[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  ادبـــی - مــذهــبــی   متن اهنگ مورد علاقه ات رو بنويس

کفر سر زلف تو ایمان ماست
 درد غم عشق تو درمان ماست

مجلس ما بی تو ندارد فروغ
زانکه رخت شمع شبستان ماست

تا دل عرصه ی چوگان توست
هر دو جهان عرصه ی میدان ماست

زلف سیاه تو در آشفتگی
صورت این جمع پریشان ماست

چون نرسد دست به لعل لبت
خاک درت چشمه ی حیوان ماست

گفت خیال تو که خواجو هنوز
عاشق و سرگشته و حیران ماست

محمد هانجانی (شمس شبستان)

[قسم به عشقمون قسم .. همش برات دلواپسم.. قرار نبود اينجوري شه ..يهو بشي همه ي کس ام .. راستي چي شد چه جوري شد ..اينجوري عاشقت شدم .. شايد ميگم تقصير توست تا کم شه از جرم خودم ...به ملاقات آمدم .. ببين که دل سپرده داري .. چگونه عمري از احساس عشق شدي فراري ..نگاهم کن دلم را عاشقانه هديه کردم ..تو دريا باشو من جويباره عشقو در تو جاري .من از پروانه بودن ها .. من از ديوانه بودن ها ..من از بازي يک شعله ي سوزنده که آتش زده دز دامن پروانه نميترسم .من از هيچ بودن ها . از عشق نداشتن ها .. از بي کسي و خلوت انسانها مي ترسم .. .. راستي چي شد چه جوري شد ..اينجوري عاشقت شدم .. شايد ميگم تقصير توست تا کم شه از جرم خودم ...]

قسم به عشقمون قسم ..
همش برات دلواپسم..
قرار نبود اينجوري شه ..
يهو بشي همه ي کس ام ..
راستي چي شد چه جوري شد ..
اينجوري عاشقت شدم ..
شايد ميگم تقصير توست تا کم شه از جرم خودم ...
به ملاقات آمدم ..
ببين که دل سپرده داري ..
چگونه عمري از احساس عشق شدي فراري ..
نگاهم کن دلم را عاشقانه هديه کردم ..
تو دريا باشو من جويباره عشقو در تو جاري .
من از پروانه بودن ها ..
من از ديوانه بودن ها ..
من از بازي يک شعله ي سوزنده که آتش زده دز دامن پروانه نميترسم .
من از هيچ بودن ها .
از عشق نداشتن ها ..
از بي کسي و خلوت انسانها مي ترسم ..
.. راستي چي شد چه جوري شد ..
اينجوري عاشقت شدم .. شايد ميگم تقصير توست تا کم شه از جرم خودم ...

معين

آره...
تقصیر توست همه عاشق شدنام...
همه ی تنهاییام..
آره تقصیره توست .. توئی که بودی همه ی دار و ندار .. همه ی باور من...

باورم کن که همونی همه ی دار و ندار.. همه ی باور من... همه ی باور من.. همه ی باور من

رفتم از خطهء شيراز و بجان در خطرم
 وه كزين رفتن ناچار ، چه خونين جگرم؟
 ميروم دست زنان بر سرو ، پا اندر گل!
 زين سفر تا چه شود حال و چه آيد بسرم!؟
 من ازين شهر اگر بر شكنم ، درشكنم
 من ازين كوي اگر برگذرم ، درگذرم
 بي خود و ، بي دل و ، بي يار، زشيراز برون« ميروم،
 وزسر حسرت بقفا مي نگرم»
 قوت دست ندارم ، چو عنان ميگيرم
 « خبر ...ازپاي ندارم، كه زمين مي سپرم»
 اي عبيد اين سفري نيست كه من ميخواهم
 مي كشد دهر بزنجير قضا و قدرم

 عبید زاکانی

اونی که میخواستی تو غبارا گم شد
مرغی شد و پشت حصارا گم شد

اسم تو رو رو بال مرغا نوشت
رو کنده ی سبز درختا نوشت

یه روز که بارون میومد بهش گفت
یه روز دیگه رو موج دریا نوشت

دریا با موجاش اون رو از خودش روند
مرغ هوا گم شد و اون رو گریوند

باد اومد و تو جنگلها قدم زد
اسم تو رو از همه جا قلم زد

ببین جدایی چه به روزش آورد
چه سرنوشتی که براش رقم زد…

مرجان

[نماز]

نماز

نماز مغربو امشب به نام عشق بر پا کن
واسـم از درگه حـق مهربونـیـتـو تمنا کن

بخواه عشقو از اون قادر که هر ناگـفـته می دونه
که هر ناخونده می خونه

هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه

از امشب تا نماز مغرب هر شب
کـــنـــارم بــاش و یـــارم بــاش
و با من با من عاشـق مـدارا کـن

بـگـو یـا رب منو رسـوای رسوا کن
تو قلبم آتش افروزان کن غوغا کن

هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه

اگه عشق منی...

اگه عشق منی امشب نمازو هم صدا با قلب من...
امشب نمازو هم صدا با قلب من ذکر خدایا کن

الــهــی هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه
هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه

خواننده : معین

[بغض نکنبغض نکن بهار من بغض تو آبم می کنهگول اشکای چشات خورد و خرابم می کنهبغض نکن که قلب من تو سينه پرپر می زنهآخه اون چشمای تو تموم دنيای منهتو چشات که اشک مياد يه جورايی ديوونه می شمصد هزار آبادی هم باشه يک ويروونه می شمدست تو , تو دستمه ديگه مهم نيست چی کمهبغض نکن که بغض تو آتيش به جونم می زنهوقتی اشک تو چشماته دنيا سرم خراب ميشهدشت سر سبز نگاهت يک هو برام سراب ميشهبغض تو مثل يک خنجر تيکه پارم می کنهبغض نکن غم چشات داره بيچارم می کنهمن می خوام تو چشم تو زلال و آفتابی باشهمن باشم تو باشی و يک شب مهتابی باشههر چی گفتی تو باشه حتی اگه به قيمت سوختن و شکستن و عمری بي تابی باشه . . .]

بغض نکن

بغض نکن بهار من بغض تو آبم می کنه
گول اشکای چشات خورد و خرابم می کنه

بغض نکن که قلب من تو سينه پرپر می زنه
آخه اون چشمای تو تموم دنيای منه

تو چشات که اشک مياد يه جورايی ديوونه می شم
صد هزار آبادی هم باشه يک ويروونه می شم

دست تو , تو دستمه ديگه مهم نيست چی کمه
بغض نکن که بغض تو آتيش به جونم می زنه

وقتی اشک تو چشماته دنيا سرم خراب ميشه
دشت سر سبز نگاهت يک هو برام سراب ميشه

بغض تو مثل يک خنجر تيکه پارم می کنه
بغض نکن غم چشات داره بيچارم می کنه

من می خوام تو چشم تو زلال و آفتابی باشه
من باشم تو باشی و يک شب مهتابی باشه

هر چی گفتی تو باشه حتی اگه به قيمت سوختن و شکستن و عمری بي تابی باشه . . .

خواننده:رضا صادقی

لینک دانلود :http://peran3.rozblog.com/post/105

کاری بجز دوست داشتن تو

 من بلد نیستم

 بامن بدی کردی ولی من

 با تو بد نیستم

 تندی مثه شلاق بارون میکنی

 پروانه قلبم و لرزون میکنی

 گلهای تازه تازه شوق منو

 زخمی تر از خار بیابون میکنی

 با این همه کاری بجز دوست داشتن تو

 من بلد نیستم

 بامن بدی کردی ولی من

 با تو بد نیستم

 دنبال تو سایه شدم،بی اختیاروبی خبر

 افتاده میبری منو ازاین گذار به اون گذر

 بی اعتنا به بودن و نبودن این همسفر

 حتی نمی بینی منم یاکه غبار پشت سر

 با این همه کاری بجز دوست داشتن تو

 من بلد نیستم

 بامن بدی کردی ولی من

 با تو بد نیستم

 تلخی نکن،تندی نکن تو هم گرفتار منی

 بیشتر ازاینم بدکنی تو پیش من نمیشکنی

 خود زمستونم باشی هنوز هوای تو خوشه

 دل سختی کولاک تو ،اگرچه عاشق می کشه

 با این همه کاری بجز دوست داشتن تو

 من بلد نیستم

 بامن بدی کردی ولی من

 با تو بد نیستم

[وقتی گریبان عدمبا دست خلقت می دریدوقتی ابد چشم تو راپیش از ازل می آفریدوقتی زمین ناز تو رادر آسمانها می کشیدوقتی عطش طعم تو رابا اشکهایم می چشیدمن عاشق چشمت شدمنه عقل بود ونه دلیچیزی نمی دانم از ایندیوانگی و عاقلییک آن شد این عاشق شدندنیا همان یک لحظه بودآن دم که چشمانش مرااز عمق چشمانم ربودوقتی که من عاشق شدمشیطان به نامم سجده کردآدم زمینی تر شد وعالم به آدم سجده کردمن بودم و چشمان تونه آتشی و نه گلیچیزی نمی دانم از ایندیوانگی و عاقلی]

وقتی گریبان عدم
با دست خلقت می درید
وقتی ابد چشم تو را
پیش از ازل می آفرید
وقتی زمین ناز تو را
در آسمانها می کشید
وقتی عطش طعم تو را
با اشکهایم می چشید
من عاشق چشمت شدم
نه عقل بود ونه دلی
چیزی نمی دانم از این
دیوانگی و عاقلی
یک آن شد این عاشق شدن
دنیا همان یک لحظه بود
آن دم که چشمانش مرا
از عمق چشمانم ربود
وقتی که من عاشق شدم
شیطان به نامم سجده کرد
آدم زمینی تر شد و
عالم به آدم سجده کرد
من بودم و چشمان تو
نه آتشی و نه گلی
چیزی نمی دانم از این
دیوانگی و عاقلی

[به نام من]

به نام من

ببین تمام من شدی اوج صدای من شدی

بت منی شکستمت وقتی خدای من شدی

ببین به یک نگاه تو تمام من خراب شد

چه کردی با سراب من که قطره قطره آب شد

به ماه بوسه می زنم به کوه تکیه می کنم

به من نگاه کن ببین به عشق تو چه می کنم

به ماه بوسه می زنم به کوه تکیه می کنم

به من نگاه کن ببین به عشق تو چه می کنم

منو به دست من بکش به نام من گناه کن

اگر من اشتباهتم همیشه اشتباه کن

نگو به من گناه تو به پای من حساب نیست

که از تو آرزوی من به جز همین عذاب نیست

هنوز می پرستمت هنوز ماه من تویی

هنوز مومنم ببین تنها گناه من تویی

به ماه بوسه می زنم به کوه تکیه می کنم

به من نگاه کن ببین به عشق تو چه می کنم

به ماه بوسه می زنم به کوه تکیه می کنم

به من نگاه کن ببین به عشق تو چه می کنم

خواننده : داریوش

ترانه سرا : روزبه بمانی

آهنگساز و تنظیم کننده : علیرضا افکاری 

 

نمیخوام سهم دنیا رو
تویی که سهم دستامی

اگه آرامشی دارم
واسه اینه که همرامی 

زمین میلرزه و اینجا
یکی بی تخت خوابیده

تو عشق تو یه چیزی هست
که آرامش به من میده

بذار روشن کنی شب رو
ستاره از تو ماه از من

ازت یه خواهشی دارم
تو هم چیزی بخواه از من

تموم خوبیا با تو
چقد خالی شده دستم

بذار یکبار قبل از تو
 بگم که عاشقت هستم

چقد خوبه هوای تو
چه عشقی رو به من دادی

گرفتار تو که هستم
بدم میاد از آزادی

ببین راه فرارم رو
خودم از هر طرف بستم

ازین لحظه به بعد هرجا
که تو هستی منم هستم

بدون که عمر عشق من
به کوتاهی ساعت نیست

عزیزم گفتنم تنها
یه حرف از روی عادت نیست

افشین مقدم

با صدای علیرضا عصار از آلبوم محتسب

یه نفس دور از تو بودن واسه من ماهی و سالی
با یه عکس و چند تا نامه پر نمی‌شه جای خالی

میون بود و نبودت جای خالیتُ حساب کن
وقت اومدن تموم ثانیه‌ها رو جواب کن

یه عالم فرقه میون از جدایی دق آوردن
تا با دستای قشنگت تو خود عاشقی مردن

چشممُ به گریه بنداز فکر نکن تو عشق فقیرم
ضرب تو ضربه‌ی ساعت زنده می‌شم و می‌میرم

قلبمُ به غصه بشکن نگاه کن به تیکه پارم
من به غیر از خواستن تو، رو لبم حرفی ندارم

علیرضـــــــــــــا عصـــــــــــــار

چون دوست دشمنی کرد دیگر چه می توان گفت
 با یار ناجوانمرد دیگر چه می توان گفت

 با محرمان غمناک با همرهان ناشاد
 با همدمان دم سرد دیگر چه می توان گفت

 با بدقمار بدنرد با بد رگان نامرد
 با رهزنان بی درد دیگر چه می توان گفت

چون دوست دشمنی کرد دیگر چه می توان گفت
 با یار ناجوانمرد دیگر چه می توان گفت

 مردانگی چو شد ننگ
 بر مرد عرصه شد تنگ

 فهلی چو خاری آورد
 دیگر چه می توان گفت


 در شهر خالی از مرد
 با خاطری پر از درد

 شبرو شب است و شبگرد
 دیگر چه میتوان گفت

 با محرمان غمناک با همرهان ناشاد
 با همدمان دم سرد دیگر چه می توان گفت

 با بدقمار بدنرد با بد رگان نامرد
 با رهزنان بی درد دیگر چه می توان گفت

چون دوست دشمنی کرد دیگر چه می توان گفت
 با یار ناجوانمرد دیگر چه می توان گفت

 در شهر خالی از مرد
 با خاطری پر از درد
 دیگر چه میتوان گفت

علیرضا عصـــــــــار

[عشق من]

عشق من

تو را از بین صدها گل جدا کردم

تو سینه جشن عشقت رو به پا کردم

برای نقطه ی پایان تنهایی

 تو تنها اسمی بودی که صدا کردم

عشق ِ من عشق ِ من عشق ِ من عشق ِ من

بگو از پاکی چشمه منو لبریز خواستن کن

با دستات حلقه ای از گل بساز و گردن من کن

اگه از مرگ باورها از آدم ها دلم سردِ

نوازش کن تو دستامو که خیلی وقت ِ یخ کرده

عشق ِ من عشق ِ من عشق ِ من عشق ِ من

دیگه دلواپس ِ بودن واسه ام بس ِ

دیگه بیهوده پیمودن واسه ام بس ِ

 زیادیم کرده پژمردن زیادیم کرده غم خوردن

توی بیداد تنهایی در عین زندگی مردن

عشق ِ من عشق ِ من عشق ِ من عشق ِ من

عشق ِ من عشق ِ من عشق ِ من عشق ِ من

خواننده : فرزین

[بيا دست قشنگ مهربانت را عصايی کن که برخيزم و شور انگيز و شوق آلود بدامان شقايقها بياويزم بدزدم تيشه فرهاد عاشق را و بي پروا چنان رعدي بناي سنگي غم را فرو ريزم بسازم کلبه عشقی ميان باغ فرداها و حافظ وار بر بام فلک طرحي دگر از عشق اندازم و نقش ديگري ريزم بيا واكن لبانم را به تكرار سرود عشق كه من آن مرغ غمگين شباويزم دلم می خواد تو سفره مون يه لقمه نون داشت پر عشق وسط برکتش ميشد هر چی که خواست از خود عشق دلم می خواست تو باغچه مون می کاشتمت گل می دادی رنگ و وارنگ از همه رنگ نرگس و سنبل می دادی دلم می خواست ميشد واست دشت رو چراغونش کنم ماه رو بزارم تو چشات ستاره بارونش کنم وسط ميدون ببرم بازار رو ارزونش کنم داد بزنم خاطر خواتم عشق رو فراوونش کنم گلاب قمصر ميشدي به مرگ گل جون ميدادي شاخه به شاخه برگ به برگ به لپشون خون ميدادي گريه عاشق ميشدي نم نم بارون ميدادي به شاعراي در به در شعر فراوون ميدادي]

بيا دست قشنگ مهربانت را عصايی کن که برخيزم
 و شور انگيز و شوق آلود بدامان شقايقها بياويزم

 بدزدم تيشه فرهاد عاشق را و بي پروا چنان رعدي بناي سنگي غم را فرو ريزم

 بسازم کلبه عشقی ميان باغ فرداها و حافظ وار بر بام فلک طرحي دگر از عشق اندازم و نقش ديگري ريزم
 بيا واكن لبانم را به تكرار سرود عشق كه من آن مرغ غمگين شباويزم

 دلم می خواد تو سفره مون

 يه لقمه نون داشت پر عشق

 وسط برکتش ميشد

 هر چی که خواست از خود عشق

 دلم می خواست تو باغچه مون می کاشتمت

 گل می دادی

 رنگ و وارنگ از همه رنگ نرگس و سنبل می دادی

 دلم می خواست ميشد واست

 دشت رو چراغونش کنم

 ماه رو بزارم تو چشات

 ستاره بارونش کنم

 وسط ميدون ببرم بازار رو ارزونش کنم

 داد بزنم خاطر خواتم عشق رو فراوونش کنم

 گلاب قمصر ميشدي به مرگ گل جون ميدادي شاخه به شاخه برگ به برگ به لپشون خون ميدادي

 گريه عاشق ميشدي نم نم بارون ميدادي به شاعراي در به در شعر فراوون ميدادي