[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  ادبـــی - مــذهــبــی   شعرهای من

سلام دوست من ... این شعر نوشته دیماه 1386 هستش ... توی وبلاگم تو پست های دیماه 86 میشه پیداش کرد ...

[_-*-_-*-_ تور 4 روزه برای کاربران تالار گفتمان ساده دل _-*-_-*-_]

فكر كنم اين شعر يه اسم قشنگ هم مي خواد!!

قارچ هاي بي دليـــل در شبـــــم روييــده اند
صبح مجهــــول دلــم را بي هـــوا بوييــده اند

بوي خوب آسمـــــان پيچيـــده درچشمـان تو
يك ركعت شوق رسيـدن باعطـــش مهمــان تو
......

به نظرم برای اسم این شعر عبارت "فاصله" مناسبه

 میخوام یکی از شعر های خودم رو که چندین سال پیش از دانشگاه تو اوج عشق پاک کودکانه گفتم

رو اینجا بگم و میخوام دوستان نظرشون رو اعلام کنند که چقدر افتضاه شعر میگم و باید برم کشکم رو بسابم.

باز هم شب امد/

قلم و دفتر و یک فکر عمیق/

دست من را وا داشت/

تا که از یاد قدیم بوسه ای عشق به جا بگذارم/

باز هم شب امد/یاد ان کوچه بخیر کوچه عاطفه ها/

کوچه مهر وفا/

کوچه صلح و صفا/ان درختان بلند/

شاخه های گل یاس/

باز هم شب امد/

دخترک زیبا بود/

او به زیبایی شاه بیت غزل/

و به تابانی ماه/

با دو چشمان سیاه/دل من را میبرد /

هوش را از سر من پر می داد/و به جایی میبرد /

که در انجا فقط از عشق سخن میگفتند..../

دخترک اینجا بود /

دخترک بود و تا وقتی بود /

روح من اینجا بود/دل من اینجا بود /

فکر من اینجا بو د/ولی وقتی او رفت/

روح و فکرو دل فرهاد همه با او رفت /و دگر باز نگشت/

باز هم شب امد /دخترک زیبا بود

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 و یک شعر دیگه اگه دوستان میخوان نفرتشون رو نسبت بهم کامل کنند و مرا از بابت نا سزا به فیض کمال برسانند انشااله !!!!!!!!!!::

چراغ ان دور میسوزد و من هر روز غمگینم/

قلم در دست خود دارم ورق در پیش روی خود/

ولی من خالی از خویشم/

چه بنویسم نمی دانم دلم پر درد پر درد است و احساسم پریشان است/

 نوای ناله در سینه گلویم بسته از بغض است/

صدایم در نمی اید/

فقط اشک است که می بارد/

عزیزانم کجا رفتند؟/

اگر هستند چرا پس لحظه ای با من نمی مانند؟/

چرا ان سان که می باید هیچ سو با من نمی ایند؟/

گل قرمز چرا دیگر برایم پوچ و بی معناست؟/

چرا هم داستان من غریبی ها و غربت هاست؟/

چراغ ان دور میسوزد و من دیگر امیدم نیست/

جهان سرد است و تاریک است/

تراوش های احساسم چه بی معناست/

صدایم سخت بیمار است/

قلم در دست می سایم و ابی در گلوی خود/

چرا باید هزاران قصه در این دل نهان باشد؟/

چرا باید هزاران غصه در رویم عیان باشد؟/

دلم بی تاب بی تاب است/

و جایی از برای ناخوشی ها و تباهی هاست/

و موهومات همچون موریانه می خورد مغز مرا تا صبح/

شب سردی است امشب/

و من تا صبح بیدارم/

چراغ ان دور میسوزد و من هر روز غمگینم...

[_-*-_-*-_ تور 4 روزه برای کاربران تالار گفتمان ساده دل _-*-_-*-_]

شادی جان مثل اینکه حس شاعرانت رو استفاده نمیکنی

در مورد امام حسین(ع) و محرم شعری نگفتی؟

این روزها
دغدغه ام
 یافتن بستری است
 بر سرای برهوت
خوابیدنی آسوده
و زندگی ای
به درازای زمان زیستن

سلام

این روزها
آسمان تیره
ابرها غبار آلود
هوا پر از یاس
گریه های ناپیدا
خنده های گم شده
زندگی بیهوده
این روزها
اعتماد را دیگر
هیچ پاسخ نیست

_
سلامم ر ا نمیخواهی پاسخ گفت
وقت بی وقت است میدانم
دلم تنگ است
 میدانی؟
دلم زار است
میدانی؟
صدا ی ضجه هایم
رنج بیدارم
درد هجر کشیدنم
همه آیا رهگذرانند
به این کلبه ی خاموش پر از هیچ و خالی از هیچ
آی دلم تنگ است
                     دلم تنگ است
باز آی
باز آی
وقت آمدن است

حالا انگار مگر قرار است اتفاقی بیفتد

پرچم ها را همه به اهتزاز در آورده اند

دست ها را به نشانه پیروزی بالا می برند

و پایکوبان به انتظار نشته اند

از آن بالا او سقوط کند

انگار که تا دیروز بارها

اتفاق نیفتاده است

و او را بیش از همه احساس نمی کرده اند

حالا از لانه های چندین

 ساله خفته در آن

بیرون آمده اند

از بوی خون و نفس های گرم

می خواهند هوای تازه را!

به گمانشان انگار قرار است اتفاقی بیفتد

دست ها را

از جیب هایشان بیرون آورده اند

به نشانه پایان زمستان

و آغاز بهاری دیگر!

آواز شادی سر می دهند

و به انتظار سقوط او نشسته اند

از نشانه های دیروز برای

فردایشان می نگرند

و تمام سیاهیها را  به نور نسبت می دهند

می خواهند هاله ای رنگین کمان مانند

را به میهمانی دعوت نمایند

تا شاید زنده گردانند تمام

آرزوهای بر باد رفته شان را

انگار که تا دیروز بارها امتحان نکرده اند

تمام نقشه هایشان را

انگارکه تنها نقطه ای را می نگرند

حالا انگار مگر قرار است اتفاقی بیفتد...

[باز هم شب امد]

باز هم شب امد/

قلم و دفتر و یک فکر عمیق/

دست من را وا داشت/

تا که از یاد قدیم بوسه ای عشق به جا بگذارم/

باز هم شب امد/یاد ان کوچه بخیر کوچه عاطفه ها/
.
.
.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چراغ ان دور میسوزد و من هر روز غمگینم/

قلم در دست خود دارم ورق در پیش روی خود/

ولی من خالی از خویشم/

چه بنویسم نمی دانم دلم پر درد پر درد است و احساسم پریشان است/

 نوای ناله در سینه گلویم بسته از بغض است/

صدایم در نمی اید/

فقط اشک است که می بارد/

عزیزانم کجا رفتند؟/

اگر هستند چرا پس لحظه ای با من نمی مانند؟/

چرا ان سان که می باید هیچ سو با من نمی ایند؟/

گل قرمز چرا دیگر برایم پوچ و بی معناست؟/

چرا هم داستان من غریبی ها و غربت هاست؟/

چراغ ان دور میسوزد و من دیگر امیدم نیست/

جهان سرد است و تاریک است/

تراوش های احساسم چه بی معناست/

صدایم سخت بیمار است/

قلم در دست می سایم و ابی در گلوی خود/

چرا باید هزاران قصه در این دل نهان باشد؟/

چرا باید هزاران غصه در رویم عیان باشد؟/

دلم بی تاب بی تاب است/

و جایی از برای ناخوشی ها و تباهی هاست/

و موهومات همچون موریانه می خورد مغز مرا تا صبح/

شب سردی است امشب/

و من تا صبح بیدارم/

چراغ ان دور میسوزد و من هر روز غمگینم...

فرهاد خان دیگه حسابی داری عصبانیم میکنی 

شعرای به این زیبایی گفتی آخه چرا انقدر خودت رو دست کم میگیری 

این شعرا هم برای من مصداق داره (آخه منم بعضی شبا که حال و روز درست و حسابی نداشته باشم با دفتر شعرم سرمو گرم می کنم) به خصوص

شعری که اکثر قسمت هاشو هایلایت کردم شدیدا بیان حال و روز منه.

بازم از شعرای زیبات برامون بذار.

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

ممنون شادی جان از شعر زیبات

اگر بخوای شعراتو چاپ کنی من می تونم کمکت کنم که این کارو انجام بدی. قدم اول با شماست.

خوشحال میشم بتونم برات کاری انجام بدم.

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

این چند جمله زیبارو هم تقدیم می کنم به همه شعرا و همین طور شعر دوستان:

  ولادتِ شعر، محصول ازدواج عاشقانه شاعر با واژه هاست؛

  شعر، تکثيرِ شاعر است به تعداد چشم هايي که او را مي خوانند؛

  یک چيز همه شاعران را خويشاوند مي کند: عشق..

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

مرسي شاليزه جون ..حتماً ! من اگه كاري كنم .به كمك شما نياز دارم ...مرسي از احساس خوبت نسبت به شعراي من 

خواهش می کنم شادی جان. به هر حال هروقت خواستی شعراتو چاپ کنی اگر دوست داشتی به من بگو.

سلام من مانی ماندگار هستم...
تازه عضو این انجمن شدم...
من هم شعر میگم...
اگر تمایل داشته باشید میتونیم با هم کار کنیم...
در قالب یک وبلاگ...
یا در همین انجمن...
البته اگر تمایل داشته باشید
نمونه شعرم رو هم میتونید در یاداشت چشمه خورشید ببینید...
متشکرم...

سلام اینجا از شعر های من خوششون نمیاد آخه حرفای من تیزه مثل شعرای شما نرم و دوست داشتنی نیست  مثل این:
نفسم گرفته زین جا، تو نفس ده ای برادر.
که قفس چو تنگ گردد، بشود پرنده را سر.
پس از این دهان مبند و ز دهان خویش بگشا.
تو کمند مصلحت را، و بگو هر آنچه در سر.

آتش فشان سینه را، روشن بدار و پر گداز
در گوشه یاران باز گو، آیات حق اما به راز
با سوز و ساز سینه ات، بنیاد نا حق بر بکن
با قلبه پاک و فکر خود، حق را اساس کار ساز