاری نیست نیست

عاشقی ، دل بیقراری نیست نیست

منقرض شد نسل عشاق ای پسر

بعد ازو  یک دانه هم نامد دگر

بود او  دلدا ده ای، دل بیقرار

آخرین  نوع از نژاد خواستگار

دخترم لیلای من کنکوری است

شد دگر کنکور ها هم بی شکست

هرکه شرکت کرد  می گردد قبول

کم سواد و با سواد و فول فول

گر  رود دانشگه  آزاد او

پس حقوقم  را دهد بر باد او

می شود از پول ، این  جیبم تهی

کارمندم از حقوقم آگهی

رحم کن بر این دلم  چابک سوار

زود پیدایش کن و اینجا بیار

چون که لیلا را بگرددشوهر او

می دهد شهریه اش را دیگر او

[يه شب كه من حسابي خسته بودمهمين‌جوري چشامو بسته بودمسياهي چشام يه لحظه سر خورديه دفعه مثل مرده‌ها خوابم بردتو خواب ديدم محشر كبري شدهمحكمه الهي برپا شدهخدا نشسته، مردم از مرد وزنرديف رديف مقابلش واستادنچرتكه گذاشته حساب كتاب ميكنهبه بنده‌هاش عتاب خطاب ميكنهميگه :چرا اينهمه لج ميكنيد؟راهتون رو بيخودي كج ميكنيد؟آيه فرستادم كه آدم بشيدبا دلخوشي كنار هم جمع بشيددلاي غم گرفته رو شاد كنيدبا فكرتون دنيا رو آباد كنيدعقل دادم بريد تدبركنيدنه اينكه جاي عقلو كاه پر كنيدمن بهتون چقدر ماشاالله گفتمنيافريده باريك الله گفتممن كه هواتونو هميشه داشتمحتي يه لحظه گشنتون نذاشتماما شما بازي نكرده باختيدنشستيدو خداي جعلي ساختيدهر كدوم ازشما خودش خدا شداز ما و آيه‌هاي ما جدا شديه جو زمين و اين همه شلوغي؟اين همه دين و مذهبه دروغي؟حقيقتا شماها خيي پستيدخر نباشديد گاوو نمي‌پرستيداز توي جمع يكي بلند شد ايستادبلند بلند هي صلوات فرستادازاون قيافه‌هاي حق به جانبهم از خودي شاكي، هم از اجانبگفت چرا هيچكي روسري سرش نيست؟پس چرا هيچكي پيش همسرش نيست؟چرا زن‌ها اينجوري بد لباسن؟مرداي غيرتي كجا پلاسن؟خدا بهش گفت بتمرگ ، حرف نزناينجا كه فرقي ندارن مرد و زنيارو كنف شد ولي از رو نرفتحرف خدا از تو گوشاش تو نرفتچشاش مي‌چرخن ، نميدونم چشه؟آهان ، ميخواد يواشكي جيم بشهديد يكمي سرش شلوغه خدايواش يواش شد از جماعت جدابا شكمي شبيهه بشكه نفتيهو سرش رو پايين انداخت و رفتقراولا چندتا بهش ايست دادنيارووانستاد ، تا جلوش واستادنفوري درآورد واسشون چك كشيدگفت ببريد وصول كنيد خوش بشيددلم براي حوريا لك زدهدير برسم يكي ديگه تك زده!اگه نرم حوري دلگير ميشهتور خدا بزار برم دير ميشهقراول حضرت حق دمش گرمبا رشوه خيلي كلون نشد نرمگوشاي يارو رو گرفت تو دستشكشون كشون برد و يه جايي بستشرشوه حاجي رو ضميمه كردنتوي جهنم اونو بيمه كردنحاجيه داشت بلند بلند غر مي‌زدداشت روي اعصابا تلنگر مي‌زدخدا بهش گفت: ديگه بس كن حاجييه خورده هم حبس نفس كن حاجياينهمه آدم رو معطل نكنبگير بشين اينقده كل‌كل نكنيه عالمه نامه دارينخوندهتازه ، هنوز كرات ديگه موندهنامه تو پر از كاراي زشتهكي به تو گفته جات توي بهشته؟بهشت جاي آدماي باحالهولت كنم بري بهشت؟محالهيادته كه چقدر ريا ميكرديبنده‌هاي مارو سياه ميكرديتا يه نفر دورو برت ميديديچقدر والضالين و ميكشيدياينهمه كه روضه و نوحه خوندييه لقمه نون دست كسي روسوندي؟خيال ميكردي ما حواسمون نيست؟نظم و نظام دنيا كشكي كشكي است؟هر كاي كردي بچه‌ها نوشتنمي‌خواي خودت برو ببين تو زونكنخلاصهوقته يارو فهميد اينهبازم درست نميتونست بشينهكاسه صبرش يه دفه سر مي‌رفتتا فرصتي گير مياورد در مي‌رفتقيامته اينجا ، عجب جائيهجان شما خيلي تماشائيهاز يه طرف كلي كشيش آوردنكشون كشون همه رو پيش آوردنگفتم اينا رو كه قطار كردنبيچاره‌ها مگه چكار كردن؟ماموره گفت : ميگم بهت من الانمفسد في‌الارض كه ميگن همين هانگفت: اينا بهشت‌فروشي كردنبي‌پدرا خدارو جوشي كردنبه نام دين حسابي خوردن اينهاكفر خدارو درآوردن اينهابدجوري ژاندارك و اينا چزوندنزنده توي آتيش انو سوزوندنروي زمين خدايي پيشه كردنخون گاليله رو توي شيشه كردناگه بهش بگي كلات‌و صاف كنبهت ميگه بشين‌و اعتراف كنهميشه در حال نظاره بودنشما بگو؛ اينا چه كاره بودن؟خيام اومديه بطري هم تو دستشرفت‌و يه گوشه‌اي گرفت نشستشحاجي بلندشد با صدای محكمگفت : اين آقا بايد بره جهنمخدا بهش گفت تو دخالت نكنبه اهل معرفت جسارت نكنبگو چرا به خون اين هلاكي؟اين كه نه مدعي داره نه شاكينه گردو خاك كرد و نه هياهونه عربده كشيده و نه چاقونه مال اين نه مال اونو بردهفقط عرق خريده رفته خوردهآدم خوبيه هواش‌و داشتماينجا خودم براش شراب گذاشتميهو شنيدن ايست خبرادر دادننشسته‌ها بلند شدن واستادنحضرت اسرافيل از اون ور اومدرفت ري چاپايه و چند تا صور زدديدن دارن تخت روون ميارنفرشته‌ها رودوششون ميارنمونده بودن كه اين كيه خداياتو حشر اين كارا چيه خدايافكر مي‌كنيد داخل اون تخت كي بود؟الان ميگم ، يه لحظهاسمش چي بود؟همون كه كارش عالي بوداون كه تو دنيا مثل توپ صدا كردهمون كه اين لامپا رو اختراع كردهمون كه كار عالي بود؛ اون ديگهبگيد بابا ؛ توماس اديسون ديگهخدا بهش گفت ديگه پايين نيايه راست برو بهشت پيش انبياءوقتو تلف نكن توماس ؛ زود بروبه هر وسيله‌اي اگر بود برواز رويپل نري يه وقت ميفتيميگم هوايي ببرند و مفتيباز حاجي ساكت نتونست بشينهگفت كه مفهوم عدالت اينه؟توماس اديسون كه مسلمون نبوداين بابا اهل دين و ايمون نبودنه روضه رفته بود؛ نه پاي منبرنه شمر مي‌دونست چيه نه خنجريه ركعت‌ام نماز شب نخوندهبا سيم ميماش شب رو به صبح رسوندهحرفاي يارو كه به اينجا رسيدخدا يه آهي از ته دل كشيدحضرت حق خودش رو جا به جا كرديه كم به اين حاجي نگانگا كرداز اون نگاههاي عاقل اندرسفيهش‌و بايد بيارم اينوربا اينكه خيلي خيلي خسته هم بودخطاب به بنده‌هاش دوباره فرمودشما عجب كله‌خراي هستيدبابا عجب جونورايي هستيدشمر اگه بود آدولف هيتلرم بودخنجر اگر بود رولورم بودحيفه آدم خودشو پير كنهو سوزنش فقط يه جا گير كنهميگيد توماس من مسلمون نبوداهل نماز و دين و ايمون نبوداولا ً از كجا ميگيد اين حرف‌ودر بياريد كله زير برف‌واون من‌و بهتر از شما شناختهدليلشم اين چيزايي كه ساختهدرسته گفته‌اند عبادت كنيدنگفته‌ان به خلق خدمت كنيد؟توماس نه بمب ساخته نه جنگ كردهدنيا رو هم كلي قشنگ كردهمن يه چراغ كه بيشتر نداشتماونم تو آسمونا كار گذاشتمتوماس تو هر اطاق چراغ روشن كردنمي‌دونيد چقدر كمك به من كردتو دنيا هيچكي بي‌چراغ نبودهيا اگرم بوده تو باغ نبودهخدا براي حاجي آتش افروختدروغ چرا ؛ يه كم براش دلم سوختطفلي تو باورش چه قصرا ساختهاما به ايجا كه رسيده باختهيكي مي‌اد يه هاله‌اي باهاشهچقدر بهش مياد فرشته باشهاومد رسيد و دست گذاشت رو دوشمدهانش‌و آورد كنار گوشمگفت تو كله‌آت پر قرمه سبزيستوقتي نمي‌فهمي بپرسي بد نيستاون كه نشسته يك مقام والاستمترجمه ، رفيق حق تعالي استخود خدا نيست ، نمايندشهموذد اعتمادشه ، بنده‌شهخداي لم يلد كه ديدني نيستصداش با ان گوشا شنيدني نيستشما زمينيا همش همينيداون ور ِ ميزي رو خدا مي‌بينيدهمينجوري مي‌خواست بلند شه ، نم‌نمگفت كه پاشو بايد بري جهنموقتي ديدم منم گرفتار شدمداد كشيدم ؛ يكدفعه بيدار شدمخلیل جوادی]

يه شب كه من حسابي خسته بودم
همين‌جوري چشامو بسته بودم
سياهي چشام يه لحظه سر خورد
يه دفعه مثل مرده‌ها خوابم برد
تو خواب ديدم محشر كبري شده
محكمه الهي برپا شده
خدا نشسته، مردم از مرد وزن
رديف رديف مقابلش واستادن
چرتكه گذاشته حساب كتاب ميكنه
به بنده‌هاش عتاب خطاب ميكنه
ميگه :
چرا اينهمه لج ميكنيد؟
راهتون رو بيخودي كج ميكنيد؟
آيه فرستادم كه آدم بشيد
با دلخوشي كنار هم جمع بشيد
دلاي غم گرفته رو شاد كنيد
با فكرتون دنيا رو آباد كنيد
عقل دادم بريد تدبركنيد
نه اينكه جاي عقلو كاه پر كنيد
من بهتون چقدر ماشاالله گفتم
نيافريده باريك الله گفتم
من كه هواتونو هميشه داشتم
حتي يه لحظه گشنتون نذاشتم
اما شما بازي نكرده باختيد
نشستيدو خداي جعلي ساختيد
هر كدوم ازشما خودش خدا شد
از ما و آيه‌هاي ما جدا شد
يه جو زمين و اين همه شلوغي؟
اين همه دين و مذهبه دروغي؟
حقيقتا شماها خيي پستيد
خر نباشديد گاوو نمي‌پرستيد
از توي جمع يكي بلند شد ايستاد
بلند بلند هي صلوات فرستاد
ازاون قيافه‌هاي حق به جانب
هم از خودي شاكي، هم از اجانب
گفت چرا هيچكي روسري سرش نيست؟
پس چرا هيچكي پيش همسرش نيست؟
چرا زن‌ها اينجوري بد لباسن؟
مرداي غيرتي كجا پلاسن؟
خدا بهش گفت بتمرگ ، حرف نزن
اينجا كه فرقي ندارن مرد و زن
يارو كنف شد ولي از رو نرفت
حرف خدا از تو گوشاش تو نرفت
چشاش مي‌چرخن ، نميدونم چشه؟
آهان ، ميخواد يواشكي جيم بشه
ديد يكمي سرش شلوغه خدا
يواش يواش شد از جماعت جدا
با شكمي شبيهه بشكه نفت
يهو سرش رو پايين انداخت و رفت
قراولا چندتا بهش ايست دادن
يارووانستاد ، تا جلوش واستادن
فوري درآورد واسشون چك كشيد
گفت ببريد وصول كنيد خوش بشيد
دلم براي حوريا لك زده
دير برسم يكي ديگه تك زده!
اگه نرم حوري دلگير ميشه
تور خدا بزار برم دير ميشه
قراول حضرت حق دمش گرم
با رشوه خيلي كلون نشد نرم
گوشاي يارو رو گرفت تو دستش
كشون كشون برد و يه جايي بستش
رشوه حاجي رو ضميمه كردن
توي جهنم اونو بيمه كردن
حاجيه داشت بلند بلند غر مي‌زد
داشت روي اعصابا تلنگر مي‌زد
خدا بهش گفت: ديگه بس كن حاجي
يه خورده هم حبس نفس كن حاجي
اينهمه آدم رو معطل نكن
بگير بشين اينقده كل‌كل نكن
يه عالمه نامه دارينخونده
تازه ، هنوز كرات ديگه مونده
نامه تو پر از كاراي زشته
كي به تو گفته جات توي بهشته؟
بهشت جاي آدماي باحاله
ولت كنم بري بهشت؟محاله
يادته كه چقدر ريا ميكردي
بنده‌هاي مارو سياه ميكردي
تا يه نفر دورو برت ميديدي
چقدر والضالين و ميكشيدي
اينهمه كه روضه و نوحه خوندي
يه لقمه نون دست كسي روسوندي؟
خيال ميكردي ما حواسمون نيست؟
نظم و نظام دنيا كشكي كشكي است؟
هر كاي كردي بچه‌ها نوشتن
مي‌خواي خودت برو ببين تو زونكن
خلاصه
وقته يارو فهميد اينه
بازم درست نميتونست بشينه
كاسه صبرش يه دفه سر مي‌رفت
تا فرصتي گير مياورد در مي‌رفت
قيامته اينجا ، عجب جائيه
جان شما خيلي تماشائيه
از يه طرف كلي كشيش آوردن
كشون كشون همه رو پيش آوردن
گفتم اينا رو كه قطار كردن
بيچاره‌ها مگه چكار كردن؟
ماموره گفت : ميگم بهت من الان
مفسد في‌الارض كه ميگن همين هان
گفت: اينا بهشت‌فروشي كردن
بي‌پدرا خدارو جوشي كردن
به نام دين حسابي خوردن اينها
كفر خدارو درآوردن اينها
بدجوري ژاندارك و اينا چزوندن
زنده توي آتيش انو سوزوندن
روي زمين خدايي پيشه كردن
خون گاليله رو توي شيشه كردن
اگه بهش بگي كلات‌و صاف كن
بهت ميگه بشين‌و اعتراف كن
هميشه در حال نظاره بودن
شما بگو؛ اينا چه كاره بودن؟
خيام اومديه بطري هم تو دستش
رفت‌و يه گوشه‌اي گرفت نشستش
حاجي بلندشد با صدای محكم
گفت : اين آقا بايد بره جهنم
خدا بهش گفت تو دخالت نكن
به اهل معرفت جسارت نكن
بگو چرا به خون اين هلاكي؟
اين كه نه مدعي داره نه شاكي
نه گردو خاك كرد و نه هياهو
نه عربده كشيده و نه چاقو
نه مال اين نه مال اونو برده
فقط عرق خريده رفته خورده
آدم خوبيه  هواش‌و داشتم
اينجا خودم براش شراب گذاشتم
يهو شنيدن ايست خبرادر دادن
نشسته‌ها بلند شدن واستادن
حضرت اسرافيل از اون ور اومد
رفت ري چاپايه و چند تا صور زد
ديدن دارن تخت روون ميارن
فرشته‌ها رودوششون ميارن
مونده بودن كه اين كيه خدايا
تو حشر اين كارا چيه خدايا
فكر مي‌كنيد داخل اون تخت كي بود؟
الان ميگم ، يه لحظه
اسمش چي بود؟
همون كه كارش عالي بود
اون كه تو دنيا مثل توپ صدا كرد
همون كه اين لامپا رو اختراع كرد
همون كه كار عالي بود؛ اون ديگه
بگيد بابا ؛ توماس اديسون ديگه
خدا بهش گفت ديگه پايين نيا
يه راست برو بهشت پيش انبياء
وقتو تلف نكن توماس ؛ زود برو
به هر وسيله‌اي اگر بود برو
از رويپل نري يه وقت ميفتي
ميگم هوايي ببرند و مفتي
باز حاجي ساكت نتونست بشينه
گفت كه مفهوم عدالت اينه؟
توماس اديسون كه مسلمون نبود
اين بابا اهل دين و ايمون نبود
نه روضه رفته بود؛ نه پاي منبر
نه شمر مي‌دونست چيه نه خنجر
يه ركعت‌ام نماز شب نخونده
با سيم ميماش شب رو به صبح رسونده
حرفاي يارو كه به اينجا رسيد
خدا يه آهي از ته دل كشيد
حضرت حق خودش رو جا به جا كرد
يه كم به اين حاجي نگانگا كرد
از اون نگاههاي عاقل اندر
سفيهش‌و بايد بيارم اينور
با اينكه خيلي خيلي خسته هم بود
خطاب به بنده‌هاش دوباره فرمود
شما عجب كله‌خراي هستيد
بابا عجب جونورايي هستيد
شمر اگه بود آدولف هيتلرم بود
خنجر اگر بود رولورم بود
حيفه آدم خودشو پير كنه
و سوزنش فقط يه جا گير كنه
ميگيد توماس من مسلمون نبود
اهل نماز و دين و ايمون نبود
اولا ً از كجا ميگيد اين حرف‌و
در بياريد كله زير برف‌و
اون من‌و بهتر از شما شناخته
دليلشم اين چيزايي كه ساخته
درسته گفته‌اند عبادت كنيد
نگفته‌ان به خلق خدمت كنيد؟
توماس نه بمب ساخته نه جنگ كرده
دنيا رو هم كلي قشنگ كرده
من يه چراغ كه بيشتر نداشتم
اونم تو آسمونا كار گذاشتم
توماس تو هر اطاق چراغ روشن كرد
نمي‌دونيد چقدر كمك به من كرد
تو دنيا هيچكي بي‌چراغ نبوده
يا اگرم بوده تو باغ نبوده
خدا براي حاجي آتش افروخت
دروغ چرا ؛ يه كم براش دلم سوخت
طفلي تو باورش چه قصرا ساخته
اما به ايجا كه رسيده باخته
يكي مي‌اد يه هاله‌اي باهاشه
چقدر بهش مياد فرشته باشه
اومد رسيد و دست گذاشت رو دوشم
دهانش‌و آورد كنار گوشم
گفت تو كله‌آت پر قرمه سبزيست
وقتي نمي‌فهمي بپرسي بد نيست
اون كه نشسته يك مقام والاست
مترجمه ، رفيق حق تعالي است
خود خدا نيست ، نمايندشه
موذد اعتمادشه ، بنده‌شه
خداي لم يلد كه ديدني نيست
صداش با ان گوشا شنيدني نيست
شما زمينيا همش همينيد
اون ور ِ ميزي رو خدا مي‌بينيد
همينجوري مي‌خواست بلند شه ، نم‌نم
گفت كه پاشو بايد بري جهنم
وقتي ديدم منم گرفتار شدم
داد كشيدم ؛ يكدفعه بيدار شدم

خلیل جوادی

[درد دل یک دختر با مادرش:]

درد دل یک دختر با مادرش:

دختري با مادرش در رختخواب
درددل مي کرد با چشمي پر آب
گفت:مادر حالم اصلا خوب نيست
زندگي از بهر من مطلوب نيست
گو چه خاکي را بريزم بر سرم؟
روي دستت باد کردم مادرم!
سن من از بيست وشش افزون شده
دل ميان سينه غرق خون شده
هيچ کس مجنون اين ليلا نشد
شوهري از بهر من پيدا نشد
غم ميان سينه شد انباشته
بوي ترشي خانه را برداشته!
مادرش چون حرف دختش را شنفت
خنده بر لب آمدش آهسته گفت:
دخترم بخت تو هم وا مي شود
غنچه ي عشقت شکوفا مي شود
غصه ها را از وجودت دور کن
اين همه شوهر يکي را تور کن!
گفت دختر مادر محبوب من!
اي رفيق مهربان و خوب من!
گفته ام با دوستانم بارها
من بدم مي آيد از اين کارها
در خيابان يا ميان کوچه ها
سر به زير و با وقارم هر کجا
کي نگاهي مي کنم بر يک پسر
مغز يابو خورده ام يا مغز خر!؟
غير از آن روزي که گشتم همسفر
با سعيدوياسر وايضا صفر
با سه تاشان رفته بودم سينما
بگذريم از مابقي ماجرا!
يک سري هم صحبت صادق شدم
او خرم کرد آخرش عاشق شدم
يک دو ماهي يار من بود و پريد
قلب من از عشق او خيري نديد
مصطفاي حاج علي اصغر شله
يک زماني عاشق من شد،بله
بعد جعفر يار من عباس بود
البته وسواسي وحساس بود
بعد ازآن وسواسي پر ادعا
شد رفيقم خان داداش الميرا
بعد او هم عاشق ماني شدم
بعد ماني عاشق هاني شدم
بعدهاني عاشق نادر شدم
بعد نادر عاشق ناصر شدم
مادرش آمد ميان حرف او
گفت: ساکت شو دگر اي فتنه جو!
گرچه من هم در زمان دختري
روز و شب بودم به فکر شوهري
ليک جز آن که تو را باشد پدر
دل نمي دادم به هرکس اينقدر
خاک عالم بر سرت ،خيلي بدي
واقعا که پوز مادر را زدي

[به سبک ترانه معروف کجاست اون خونه ....خوانده شود خونه‌مون عیدا پر مهمونهمیرن مهمونا از اونا فقطآشغالِ میوه به جا می مونه! کجاست اون کیوی؟ چی شد نارنگی؟کجا رفت اون موز ؟! خدا می دونه ! جعبه خالی ِ شیرینی هنوزگوشه ی طاقچه پیش گلدونهعطرش پیچیده تا آشپزخونهشیرینیش کجاست؟ خدا می‌دونه میرن مهمونا از اونا فقطجعبه ی خالی به جا می مونه! از بس خونه رو به هم می ریزنآدم مثل اسب(!) تو گِل می مونهیکی نیست بگه خداوکیلیجای پوست پسته توی قندونه؟! قند نصفه‌ی عموجون هنوزخیس و لهیده ته فنجونهحالا خداییش قندش مهم نیستکنار اون قند نصف دندونه! میرن مهمونا از اونا فقطنصفه‌ی دندون به جا می مونه!! پسته‌ی خندون، بادوم شیرینفندق در باز، مال مهمونه «پرسید زیر لب یکی با حسرت»:که از این آجیل، به غیر از تخمه،واسه ما بعدها چی چی می‌مونه؟]

به سبک ترانه معروف کجاست اون خونه ....خوانده شود


خونه‌مون عیدا پر مهمونه
میرن مهمونا از اونا فقط
آشغالِ میوه به جا می مونه!

 

کجاست اون کیوی؟ چی شد نارنگی؟
کجا رفت اون موز ؟! خدا می دونه !

 

جعبه خالی ِ شیرینی هنوز
گوشه ی طاقچه پیش گلدونه
عطرش پیچیده تا آشپزخونه
شیرینیش کجاست؟ خدا می‌دونه

 

میرن مهمونا از اونا فقط
جعبه ی خالی به جا می مونه!

 

از بس خونه رو به هم می ریزن
آدم مثل اسب(!) تو گِل می مونه
یکی نیست بگه خداوکیلی
جای پوست پسته توی قندونه؟!

 

قند نصفه‌ی عموجون هنوز
خیس و لهیده ته فنجونه
حالا خداییش قندش مهم نیست
کنار اون قند نصف دندونه!

 

میرن مهمونا از اونا فقط
نصفه‌ی دندون به جا می مونه!!

 

پسته‌ی خندون، بادوم شیرین
فندق در باز، مال مهمونه


«پرسید زیر لب یکی با حسرت»:
که از این آجیل، به غیر از تخمه،
واسه ما بعدها چی چی می‌مونه؟