[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  گــــفــــتــــگــــو آزاد (مدير: elena)   *** معرفی اساتید گمنام هنر ایران ***

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

سلام بچه ها

هدف من همونطور که از عنوان تاپیک مشخصه معرفی برترین های هنر (فرقی نمی کنه چه هنری، موسیقی، کتاب یا نویسندگی، شعرا و......) هستش

که توی این تاپیک معرفی بشن و بچه ها با اون ها آشنا بشن.

[بهتره اولیش رو خودت بذاری]

سلام بچه ها

هدف من همونطور که از عنوان تاپیک مشخصه معرفی برترین های هنر (فرقی نمی کنه چه هنری، موسیقی، کتاب یا نویسندگی، شعرا و......) هستش

که توی این تاپیک معرفی بشن و بچه ها با اون ها آشنا بشن.

بخاطر اینکه تاپیکت همین اول از موضوع پرت نشه، اون 2 پست رو حذف کردم

احتمالا وقتی این تاپیک رو ایجاد کردی شخص یا اشخاص خاصی رو در نظر داشتی، بهتره اولیش رو خودت بذاری

[بهتره اولیش رو خودت بذاری]

بخاطر اینکه تاپیکت همین اول از موضوع پرت نشه، اون 2 پست رو حذف کردم

احتمالا وقتی این تاپیک رو ایجاد کردی شخص یا اشخاص خاصی رو در نظر داشتی، بهتره اولیش رو خودت بذاری

چشم. حتماً این کار رو می کنم فقط اینو دیر دیدم و الان فرصتم خیییییییییلی کمه برای این کار

اما حتماً انجام میدم. 

[زندگینامه:]

می خوام از معرفی دکتر سنگری شروع کنم از اساتید ادبیات که نویسنده قابلی هم هستن خصوصا در ادبیات عاشورایی:

زندگینامه:                  شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .
         
سنگري اول آبان 1333 در شوش متولد شد. وي فارغ‌التحصيل دكتراي زبان و ادبيات فارسي از دانشگاه تهران مي‌باشد. رويكرد وي به شعر به زمان تحصيل

 در كلاس چهارم ابتدايي باز مي‌گردد. شعرهاي دكتر سنگري تاكنون به صورت پراكنده در برخي از نشريات چاپ شده است. او تا به امروز در بسياري از

همايشهاي سراسري شعر دفاع مقدس و شبهاي شعر دفاع و مقاومت حضور داشته و در جلسات متعدد آن به نقد و بررسي شعر دفاع مقدس و ادبيات

پايداري پرداخته است. كتاب «بررسي ادبيات منظوم دفاع مقدس» اين نويسنده كه در سه جلد نوشته شده به عنوان برترين كتاب سال دفاع مقدس

شناخته شده است. گفتني است سنگري در حال حاضر ساكن تهران است و ضمن تدريس در دانشگاهها، سردبير مجله رشد زبان و ادبيات فارسي و

مجله تربيت مي‌باشد و با سازمان پژوهش و تأليف كتب درسي هم همكاري دارد.

آثار زیادی از دکتر سنگری به چاپ رسیده اما من مختصری از اون هارو براتون میذارم:

 
 راز رشید (مجموعه شعر عاشورایی)
 
 در آفاق تربیت

گلبرگ ها + تافا (خودم این کتاب رو دارم وواقعا بی نظیره)

...

[آثار دیگر:]

آثار دیگر:

 
* پرسه در سایه ی خورشید (تأملاتی در مقوله های ادب معاصر)

* آینه داران آفتاب

* چهل روز عاشقانه

* پیوند دو فرهنگ، فرهنگ عاشورا و دفاع مقدس
 
* نثر شاعرانه (تحلیل و بررسی نثر و قطعه ی ادبی)

* سیب و عطش "نثر عاشورایی"

* روایت عطش و آتش "نثر عاشورایی"

* عاشورانگاران: پژوهش و تحقیقی در منابع، مقاتل و ماخذ عاشورایی

و..........

آثار ایشون تعدادشون زیاده و همه رو نمیشه اینجا آورد. هم در میراستاری هم در مقدمه و هم در تألیفِ اون آثار.

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

فقط یه نکته رو باید بگم که منظورِ من از گمنام این نیست که این اشخاص رو هیچ کس نمیشناسه بلکه منظورم اینه که کسانی رو نام ببرم که شاید

اکثریت با اونها آشنا نیستن و برای آشنایی بیشتر مطالبی (که سعی میکنم خیلی طولانی نباشه) رو اینجا قرار میدم

نه کسانی مثل ادیسون یا گراهام بل یا ناپلئون و یا اشخاصی که برای بیشترمون آشنا تر هستند.

اگر دوستان نسبت به این تاپیک علاقه مند باشن بازم ادامه میدم. از آنارایا، النا و جرج هم بابت توجهشون متشکرم. 

[دوستان ساده دلیم همتون رو دوست دارم]

شالیزه جون

نفر دوم رو معرفی نمی کنی ؟ 

[استاد محیط طباطبائی:]

استاد محیط طباطبائی:


«محیط طباطبائی» مردی بود خودآموخته که هیچ استادی بر او منت نداشت. شاید بتوان گفت که او آخرین شخصیت از پژوهشگران

و نویسندگان بزرگ ما بود که با شیوه‌ی سنتی شرقی بار آمده بود.

او بدون این‌که در محضر استادی درس خوانده باشد، در سایه‌ی هوش سرشار و حافظه‌ی نیرومند و عشق به آموختن و پژوهش

 به مقام والایی که داشت رسیده بود.

«سید محمد طباطبائی» در 26 خردادماه 1281 خورشیدی در «زواره» در شمال شرقی اصفهان به جهان آمد. در مکتب‌خانه‌ی همان شهر

تحصیل کرد، همانجا به مدرسه رفت و در مدرسه‌ی کاسه‌گران اصفهان، زبان فرانسه را آموخت سپس به زادگاه خود «زواره» بازگشت و

در مدرسه‌ی ابتدایی آن‌جا به تدریس مشغول شد.

در سال 1302 به تهران رفت و از مدرسه‌ی «دارالفنون» دیپلم ادبی دریافت کرد. در ادامه، به مدرسه‌ی حقوق وارد شد و سه سال بعد

نیز به خدمت وزارت معارف درآمد و جهت تدریس و پذیرفتن شغل ریاست دبیرستان به خوزستان رفت. سه سال در آنجا ماند و پس از آن

به تهران برگشت و در «دارالفنون» به تدریس پرداخت. مدتی نیز در دانشکده‌ی افسری، تاریخ و جغرافیا درس می‌داد.

«سید محمد طباطبائی» پس از شرکت در کنگره‌ی هزاره‌ی «فردوسی» در سال 1313خورشیدی و پس از ایراد خطابه‌ای عمیق و پر محتوا با

عنوان «عقیده‌ی دینی فردوسی» توانست توانایی علمی ـ پژوهشی خود را به نمایش بگذارد و پس از آن، نزد دانشمندان ایرانی و

خارجی به‌عنوان پژوهشگری ژرف‌اندیش و توانا، احترام بسیار کسب کرد.

نامش «سید محمد طباطبائی» بود اما از سال‌های جوانی که شعر می‌سرود، تخلص «محیط» را برگزیده بود. بیشتر ساعات زندگی

 او در کتابخانه می‌گذشت.

[آثار و تألیفات:]

آثار و تألیفات:

 
محیط طباطبایی در طی بیش از هفتاد سال تحقیق و فعالیت مطبوعاتی، متجاوز از 2500 مقاله در بیش از 55 روزنامه و مجله

نگاشت و برای سی جلد کتاب، مقدمه نوشت. وی نوزده جلد کتاب تألیف کرد و هشتصد سخنرانی علمی، ادبی، تاریخی و فرهنگی

در رادیو تلویزیون، کنگره های علمی، محافل و مجالس ادبی و اجتماعی ایراد کرد و در مدارس گوناگون ـ مدارس عالی و برخی

دانشگاه ها ـ حدود شش هزار شاگرد تربیت کرد و حدود بیست هزار شعر از خودش به یادگار گذاشت.

اگرچه محیط هر آن چه یاد گرفته، به صورت خودجوش بوده و تحصیلات رسمی اندکی داشته است، اما تمامی آثارش آکنده از تحقیق

 و ابتکار می باشد که از احاطه وسیع او به علوم و معارف گوناگون، حافظه ای قوی، همتی بالا، کاوشی صادقانه و کوششی

خالصانه حکایت دارد.

برخی از آثار مستقل محیط ـ اعم از چاپ شده و یا آماده چاپ ـ عبارتنداز:

1.جغرافیای نو در دو مجلد 2.نقش سید جمال الدین اسدآبادی در بیداری مشرق زمین 3.دادگستری در ایران

 4.آن چه باید درباره حافظ دانست. 5.فردوسی و شاهنامه. 7.خیّام یا خیّامی. 8.تصحیح و مقدمه دیوان حافظ.

 9.تصحیح و مقدمه گلستان سعدی. 10.تصحیح و مقدمه دیوان مجمرزواره ای. 11.دانش و دانشوران.

12.نادرشاه افشار. 13.تاریخ تحلیلی مطبوعات ایران. 14.تاریخچه اعزام محصّل به اروپا. 15.تطوّر حکومت در ایران بعد از اسلام.

 16.تاگور، شاعر و فیلسوف هندی. 17.فرهنگ اسلامی. 18.تاریخ بابیه (نقطة الکاف). 19.تاریخچه دارالفنون.

 20.شرح حال محمد زکریای رازی. 21.مسلمانان فلسطین. 22.دیوان اشعار.

[استاد «محیط طباطبائی» و کار در رادیو:]

استاد «محیط طباطبائی» و کار در رادیو:

کسانی که دهه‌ی 1330 خورشیدی را به یاد می‌آورند حتماً برنامه‌های رادیویی «مرزهای دانش» را هم شنیده‌اند.

 استاد «محیط طباطبایی» در سال 1337خورشیدی، سرپرستی برنامه‌ها‌ی «مرزهای دانش» رادیو ایران را به‌عهده گرفت و خود نیز

در آن برنامه‌ها‌ سخنرانی می‌کرد. هنوز هم دوستداران فرهنگ، ادب و تاریخ، آن گفتارها را به خاطر دارند.«محیط طباطبائی» در آن

 برنامه‌ها از استادان و دانشمندان و پژوهشگران دعوت می‌کرد که در باره‌ی موضوعی ویژه، سخنرانی کنند. این مسؤلیت 31 سال

تداوم یافت. در سال‌های پایانی مسؤلیتش، خود استاد، سخنران بیشتر برنامه‌ها بود.

سخنرانی‌های مورد نظر، در سراسر ایران، با زبانی ساده، روان و شیرین پخش می‌شد. این برنامه‌ها در آشناساختن طبقات

 گوناگون مردم ایران و مردم فارسی زبان سرزمین‌های همسایه با فرهنگ دیرینه سال خود نقش بسزایی داشت.

صورت‌پسندان، سیرت او را ندیدنداز راست:دکتر محمد‌امین ریاحی ـ استاد محیط طباطبائی ـ دکنر ضیاءالدین سجادی ـ

دکتر جواد مشکور ـ دکتر منوچهر ستوده و دکتر ایرج افشار جای دریغ و درد است که انسانی توانا و فرهیخته، با سرمایه‌ای از

خرد و دانش نتواند از مواهب مادی زندگی بهره‌ی چندانی ببرد. صورت‌پسندان و متظاهران، سیرت انسانی و ارزشمند

 او را ندیدند و قدرش را ندانستند.

استاد «محیط طباطبائی» تمام عمر خود را در خیابان شهدا (ژاله‌ی سابق) در یک خانه‌ی دویست متری و با نهایت عزت و مناعت

 طبع زندگی کرد.استاد «انجوی شیرازی» می‌نویسد:

«خوب به یاد دارم که دوستی به نام «محمدباقر رفیعی»که از ارادتمندان استاد بود، زمستان که می‌شد با آن کمیابی نفت،

 نگران سلامتی استاد «محیط» بود که مبادا نفت نداشته باشد. او از این‌سو و آن‌سو حلب‌های نفت تهیه می‌کرد و به منزل استاد

می‌برد. دردناک و غیر منصفانه است که زندگی این شخصیت ادبی را با افرادی مقایسه کنیم که «هِر» را از «بِر» تشخیص نمی‌دادند

 و از بسیاری مواهب مادی و رفاه اجتماعی برخوردار بودند.»

«استاد محیط طباطبائی» بیش از 60 سال قلم زد و بیش از دوهزار مقاله نوشت، نوشته‌های او همیشه مورد علاقه‌ی خوانندگان بود.

سرانجام این بحر دانش، ادب و تحقیق در ظهر روز سه شنبه 27 مرداد 1371 ش. به سرای باقی شتافت و پیکرش پس از تشییع در شهرستان ری و در محوطه

 برج طغرل به خاک سپرده شد.

[دکتر «عباس زریاب خوئی» خاطره‌ای را بدین شرح از او نقل می‌کند:]

دکتر «عباس زریاب خوئی» خاطره‌ای را بدین شرح از او نقل می‌کند:

«من با مرحوم «محیط طباطبائی» در سال 1325 خورشیدی، سالی که به کتابخانه‌ی مجلس شورای ملی راه یافتم، آشنا شدم.

 این آشنایی ما از نزدیک صورت گرفته بود اما مدت‌ها بود که او را دورادور، از راه مقالات متعدد ادبی و تاریخیش می‌شناختم.

محیط کتابخانه‌ی مجلس شورای ملی در آن زمان، محیطی معنوی و باصفا بود.

اتاق کارمندان کتابخانه که اتاقی وسیع بود مستقیماً به اتاق یا سالن زیبا و باشکوه مطالعه مربوط می‌شد. مراجعه‌کنندگان عادی

 به سالن مطالعه می‌رفتند و برگه‌های کتاب‌های چاپی را بررسی می‌کردند و کتاب درخواستی خود را از کتابداران می‌خواستند اما

مراجعه‌کنندگانی که افراد دانشمند و برجسته‌ی کشور بودند در اتاق کارمندان می‌نشستند و از ایشان با چایی و گاهی قلیان پذیرایی می‌شد.

این افراد بیشتر برای کتاب‌های خطی نفیس به کتابخانه می‌آمدند.آقایان «فروزانفر»، «جلال همائی»، «ذبیح‌ بهروز»، «پورداود»، «محیط طباطبائی»

و «اقبال آشتیانی» از مراجعه‌کنندگان دائمی کتابخانه بودند. در این میان «محیط طباطبائی»، «ذبیح بهروز» و «همائی» بیشتر از دیگران مراجعه

می‌کردند. در آنجا بحث‌های مهمی در باب ادب و فرهنگ وتاریخ درمی‌گرفت که برای مبتدیانی مانند من بسیار مفید بود.

حافظه‌ی نیرومند او مخزنی بود آکنده از معلومات و اطلاعات بسیار وسیع و گرانبها در تاریخ، ادب و فرهنگ ایران و اقوام مجاور.

 اطلاعات او در مورد تاریخ قاجار و نیز رویدادهای زمان معاصر، شرح حال رجال سیاسی و ادبی، سوابق اخلاقی، اجتماعی و

سیاسی آنان بسیار چشمگیر بود. این‌گونه اطلاعات در باره‌ی رجال معاصر و قریب به زمان ما در آن دوران، در کمتر کتاب یا

مجموعه‌ای دیده می‌شد و یا اصلاً دیده نمی‌شد. جوانانی مانند ما، رجال زمان خود را به‌درستی نمی‌شناختند»

در کتابخانه‌های شهر هم معمولاً با بزرگان دیگری چون مرحوم «ملک‌الشعرای بهار»، «رشید یاسمی»، «احمد بهمنیار» و

استاد «همایی» می‌نشست و صحبت می‌کرد.

این آسان نیست که یک نفر بیش از هفتاد سال غرق در مطالعه و تحقیق باشد. استاد «محیط» بیش از هزار رساله و

مقاله‌ی علمی، ادبی، انتقادی و تحقیقی دارد. در ده‌ها کنفرانس و سمینار و کنگره‌ی علمی و تحقیقی، در خارج و داخل

شرکت کرده بود. انتشار مقالات تحقیقی او در مجله‌ی «ارمغان»، «مهر» و «تعلیم و تربیت»، استاد محیط را، پژوهشگری پُرمایه،

 جامع و شایسته‌ی نام خویش نشان داد.

**************************************************

« استاد «محیط طباطبائی» خود، تاریخ زنده و پویای یک قرن بود. تاریخ یکی دو قرن قبل از خود را نیز با مطالعه‌ی مستمر، با کنجکاوی

 و موشکافی، از آنِ «خود» کرده بود. در آنچه به تاریخ و ادبیات قرن‌های اخیر ایران مربوط می‌شد قول او راهگشا بود.»

«دکتر عبدالحسین زرین‌کوب»