[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  ادبـــی - مــذهــبــی   مركز پاسخ گويي به سوالات ديني ساده دل

سلام

عزيزان سوالات ديني خودشون را در زمينه هاي مختلف ميتونند براي دريافت پاسخ توي اين تايپيك قرار بدند

جواب سوالات از منابع موثق و معتبر گرفته خواهد شد

گلوريا
زلزله ای می آید
و هزاران انسان از بین میروند
علاوه بر انسان ممکن است هزاران حیوان هم از بین بروند
علاوه بر اون میلیون ها موجوداتی که ما نمی بینم هم در این زلزله از بین میروند

آن هم به بدترین حالت.............................................................

چرا چنین اتفاقاتی میفتند؟؟؟؟

[_-*-_-*-_ تور 4 روزه برای کاربران تالار گفتمان ساده دل _-*-_-*-_]

سلام Xman جان

بابت تاپیک خوبت واقعا ممنون، امیدوارم با استقبال گرم کاربران روبرو بشه و جزو تاپیکهای موفق باشه

گلوريا
.....

برای منم جالبه که اگه دلیلی داره بدونم

منتظریم......

پس چرا من و امثال من به خدایی که اینقدر حکیم است و به چیزی کمتر از صلاح بنده اش راضی نیست توکل نمیکنیم؟

اگه هم جواب این رو بدی و هم معنی توکل واقعی رو بگی خیلی خوبه

به نظرم خیلی از ماها فکر میکنیم که توکل داریم ولی در عمل هیچ توکلی نداریم

جواب سوال گلوريا هنوز بدستم نرسيده به محض رسيدن پاسخش را قرار ميدم
**************************
اما درباره توكل يه مطلب كلي قرار ميدم اميدوارم كه مفيد باشه

از آنجا كه لازمه توحيد، توكل است،خداوند در قرآن مى‏فرمايد:

«و على الله فتوكلوا ان كنتم مؤمنين‏»  بنابراين، گفتن ظاهرى «لا اله الا الله‏» كافى‏نيست و دلالت‏بر ايمان آوردن نمى‏كند; بلكه‏مؤمنين واقعى، بايد متوكلان واقعى نيزباشند. از هيچ كس و هيچ چيز نترسند جز ازخدا و به احدى اميد نداشته باشند جز به‏خداى متعال، اين است معناى حقيقى توكل:

« الذين قال لهم الناس ان الناس قد جمعوالكم فاخشوهم فزادهم ايمانا و قالوا حسبنا الله ونعم الوكيل »

اما ممكن‏است‏سؤالى مطرح شود و آن‏اينكه: چرا بايد بر خدا توكل كرد؟ پاسخ اين‏سؤال را مى‏توان با توجه به توحيد افعالى‏داد. به عنوان مثال وقتى جرعه‏اى آب‏مى‏نوشيم، در پى اين هستيم كه چه كسى اين‏مايه حيات را آفريده است؟ همين طور وقتى‏لباسى مى‏پوشيم، از خود مى‏پرسيم: چه‏كسى پشم را ايجاد كرد تا بشر با استفاده ازآن، پوشاك تهيه نمايد؟ حتى وقتى در شرايط بسيار سخت و طاقت فرسايى زندگى‏مى‏كنيم، مثلا به بيمارى صعب‏العلاجى مبتلاشده‏ايم‏و ناگهان شفا مى‏يابيم‏در جستجوى‏شفادهنده هستيم.

كيست كه در تمام اين زمينه‏ها قدرت‏يارى بندگان را دارد؟ هيچ كس جز رب‏العالمين. حقا كه :«لا اله الا الله‏» و حقا كه: «ولاحول و لاقوة الا بالله العلى العظيم » و براستى‏كه: «الا الى الله تصير الامور»  و «ما بكم من‏نعمة فمن الله‏»  بنا براين، توكل عقلا واجب‏است. لذا در قرآن مى‏خوانيم: «فاتخذه‏وكيلا»  و پاداش اين توكل هم اين است كه:«من يتوكل‏على الله فهو حسبه و يرزقه من‏حيث لايحتسب‏»

اين نوع توكل، منافاتى با تحصيل اسباب‏ندارد و درست نيست كه متوكل، بنشيند وبدون هيچ تلاش و كوششى از خدا،طلب روزى كند به اين بهانه كه به خداتوكل كرده است.

رسول الله‏«صلى الله عليه وآله‏» به يكى ازاصحابشان فرمود: "ابتدا زانوى شتر راببند، سپس بر خدا توكل كن." : نبايد به‏اميد توكل بر خدا شترت را در بيابان‏رها كنى!

به همين دليل آيه‏اى در قرآن‏مى‏فرمايد: «وان ليس للانسان الاما سعى‏»

تكيه بر تقوا و دانش در طريقت كافريست راهرو گر صد هنر دارد توكل بايدش



حقيقت توكل كردن به خدا،اطمينان نمودن به حق متعال و تسليم‏شدن به امر اوست. به عقيده بعضى،معناى توكل اين است كه شخص، ازآنچه نزد مردم است، نااميد و به آنچه‏نزد خداست، اميدوار باشد.

حضرت على‏«عليه السلام‏» در بيان توكل‏مى‏فرمايند:

"لا يصدق ايمان عبد حتى يكون بما فى‏يدالله - سبحانه - اوثق منه بما فى يده";ايمان بنده تاييد نمى‏شود، مگر به اين‏معنى اطمينان حاصل كند كه آنچه دردست‏حق متعال است، براى او قابل‏اعتمادتر است تا آنچه نزد خوداوست.

خواجه عبدالله انصارى مى‏گويد:

"توكل، عبارت است از اينكه‏شخص ، كاملا كارهاى خود را به حق‏متعال كه مالك واقعى است ، واگذار وبه او اعتماد كند....""التوكل كلة الامر كله الى مالكه والتعويل على وكالية و هو من اصعب‏منازل العامة عليهم و اوهن السبل عندالخاصة لان الحق تعالى قد وكل الاموركلها الى نفسه و اياس العالم من ملك‏شى‏ء منها."  البته، توكل كارى است مشكل;زيرا متوكل بايد با توكل، اختيار را ازخود رها و امر را به حق واگذار نمايد.گفته‏اند:

دو سلطان، در يك اقليم نگنجند. تازمانى كه در باطن، نفس حاكم باشد،توكل بر خدا امرى است عارى ازحقيقت; زيرا صاحب نفس هرگزراضى نمى‏گردد اختيارش را سلب وآن را به ديگرى واگذار كند.

از اينروست كه طبق نظر خواجه‏عبدالله انصارى، توكل براى عامه،بسيار مشكل است و توكل عامه، توكل‏تجارتى است‏به اين منظور كه سودبيشترى، نصيبشان شود:

متوكلا على الله صدهزار ريال كالامى‏خرم كه لااقل آن را به صد و بيست‏هزار ريال بفروشم.

تفاوت توكل عامه با خاصه در اين‏است كه: عامه، در توكل، خواست‏خود را منظور دارند نه خواست‏حق‏را. اما خاصه، نه دارايى دارد، نه‏قدرت، نه خواسته و نه اختيار. لذا امرتوكل براى آنها بسيار آسان است. اين‏است متوكل حقيقى كه آيه شريفه :«ان‏الله يحب المتوكلين‏»  ، در وصف او نازل‏شده است.

در اين زمينه، امام صادق‏«عليه السلام‏»فرموده‏اند:

به هر كس كه سه چيز داده شد، ازسه چيز محروم نخواهد بود:

اگر حال دعا به او عطا شد، اجابت‏در پى آن است: «ادعونى استجب‏لكم‏»  اگر حال شكر بدست آورد،ازدياد نعمت‏براى او خواهد بود: «لئن‏شكرتم لازيدنكم‏»  و اگر حال توكل،براى او حاصل شد، يقينا كفايت‏حق،به همراهش است: «و من يتوكل على‏الله فهو حسبه‏»

گلوريا
زلزله ای می آید
و هزاران انسان از بین میروند
علاوه بر انسان ممکن است هزاران حیوان هم از بین بروند
علاوه بر اون میلیون ها موجوداتی که ما نمی بینم هم در این زلزله از بین میروند

آن هم به بدترین حالت.............................................................

چرا چنین اتفاقاتی میفتند؟؟؟؟

جواب سوال:
 گزندگان، درندگان، میکروب ها، سیل ها، زلزله ها و آفت ها از آن جهت بد هستند که موجب مرگ یا از دست دادن عضوی یا نیروئی می شوند و یا مانع رشد و رسیدن استعدادها به کمال می گردند. اگر گزندگان، موجب مرگ و بیماری نمی شدند، بد نبودند. اگر آفت های گیاهی موجب نابودی درختان یا میوه ی آن ها نمی شدند بد نبودند. اگر سیل ها و زلزله ها تلفات جانی و مالی به بار نمی آوردند بد نبودند. بدی در همان تلفات و از دست رفتن ها است. اگر درنده را بد می نامیم، نه به آن جهت است که ذات و ماهیت آن بدی است، بلکه از آن جهت است که موجب مرگ و سلب حیات از دیگری است. اگر درنده و گزنده وجود داشته باشد و درندگی و گزندگی نکند بد نیست. از نظر رابطه علّی و معلولی، فقر و جهل تا سبب اموری مانند سیل و زلزله و میکروب و جنگ می شوند. ما در مبارزه با این نوع از بدی ها باید ابتدا با فقر و جهل مبارزه کنیم و خلأهائی از قبیل جهل و عجز و فقر را پر کنیم تا بر سیل و زلزله و میکروب و بیماری و درنده و غیره تسلط پیدا کنیم. یعنی در اثر آگاهی خانه و مغازه و تأسیسات اداری را در مسیر عبور سیل نسازیم و یا آن ها را جوری محکم و با پی ریزی دقیق بسازیم که در برابر زلزله مقاوم باشد و یا ریشه جنگ ها را بخشکانیم و یا از نظر دفاعی آن قدر قوی شویم که دشمن نتواند بر کشور ما طمع یورش و حمله بنماید و یا عوامل بیماری نظیر ویروس و میکروب را خوب بشناسیم و مبارزه کنیم تا بیمار نشویم. و یا خود را در معرض درندگان قرار ندهیم. از طرف دیگر بدی درندگان و گزندگان امری مطلق نیست بلکه نسبی است یعنی مثلاً زهر مار و عقرب برای خود آن ها بد نیست، بلکه برای انسان و موجوداتی که از آن آسیب می بینند بد است. گرگ برای گوسفند بد است ولی برای خودش و علفی که گوسفند می خورد بد نیست. همچنان که گوسفند هم نسبت به علفی که آن را می خورد بد است ولی نسبت به خودش یا انسان یا گرگ بد نیست. مطلب دیگر آن که برای توازن عمومی جهان خلقت خداوند طبق مصلحت و حکمت بالغه ی خود حیوانات را طعمه یکدیگر قرار داده است تا شبکه حیات تداوم و استمرار یابد، در غیر اینصورت حیات در کل متوقف می شد و چرخه ی طبیعت بهم می خورد. و از سوی دیگر در عالم انسانی، انسان هائی که بر اثر سیل و زلزله و آتشفشان و غیره بدون گناه از بین می روند و هیچ تقصیری هم متوجه آن ها نیست، قطعاً در جهان دیگر مورد جبران قرار می گیرند، زیرا به اعتقاد ما حیات انسان با مرگ در این جهان متوقف نمی شود، بلکه مرگ مقدمه ی ورود در جهان برزخ و سرانجام در قیامت است که حیاتی واقعی و کامل است و هر کمبودی در این دنیا طبق مصلحت و حکمت الهی در قیامت اصلاح و تکمیل می گردد و به عبارت دیگر: خدا گر زحکمت ببندد دری، زرحمت گشاید در دیگری

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

ایکس من عزیز ممنون

سوالم اینه :

اگر کسی نتونه برای خودش مرجع تقلید پیدا کنه

باید چی کار کنه ؟ یعنی کسی رو که بهترین باشه پیدا نتونه بکنه

دوستی دارم که دنبال یک مرجع تقلید می گرده

بهش معرفی کردم چند نفر رو و حتی

از اینترنت اطلاعاتی هم بهش دادم

ولی می گه اینا همش از خودشون تعریف می کنند

یا از هر کدوم یه ایراد می گیره

از طرفی هم مونده چی کار کنه تا

یک مرجع تقلید خوب که با اون بیشتر سازگار باشه پیدا کنه

سوال  parastar:
پس چرا من و امثال من به خدایی که اینقدر حکیم است و به چیزی کمتر از صلاح بنده اش راضی نیست توکل نمیکنیم؟
جواب:
توكل از مادة‌وكالت به معناي سپردن كارها به خدا و اعتماد بر لطف او است. در حديثي رسول اكرم(ص) از جبرئيل سؤال فرمود: توكل بر خداوند بزرگ چيست؟ گفت: حقيقت توكل علم و آگاهي به اين است كه مخلوق نمي تواند زياني برساند و نه سودي و نه چيزي ببخشد و نه از او باز دارد و مأيوس شدن از كمك مردم است. هنگامي كه بنده خدا چنين باشد جز برابر خدا عملي انجام نمي دهد و اميد و ترسي جز به خدا ندارد و به هيچ كس جز خدا دل نمي بندد اين است حقيقت توكل! براي رسيدن به اين مقام، بايد معرفت به خداوند را تقويت كرد. كسي كه باور كند همة امور تحت قدرت لايزال الهي قرار دارد و موحد واقعي باشد تنها دل به او مي بندد و خودش را به او مي سپارد. يعني در خصوص سؤال شما ، مشكل اصلي عدم شناخت خداي مهربان و عدم معرفت به او است . وقتي انسان بداند همه كاره ي اين عالم خدا است ، او همه چيز را مي داند و قادر است همه كاري انجام دهد آنگاه ديگر به اين و آن متوسل نخواهيم شد و توكا و اعتمادمان فقط به پروردگار عالم خواهد بود . توكل ميوة شجرة توحيد افعالي است. از اين رو امام علي(ع) مي فرمايد: "توكّل زاييدة قوت و يقين است".[غررالحكم، ج 1، ص 184] حضرت امام در بيان اركان توكل مي‌فرمايد: "اركان توكل چند چيز است: يكي آنكه حق تعالي عالم به احتياج عباد است؛ يكي آنكه قدرت دارد به رفع احتياجات؛ يكي آنكه بخل در ذات مقدسش نيست؛ يكي آنكه رحمت و شفقت بر بندگان دارد؛ پس لازم است توكل كردن بر عالم قادر غير بخيل رحيم بر بندگان، زيرا كه قائم به مصالح آنها مي‌شود و نگذارد از آنها فوت شود مصلحتي، گرچه خود آنها تميز ندهند مصالح را ازمفاسد" (شرح چهل حديث، حضرت امام خميني ص 216) و از حضرت موسي بن جعفر(عليه السلام) نقل نموده: توكل مقامي است كه رضا را هم در خودش دارد. و تحقق حقيقت توكل در اين است كه به حوادث و ماجراهايي كه خداوند پيش مي‌آورد، راضي باشد در اين صورت است كه مي‌داند اين حوادث براي تربيت او است و خداوند بهترين‌ها را براي تربيت او پيش مي‌آورد. ممكن است غم و مصيبت يا تنگ دستي و گشادگي باشد. در اين صورت است كه مي‌تواند ادعا كند كه به خداوند تكيه كرده و بر او توكل نموده است. البته بايد توجه داشت كه اركان توكل در مراتب مختلفي تحقق پيدا مي‌كند. مثلاً رضا داراي مراتبي است يكي اين است كه شخص راضي باشد به اينكه بنده او باشد. ديگر اينكه به تكاليفي كه خداوند براي انسان پيش مي‌آورد راضي باشد. راضي بودن به حوادث و ناگواريهايي است كه در زندگي براي او پيش مي‌آيد و راضي بودن در مقام بالاتر به اين است كه اصلاً اراده‌اي جز ارادة او نداشته باشد و خواست و خواهشي جز خواست خداوند نداشته باشد و لذا توكل هم مناسب با مقامات سالكين، در مراتب مختلف معنا پيدا مي‌كند. كسي كه در اين حد از توكل باشد، انسان پولادين و آهنيني مي‌شود كه در حوادث از هيچ چيز نمي‌هراسد. پادشاهي و گدايي بر ما يكسان است كه بدين در، همه را پشت عبادت خم از اوست در حقيقت غنا و برخورداري از حمايت رب العالمين، با بنده كاري مي‌كند كه در مقابل همه چيز مي‌ايستد و بي نيازي و غناي از مخلوقين و آرامش و امنيت را براي او فراهم مي‌كند.

ایکس من عزیز ممنون

سوالم اینه :

اگر کسی نتونه برای خودش مرجع تقلید پیدا کنه

باید چی کار کنه ؟ یعنی کسی رو که بهترین باشه پیدا نتونه بکنه

دوستی دارم که دنبال یک مرجع تقلید می گرده

بهش معرفی کردم چند نفر رو و حتی

از اینترنت اطلاعاتی هم بهش دادم

ولی می گه اینا همش از خودشون تعریف می کنند

یا از هر کدوم یه ایراد می گیره

از طرفی هم مونده چی کار کنه تا

یک مرجع تقلید خوب که با اون بیشتر سازگار باشه پیدا کنه

جواب سوالتون را به محض دريافت كردن قرار ميدم

ایکس من عزیز ممنون

سوالم اینه :

اگر کسی نتونه برای خودش مرجع تقلید پیدا کنه

باید چی کار کنه ؟ یعنی کسی رو که بهترین باشه پیدا نتونه بکنه

دوستی دارم که دنبال یک مرجع تقلید می گرده

بهش معرفی کردم چند نفر رو و حتی

از اینترنت اطلاعاتی هم بهش دادم

ولی می گه اینا همش از خودشون تعریف می کنند

یا از هر کدوم یه ایراد می گیره

از طرفی هم مونده چی کار کنه تا

یک مرجع تقلید خوب که با اون بیشتر سازگار باشه پیدا کنه

اگر کسي مرجع تقليدش را به وسيله يکي از راه هاي زير انتخاب کند و تقليد نمايد، تقليدش درست است . راه هاي شناختن مرجع تقليد اعلم: اول آن كه خود انسان يقين كند، مثل آن كه از اهل علم باشد و بتواند مجتهد و اعلم را بشناسد،. دوم آن كه دو نفر عالم عادل كه مى توانند مجتهد و اعلم را تشخيص دهند، مجتهد يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند، به شرط آن كه دو نفر عالم عادل ديگر با گفته آنان مخالفت ننمايند. سوم آن كه عده‌اى از اهل علم كه مى توانند مجتهد و اعلم را تشخيص دهند، و از گفته آنان اطمينان پيدا مى شود، مجتهد يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند. اگر شناختن اعلم مشكل باشد، بايد از كسى تقليد كنيد كه گمان به اعلم بودن او داريد، بلكه اگر احتمال ضعيفى هم بدهيد كه كسى اعلم است و بدانيد ديگرى از او اعلم نيست، بنابر احتياط واجب بايد از او تقليد نمائيد. اگر چند نفر در نظرشما اعلم از ديگران و با يكديگر مساوى باشند، بايد از يكى از آنان تقليد كنيد.

متشکر میشم از xman عزیز اگه در رابطه با مطلقیت وجود بعد روحانی یا به تعبیری اثبات واجب الوجود بودن روح برای ما توضیح بدن  و خیلی ممنون میشم اگه در رابطه با بی زمانی و عدم برای ما توضیح بدن با توجه به این نکته که بیزمانی یعنی زمان=0 کار=0 حرکت=0 ارتعاش ذرات زیر اتمی و کوانتومی=0 و... البته بیشتر جنبه اعتقادی داره این سوالها و چون برای پرسیدن سوال اصلی خودم بهتر دونستم بستر سازی کنم و همچنین راهنمایی برای مطالعه منابع مربوطه ( البته اگه پیدا بشه ) تا پاسخ قانع کننده ای دریافت کنم/ با تشکر

متشکر میشم از xman عزیز اگه در رابطه با مطلقیت وجود بعد روحانی یا به تعبیری اثبات واجب الوجود بودن روح برای ما توضیح بدن 

روح واجب الوجود نیست، بلکه ممکن الوجود است. روح هم مخلوقی از مخلوقات خداوند است که روزی نبوده و خلق شده و سرانجام محکوم به زوال و نابودی است. منتهی به علت تجرّد وجودی، خصوصیات و ویژگی های موجودات مادی در آن نیست. ماده در حصار زمان و مکان بوده و از خصوصیات جرم و وزن و ترکیب و غیره برخودار است ولی برای روح که مجرد از عالم ماده است، این خصوصیات وجود ندارد، ولی هم موجودات مادی و هم روح که از عالم مجردات می باشد ممکن الوجودند و امکان وجود یا عدم وجود در آن ها برابر است، یعنی هم می توانند موجود باشند و هم نباشند، برای به وجود آمدن نیاز به مرحّج دارند که آنان را از مرز عدم به عالم وجود بیاورد و آن مرحّج خداوند است. اما خداوند، واجب الوجود است و نیاز به مرحج ندارد، زیرا وجود محض است و در معرض زوال و نابودی قرار نمی گیرد، از ازل بوده و ابدی خواهد بود. اما در اثبات اصل وجود روح، قائم بودن و زنده بودن موجودات زنده نظیر انسان و حیوان می باشد. تا زمانی که روح در چیزی دمیده نشده و فعالیتهای حیاتی در آن جلوه گر نیست به آن موجود زنده اطلاق نمی شود و زمانی که ارتباط و مدیریت روح بر جسم قطع شود دیگر به آن موجود زنده گفته نمی شود. در مورد اثبات مجرد و غیر مادی بودن روح دلایل متعددی وجود دارد، از قبیل رویاهای صادقه، ثبات شخصیت انسان در طول زندگی و عدم انطباق بزرگ بر کوچک و غیره. درباره مسئله روح، تجرّد و غیرمادی بودن آن کتاب های زیادی موجود است که می توانید به آن ها مراجعه کنید و ذیلاً به اسامی بعضی از آن ها می پردازیم. 1.کتاب اصول فلسفه و روش رئالیسم از علامه طباطبائی 2. معادشناسی استاد علامه حسینی تهرانی 3. کلم الطیب در تقریر عقاید اسلامی 4. حیات و زندگی اخروی از استاد علامه شهید مطهری 5. پیام قرآن از آیت ا... مکارم شیرازی، مجلدی که مربوط به معاد و روح است. 6. معاد از حسین ربانی میانجی 7. معان انسان و جهان، آیت ا... سبحانی 8. معاد از حجه الاسلام قرائتی 9. مبدأ و معاد از استاد جواد آملی.

فرهاد جان قسمت دوم سوالت را درست متوجه نشدم لطفا يه توضيح ديگه بگذاريد

خیلی ممنون از xman عزیز به دلیل تعقیب سوال بنده
اما برای اینکه بحث ادامه داشته باشه و همونطور که گفتم زمینه برای بیان
سوال اصلی اماده بشه چند نکته رو ذکر میکنم که ممنون میشم پیگیری کنید
البته اینو بگم که از منظر جهان بینی الاهی بحث رو پیگیری میکنم و جهان بینی
ماتریالیستی رو که خودش در رسیدن به ثبات اعتقادی خیلی موثره و ایجاد شک
میکنه رو فعلا مسکوت میذاریم :

در ابتدا : ایا ممکن الوجود بودن روح به تعبیر اورده شما و زوال پذیری اون واجب الوجود
و حقیقت مطلق بودن و هستن خداوند رو زیر سوال نمیبر ه به این دلیل که طبق نص
صریح قران : "ما از روح خویش در کالبد انسان دمیدیم." پس روح انسان نه اینکه جزیی از
روح خداوند باشه که ذات خدایی داره و به تعبیر شما با زوال پذیری اون وجود مطلق خداوند
زیر سوال نمیره ایا 
وجود از عدم افریده نمیشه و چیزی که وجود داره عدم پذیر نیست.چرا که ممکنه در مقطعی
از زمان یا زمان و مکان حاضر نباشه ولی در زمان دیگر یا زمان و مکان دیگر حضور پیدا کنه
که صراحت و درستی این گفته در " معاد روحانی و جسمانی " تشریح شده.

اینکه هر وجودی افریننده ای داره و افریننده کل خداوند است و خلق چیزی که ماهیت وجودی
پیدا میکنه دلیل به افریده شدن و افریدن موجود توسط خداوند صرفا از " عدم " نیست

نکته قابل تامل : عدم در لغت به معنی وجود نداشتن هست و بسط این کلمه در مفهوم
بی ربط و غیر قابل پذیرش هست نه ناممکن یا خارج از تصور بودن عدم

پذیرش عدم " که البته احمقانه است " به معنی پذیرش عدم وجود زمان یا بهتر بگم
تصور حالت بی زمانی است و بی زمانی حالتی ایجاد میکنه که حرکت در اون برابر صفر
است و بیحرکتی یعنی عدم انجام کار/ منظور اینه که تصور بی زمانی ناممکنه چون همه
چیز ثابت میمونه / اینجا البته مجالی برای بحث گسترده تر و اثبات نیست و ذکر مطلب
فوق در جهت تشریح کلمه " عدم " بود / و از طرف شما منتظر جواب اگه لطف کنید

متشکر از ذکر منابع و اوردن نام اندیشمندان فوق که اگه حمل بر ریا نشه علاوه بر منابع
فوق منابع دیگری هم از انها مطالعه کردم بنا به مقتضیات سوال پیچیده و دغدغه موجود
در ذهنم
البته جسارتا کتاب اصول فلسفه و روش رئالیسم اثر گرانقدر معلم شهید استاد مطهری
است.
                                                                                  با تشکر فراوان/ طالب معرفت : فرهاد

در ابتدا : ایا ممکن الوجود بودن روح به تعبیر اورده شما و زوال پذیری اون واجب الوجود
و حقیقت مطلق بودن و هستن خداوند رو زیر سوال نمیبر ه به این دلیل که طبق نص
صریح قران : "ما از روح خویش در کالبد انسان دمیدیم." پس روح انسان نه اینکه جزیی از
روح خداوند باشه که ذات خدایی داره و به تعبیر شما با زوال پذیری اون وجود مطلق خداوند
زیر سوال نمیره ایا 

اين قسمت به عنوان سوال مجدد براي پاسخ گويي ارسال شد منتظر پاسخ باشيد

اين قسمت به عنوان سوال مجدد براي پاسخ گويي ارسال شد منتظر پاسخ باشيد

و اگه لطف کنید قسمت دیگه سوال هم اینه : یه توضیح قانع کننده در باره
" ماهیت عدم " اینکه اصلا عدم رو که ذاتا به معنای" نیستیه " و لاموجود بودن و با توجه
به اینکه ماهیت چیزی رو که " اصلا " و " ابدا " به معنای لاموجود و " نبودنه " چطور میشه
تشریح کرد
عدم؟