[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  ادبـــی - مــذهــبــی   متن اهنگ مورد علاقه ات رو بنويس

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

"سرابه رد پای تو".........................
سرابه رد پای تو کجای جاده پیدا شد
 کجا دستاتو گم کردم که پایان من اینجا شد
 کجای قصه خوابیدی که من تو گریه بیدارم
 که هرشب هرم دستاتو به آغوشم بدهـکارم
 تو با دلتنگیای من تو با این جاده همدستی
تظاهر کن ازم دوری تظاهر میکنم هستی
 تو آهنگ سکوت تو به دنبال یه تسکینم
 صدایی تو جهانم نیست فقط تصویر می بینم
 یه حسی از تو در من هست که میدونم تورو دارم
 واسه برگشتنت هرشب درارو باز میذارم
............................
"روزبه بمانی"
"داریوش"

[ترانه اي زيبا از داريوش كه واقعاً با شنيدنش هميشه يك حس تازه اي در وجودم بوجود مي آد .]

  ترانه اي زيبا از داريوش كه واقعاً با شنيدنش هميشه يك حس تازه اي در وجودم  بوجود مي آد .


عشق

عشق به شكل پرواز پرنده است ..... عشق خواب يه آهوي رمنده است
من زائري تشنه زير باران ...... عشق چشمه آبي تلخ وكشنده است
من مي ميرم از اين آب مسموم    اما اونكه مرده از عشق تا قيامت هر لحظه زنده است
من مي ميرم از اين آب مسموم ......مرگ عاشق عين بودن  اوج پرواز به پرنده است
 تو كه معناي عشقي به من معنا بده اي يار    ...............   دروغ اين صدارو به گور قصه ها بسپار   ..... صدا كن اسممو از عمق شب از نقب ديوار
براي زنده بودن دليل آخرينم باش........... منم من بذر فرياد ، خاك خوب سرزمينم باش .....  طلوع صادق عصيان من بيداري ام باش
عشق گذشتن از مرز وجوده ............ مرگ آغاز راه قصه بوده
من راهي شدم نگو كه زوده ..... اون كسي كه سرسپرده مثل ما عاشق نبوده
من راهي شدم نگو كه زوده   ........ اما اون كه عاشقونه جون سپرده هرگز نمرده 

منزل به منزل
به دنبال توام منزل به منزل
پريشان ميروم ساحل به ساحل
به خوابت ديده ام رويا به رويا
به يادت بوده ام فردا به فردا
پس از تو روح سرگردان موجم
هنوزم تشنه ام دريا به دريا
تو را تنهاي تنها ميشناسم
تو را هر جاي دنيا ميشناسم

به دنبال توام منزل به منزل
پريشان ميروم ساحل به ساحل
به خوابت ديده ام رويا به رويا
به يادت بوده ام فردا به فردا

در به در دربه در تو بي تو و هم سفر تو
هر چه گفتم تا به امروز از تصدق سر تو
از همين روز تا به فردا حتي تا آخر دنيا
هر چه هستم يا که باشم از تو ام تنهاي تنها
خاکم و خاک در تو سايه ي پشت سر تو
همه ي زندگي من يک غزل از دفتر تو

به دنبال توام منزل به منزل
پريشان ميروم ساحل به ساحل
به خوابت ديده ام رويا به رويا
به يادت بوده ام فردا به فردا
پس از تو روح سرگردان موجم
هنوزم تشنه ام دريا به دريا
تو را تنهاي تنها ميشناسم
تو را هر جاي دنيا ميشناسم

به دنبال توام منزل به منزل
پريشان ميروم ساحل به ساحل
به خوابت ديده ام رويا به رويا
به يادت بوده ام فردا به فردا

 

زبانم را نمی فهمی
زبانم را نمي فهمي
تو خطم را نمي خواني
چنان بيگانه اي حتي
که نامم را نمي داني
تو آنقدر گيج و گنگي
در پليدي هاي اين غربت
که بيداري و قلب عاشق ما را نمي بيني
دل تو رفته در خواب و
خيالت مست اين رويا
سراسيمه رهايي در پي
پس کوچه هاي سرد اين دنيا
نگاه خسته ي ما را نمي بيني
شتاب ثانيه ها را نمي بيني
اميد و آرزوهاي ز هم بگسسته ي فرداي دنيا را نمي بيني
من از بيگانگي هاي عجيب و پوچ اين ملت ندارم انتظاري
از اين ماتم که همچون من تو هم
غربت نشيني و زبانم را نمي فهمي
چنان بيگانه اي حتي
که نامم را نمي داني

با تو
با تو اين تن شکسته
داره کم کم جون ميگيره
آخرين ذرات موندن
توی رگهام نمیمیره


با تو انگار تو بهشتم
با تو پرسعادتم من
ديگه از مرگ نميترسم
عاشق شهامتم من

اگه رو حصير بشينم
اگه هيچ نداشته باشم
با تو من مالک دنيام
با تو در نهايتم من

با تو انگار تو بهشتم
با تو پر سعادتم من
ديگه از مرگ نميترسم
عاشق شهامتم من

با تو شاه ماهي دريا
بي تو مرگ موج تو ساحل
با تو شکل یک حماسه
بي تو يک کلام باطل


بي تو من هيچي نميخوام
از اين عمري که دو روزه
در اتاقم واسه قلبم
پيرهن عزا بدوزه

با تو انگار تو بهشتم
با تو پر سعادتم من
ديگه از مرگ نميترسم
عاشق شهامتم من


با تو انگار تو بهشتم
با تو پر سعادتم من
ديگه از مرگ نميترسم
عاشق شهامتم من
 
   

[غریبِ آشنا...]

شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .

غریبِ آشنا...



 تو از شهر غریبه بی نشونی اومدی
                   تو با اسب سفید مهربونی اومدی

                          تو از دشتای دور و جاده های پر غبار
                                          برای هم صدایی هم زبونی اومدی

 تو از راه میرسی پر از گرد و غبار
                 تموم انتظار میاد همرات بهار

                           چه خوبه دیدنت چه خوبه موندنت
                                           چه خوبه پاک کنم غبارو از تنت

 
                                    غریب ِ آشنا... دوست دارم بیا

                                                             منو همرات ببر به شهر قصه ها


 بگیر دست منو تو اون دستات
          چه خوبه سقفمون یکی باشه با هم

                           بمونم منتظر تا برگردی پیشم
                                               تو زندونم با تو من آزادم
 
 تو از شهر غریبه بی نشونی اومدی
              تو با اسب سفید مهربونی اومدی
                     
                          تو از دشتای دورو جاده های پر غبار
                                      برای هم صدایی هم زبونی اومدی

 تا از راه میرسی پر از گرد و غبار
              تموم انتظار میاد همرات بهار
   
                          چه خوبه دیدنت چه خوبه موندنت
                                        چه خوبه پاک کنم غبارو از تنت


                                       غریب ِ  آشنا... دوست دارم بیا

                                                         میشینم میشمرم روزا و لحظه ها


 تا برگردی بیای بازم اینجا
          چه خوبه سقفمون یکی باشه با هم

                          بمونم منتظر تا برگردی پیشم
                                               تو زندونم با تو من آزادم
 

شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .

شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .
وطن پرنده ی پر در خون
وطن شکفته گله در خون
وطن فلات شهیدو شب
وطن خاکا به سر خون
وطن ترانه ی زندانی
وطن قصیده ی ویرانی
ستاره ها اعدامیان ظلمت
به خاک اگر چه میریزند
سحر دوباره برمیخیزند
بخوان که دوباره بخواند
این عشیره ی زندانی
گل سرود شکستن را
بگو که به خون بسراید
این قبیله ی قربانی
حرف اخر رفتن را
با دشخیمان اگر شکنجه
اگر بند است و شلاق و خنجر
اگر مسلسل و انگشتر
با ما طبار فدای
با ما غرور رهای
به نام اهن وگندم
اینک ترانه ی ازادی
اینک سرودن فردا
امروز ما امروز فریاد
فردای ماروز بزرگ میعاد
بگوکه دوباره میخوانم
با تمامی یارانم
گل سرود شکستن را
بگو که به خون میسرایم
دوباره با دلو جانمحرف اخر رفتن را
بگو به ایران بگو به ایران

[افتاده بر خاک غروبم ، پُر آرزوی بر بادمیروم تو خود مرنجان ،امشب از خاطر و هر یاد*****کفنمو بیارید ،خونی نداره این تن خورده تیغ غم به رگهام ،نفسی نمونده با من داغون داغونم دلم ، منو جواب کرده خدااشکاتو پاک کن چاره نیست ، مسافرم به ناکجا *********گریه نشست و گریه کرد ،تو این شب غم انگیزشبی که دستای این دل ، میرسه به دست پاییزداره پرسه میزنه ، بهت خدا جلو چشام خاموش کن این ترانه رو ، که غم نشسته توصدام*******خدا کریم این دلم ، واسه همه به غیر تونفرین نکن خراب شده ، این سرنوشت رو سر تواین نفس های آخرو ، به آب و آتیش میزنم تا که ببنده رختشو ، این روح مرده از تنم ******وصیتم درد و غمه ، اشکامو پنهون نکنیدبه حال و روزگار من ، خدا رو گریون نکنید این دل خسته غریبه ، خونه خراب و بی پناهببین چی آوردی سرم ،ای سرنوشت رو سیاه]

افتاده بر خاک غروبم ، پُر آرزوی بر باد

میروم تو خود مرنجان ،امشب از خاطر و هر یاد

*****

کفنمو بیارید ،خونی نداره این تن

خورده تیغ غم به رگهام ،نفسی نمونده با من

داغون داغونم دلم ، منو جواب کرده خدا

اشکاتو پاک کن چاره نیست ، مسافرم به ناکجا

*********

گریه نشست و گریه کرد ،تو این شب غم انگیز

شبی که دستای این دل ، میرسه به دست پاییز

داره پرسه میزنه ، بهت خدا جلو چشام

خاموش کن این ترانه رو ، که غم نشسته توصدام

*******

خدا کریم این دلم ، واسه همه به غیر تو

نفرین نکن خراب شده ، این سرنوشت رو سر تو

این نفس های آخرو ، به آب و آتیش میزنم

تا که ببنده رختشو ، این روح مرده از تنم

******

وصیتم درد و غمه ، اشکامو پنهون نکنید

به حال و روزگار من ، خدا رو گریون نکنید

این دل خسته غریبه ، خونه خراب و بی پناه

ببین چی آوردی سرم ،ای سرنوشت رو سیاه

خواهشم اینه بمون و کنسلش کن رفتنو
یا اگه میخواى برى این بار نفرین کن منو

انقدر سرت و پایین نگیر آتیشم نزن
این تو و این تیغ و شاهرگ هرچه قدر میخواى بزن

تیغو بردار دستامو خط خطی کن تلافیه
عمری من زدم به قلبت تو نگفتی کافیه

تو رو بخدا قسم اونطور نگاه نکن به من
لاقل چیزی بگو فحشی بده حرفی بزن

عزیزم دستات نلرزه تیغ اولو بزن
واسه ی  خیانت ها و بی  محلی های من

تیغ دوم و بزن بذار بریزه آبروم
من خیانت کردم اما تو نیاوردی به روم

3 و 4 و 5 و 6 تیغا رو پشت هم بزن
وقت جون دادنم هم وایسا  تو چشمام زل بزن

شاید اون لحظه ببینی اشک چشمای منو
بیا با هم آشنا کن تیغ و رگهای منو

نکنه هنوز مهمم چرا گریه میکنی؟
حالا وقتشه بیای و  منو راحتم کنی


اگه باز منو ببخشی دل بسوزونی برام

با چه رویی زنده باشم از خجالتت درآم؟

بذار  با دستای پر مهرتو رو به قبله شم
اونطوری شاید قیامت باتو رو برو بشم

توی این دنیا نشد ازت نگه داری کنم
شاید اون دنیا بتونم واسه تو کاری کنم

تیغ و  دستت دادم اما عزیزم  یادت نره
درد این سکوت تو از درد تیغم بدتره

نکنه فهمیدی مثل خون تو رگهای منی
که نه میتونی بری نه تیغو راحت میزنی


نکنه میخوای ببخشی نه تورو خدا بزن
اگه بخشیدی عزیزم هی نگا نکن به من

تو که از خونم گذشتی تو که بخشیدی منو
خواهشا پیشم بمون و کنسلش کن رفتنو


                          مجید خراطها

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

در تب وتاب رفتنم                    به فکر راهی شدنم

تو ای همیشه همسفر                 مرا شناختی تو اگر

مرا پس از من بنویس                به هر کس از من بنویس

ای تو هوای هر نفس                 هر نفس از من بنویس

مرا به دنیا بنویس                   همیشه تنها بنویس

زآب و خاک اتش و باد           برای فردا بنویس

تو جان من باش وبگو               به یاد من باش و بگو

میلاد من باش و بگو                جانان من باش و بگو

نفس اگر امان نداد                   روی خوشی  نشان نداد

رفت ودوباره بر نگشت            مرا دوباره جان نداد

دست و زبان من تو باش           نامه رسان من تو باش

حافظه ی تبار من                   نام نشان من تو باش

بگو حکایت مرا                     قصه ی هجرت  مرا

توشه ای از غزل ببخش           راه زیارت مرا

تو جان من باش وبگو             جانان من باش و بگو

  به یاد من باش و بگو            میلاد من باش و بگو

نفس اگر توان نداد                  مرا دوباره جان نداد

به این همیشه نا تمام                زمان اگر  امان نداد

تو جان من باش وبگو             زبان من باش و بگو 

بر سر گل دسته ی عشق          اذان من باش و بگو

بگو که مثل من کسی              به پای عشق سر نداد

ازآن سوی آبی آب                 خبر نشد خبر نداد 

 تو جان من باش وبگو           به یاد من باش و بگو

میلاد من باش و بگو             جانان من باش و بگو

...........................................

"اردلان سر فراز"
"داریوش"

[آسون نشو اي همسفر ،ويرون نشو اي در به درمنو بگير از همهمهمنو به خلوتت ببرمعجزه کن خاتون منتولدي دوباره کنمنو ببر به حادثهشبو پر از شراره کنستاره پرپر مي کني ،اي نازنين گريه نکنپروانه آتش مي زنيتو اين چنين گريه نکنگريه نکن اي شب زدهاي شب نشين گريه نکنگريه نکن گريه نکنخاتون هم گريز منبراي اين در به درِبي سرزمين گريه نکن..اِبی]

آسون نشو اي همسفر ،
ويرون نشو اي در به در
منو بگير از همهمه
منو به خلوتت ببر
معجزه کن خاتون من
تولدي دوباره کن
منو ببر به حادثه
شبو پر از شراره کن
ستاره پرپر مي کني ،
اي نازنين گريه نکن
پروانه آتش مي زني
تو اين چنين گريه نکن
گريه نکن اي شب زده
اي شب نشين گريه نکن
گريه نکن گريه نکن
خاتون هم گريز من
براي اين در به درِ
بي سرزمين گريه نکن
.
.
اِبی

[نخواب ای حسرت سفره گل گندمنباش تو دالونای قصه سردرگمنخواب رو بالش پرهای پروانهکه فریاد تو رو کم دارن این مردم! *]

شما اجازه ديدن اين عکس را نداريد .
لطفا ابتدا در انجمن ثبت نام و يا به انجمن وارد شويد .

نخواب ای حسرت سفره گل گندم
نباش تو دالونای قصه سردرگم
نخواب رو بالش پرهای پروانه
که فریاد تو رو کم دارن این مردم! *

لالا لالا دیگه بسه گل لاله
بهار سرخ امسال مثل هرساله
هنوزم تیر و ترکش قلبو میشناسه
هنوزم شب زیر سرب و چکمه می ناله

نخواب آروم گل بی خار و بی کینه
نمی بینی نشسته گوله تو سینه ؟
آخه بارون که نیست ... رگبار باروته !
سزای عاشقای " کرد " ما اینه؟

نترس از گوله ی دشمن گل لادن
که " عزالدین " و داره سرزمین من !
اجاق گرم سرمای شب سنگر
دلیل تا سپیده رفتن و رفتن

نخواب آروم گل بادوم ناباور
گل دلنازک خسته، گل پر پر
نگو باد ولایت پر پرت کرده
دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر

دوباره قد بکش تا اوج فواره
نگو این ابر بی بارون نمی ذاره
مث " کرد " دلاور نشکن از دشمن
ببین سر می شکنه تا وقتی سر داره

نذاشتن هم صدایی رو بلد باشیم
نذاشتن حتی با همدیگه بد باشیم
کتابای سفیدو دوره می کردیم
که فکر شبکلاهی از نمد باشیم

نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب !
نگو کو تا دوباره بپریم از خواب !
بخون با من نترس از گوله ی دشمن
بیا بیرون بیا بیرون از این مرداب

نگو تقوای ما تسلیم و ایثاره
نگو تقدیر ما صد تا گره داره
به پیغام کلاغای سیاه شک کن
که شب جز تیرگی چیزی نمیاره

نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره
نخواب وقتی که خون از شب سرازیره
بخون وقتی که خوندن معصیت داره
بخون با من بیا تا من نگو دیره !

سکوت شیشه های شب غمی داره
ولی " کرد " تو مشت محکمی داره !!
عزیز جمعه های سرخ آزادی
کلاغ پر بازی با تو عالمی داره ...

[خدا رو چه دیدیشاید با تو باشمشاید با نگاهت ازین غم رها شمخدا رو چه دیدی شاید غصه رد شددلم راه و رسم ِ این عشقُ بلد شدهنوز بیقرارم به یادِ نگاهتنشستم تو بارونبازم چشم براهتخدا رو چه دیدیتو شاید بمونیشاید غصه هامو تو چشمام بخونیخدا رو چه دیدی شاید دل سپردیشاید عشقمونو تو از یاد نبردیهنوز بیقرارم..به یادِ نگاهتنشستم تو بارونبازم چشم براهتتو ترسی نداریاز عشقو جداییمیخوای پر بگیری به سمتِ رهاییبرای ِ تو موندن دلیلی ندارهبرات حرفِ رفتن شده راهِ چارهخدا رو چه دیدیتو شاید بمونیشاید غصه هامو توو چشمام بخونیخدا رو چه دیدیشاید دل سپردیشایدعشقمونو تو از یاد نبردیخدا رو چه دیدیخدا رو چه دیدی (رضا صادقی)]

خدا رو چه دیدی
شاید با تو باشم
شاید با نگاهت ازین غم رها شم
خدا رو چه دیدی
شاید غصه رد شد
دلم راه و رسم ِ این عشقُ بلد شد
هنوز بیقرارم به یادِ نگاهت
نشستم تو بارون
بازم چشم براهت
خدا رو چه دیدی
تو شاید بمونی
شاید غصه هامو تو چشمام بخونی
خدا رو چه دیدی
شاید دل سپردی
شاید عشقمونو تو از یاد نبردی
هنوز بیقرارم..به یادِ نگاهت
نشستم تو بارون
بازم چشم براهت
تو ترسی نداری
از عشقو جدایی
میخوای پر بگیری به سمتِ رهایی
برای ِ تو موندن دلیلی نداره
برات حرفِ رفتن شده راهِ چاره
خدا رو چه دیدی
تو شاید بمونی
شاید غصه هامو توو چشمام بخونی
خدا رو چه دیدی
شاید دل سپردی
شاید
عشقمونو تو از یاد نبردی
خدا رو چه دیدی
خدا رو چه دیدی
                            (رضا صادقی)

ببارید ابرها بر من

که من محتاج بارونم

من اینجا تشنه  در قحطی

نماز عشق میخونم

استاد   شجریان
شعر: حافظ
آلبوم: بیداد       
  منبع:http://www.shajarian.net
 
(جمله اول بیداد)
 
 
یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
 
 
یاران را چه شد
 
 
یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
 
 
 
دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد
 
(جمله دوم بیداد)
 
 
آب حیوان تیره‌گون شد
 
 
آب حیوان تیره‌گون شد خضر فرخ پی کجاست
 
 
کجاست
 
 
 
خون چکید از شاخ گل ابر بهاران را چه شد

 
 
کس نمی‌گوید که یاری داشت حق دوستی
 
 
کس نمی‌گوید که یاری داشت حق دوستی
 
 
 
حق شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد
 
(عشاق)
 
 
لعلی از کان مروت بر نیامد سالهاست
 
 
لعلی از کان مروت بر نیامد سالهاست
 
 
 
تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد
 
 
چه شد
 
 
چه شد
 

 
 
شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار
 
 
 
مهربانی کی سرآمد شهر یاران را چه شد
 
 
مهربانی کی سرآمد شهر یاران را چه شد

 
 
صد هزاران گل شکفت و
 
 
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست
 
 
برنخاست
 
 
 
عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 
چه شد
 
 
چه شد
 
 
عندلیبان را چه پیش آمد
 
 
عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 
عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 
هزاران را چه شد
 
(جمله اول شوشتری)
 
 
گوی توفیق و کرامت در میان افکنده‌اند
 
 
 
کس به میدان در نمی‌آید
 
 
نمی‌آید
 
 
نمی‌آید
 
 
سواران را چه شد
 
 
کس به میدان در نمی‌آید سواران را چه شد
 
 
سواران را چه شد
 

 
 
(جمله دوم شوشتری)
 
 
زهره سازی خوش نمی‌سازد
 
 
خوش نمی‌سازد
 
 
مگر عودش بسوخت
 
 
 
کس ندارد ذوق مستی
 
 
ذوق مستی میگساران را چه شد
 
 
کس ندارد ذوق مستی
 
 
کس ندارد ذوق مستی میگساران را چه شد

 
 
حافظ اسرار الهی کس نمی‌داند خموش
 
 
حافظ
 
 
حافظ اسرار الهی کس نمی‌داند
 
 
کس نمی‌داند خموش
 
 
خموش
 
 
 
از که می‌پرسی
 
 
از که می‌پرسی که دور روزگاران را چه شد
 
 
از که می‌پرسی که دور روزگاران را چه شد
+

[از برت دامن کشان رفتم ای نامهرباناز من آزرده دل کی دگر بینی نشان؟رفتم که رفتم! رفتم که رفتم!از من دیوانه بگذر، بگذر ای جانانه بگذرهر چه بودی، هر چه بودم ناگهانرفتم که رفتم! رفتم که رفتم!شمع بزم دیگران شو، جام دست این و آن شوهر چه بودی، هر چه بودم ناگهانرفتم که رفتم! رفتم که رفتم!بعد ازین، بعد ازین کن فراموشم که رفتمدیگر از دست تو می نمی نوشم که رفتمبا دل زودآشنا گشتم از دامت رهابی وفا، بی وفا، بی وفا! رفتم که رفتم]

از برت دامن کشان رفتم ای نامهربان
از من آزرده دل کی دگر بینی نشان؟
رفتم که رفتم! رفتم که رفتم!

از من دیوانه بگذر، بگذر ای جانانه بگذر
هر چه بودی، هر چه بودم ناگهان
رفتم که رفتم! رفتم که رفتم!

شمع بزم دیگران شو، جام دست این و آن شو
هر چه بودی، هر چه بودم ناگهان
رفتم که رفتم! رفتم که رفتم!

بعد ازین، بعد ازین کن فراموشم که رفتم
دیگر از دست تو می نمی نوشم که رفتم

با دل زودآشنا گشتم از دامت رها
بی وفا، بی وفا، بی وفا! رفتم که رفتم

[گل شوره زار (عارف)]

گل شوره زار (عارف)

وقتی چشات هوای گریه داره
غم تو دلم قد دو صد هزاره
نمی تونم غم تو رو ببینم
شادی برام گل توی شوره زار
شادی برام گل توی شوره زار

بیا بریم به شهر آشنایی
پا بذاریم رو قهر و رو جدایی
ما نباید مثل دو تا غریبه
باز بخونیم آواز بی وفایی
باز بخونیم آواز بی وفایی

نذار دل عاشق من تو حسرتت بمیره
بیا که مرغ آرزو دوباره جون بگیره
تو میدونی تنهاترین تنهای این زمونه
دل منه که روز و شب به عشق تو اسیره
.
.
.
.

تقدیم به دوست گلم که می دونم این ترانه رو دوست داره و باهم خاطره ها داریم با این آهنگ